Przyjmowanie Komunii Świętej zobowiązuje nas do życia zgodnego z Ewangelią. O to powinnismy się starać – zwłaszcza w dniu, w którym przyjmujemy Komunię Świętą. – więcej

Czy w przypadku zmian, które następują lub mogą nastąpić w rzeczach stworzonych przez Boga, stworzenia mają możliwość działania oraz czy te stworzenia oddziałują jedne na drugie?
Owszem, a nawet właśnie te działania jednych stworzeń na inne składają się na porządek we wszechświecie (z. 47, a. 3).
Czy te działania jednych stworzeń na inne są także podległe rządom Bożym?
Tak, te działania jednych stworzeń na inne są także, i to w najwyższym stopniu, podległe rządom Bożym (z. 103, a. 6).
Co należy rozumieć przez to, że działania jednych stworzeń na inne są także, i to w najwyższym stopniu, podległe rządom Bożym?
Należy rozumieć to, że właśnie przez te działania jednych stworzeń na drugie Bóg prowadzi do wyznaczonego im celu wszystkie swoje stworzenia (z. 103, a. 6).
Tomasz Pegues OP, Katechizm według Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu

Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa we Wrocławiu

Pod poniższym adresem od 20.11.2024.
Aktualizacja artykułu: 28.04.2026.
Fotografia: 19.03.2025.

54-201 Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)

W pobliżu przystanki tramwajowe i autobusowe przy ul. Legnickiej oraz stacja kolejowa Wrocław Mikołajów. Przy oratorium parking.

Blog duszpasterstwa:
Actualia.blog

---

MSZA ŚWIĘTA
w rycie rzymskim
NIEDZIELA (z kazaniem) – godz. 12.00
Dni powszednie – godz. 19.00

OKAZJA DO SPOWIEDZI
Codziennie po Mszy Świętej
Spowiada: Ks. Jacek Bałemba SDB

Dodatkowo SPOWIEDŹ
Środa przed pierwszą sobotą miesiąca – od godz. 18.30
Spowiada: Ks. Dariusz Kowalczyk SDB

---

ROZKŁAD CODZIENNY

Msza Święta w rycie rzymskim
Śpiew
Słówko salezjańskie
Różaniec
Spowiedź

---

Duszpasterstwo – prowadzone za radą i z błogosławieństwem Biskupa Richarda Williamsona – ma charakter doraźny, aby w aktualnych pogmatwanych okolicznościach kościelnych umożliwić wiernym codzienny dostęp do katolickiego kultu, katolickich sakramentów i katolickiej doktryny.

Duszpasterze:

Ks. Jacek Bałemba SDB
Ks. Dariusz Kowalczyk SDB (spowiednik, raz w miesiącu)

Motywacja teologiczna:

Chrystus jest tam, gdzie jest Kościół Katolicki.
Św. Ignacy Antiocheński, Biskup i Męczennik

Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
(św. Hieronim, Doktor Kościoła)

Kościół jest przeto wszędzie tam,
gdzie znajdują się chrześcijanie katolicy
i katoliccy kapłani.
Ks. Prof. F. Spirago, Katolicki katechizm ludowy

Motywacja kanoniczna i duszpasterska:

Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.

Motywacja duchowa:

A.M.D.G.
Ad maiorem Dei gloriam.
Na większą chwałę Bożą.

---

Wyjaśnienie.

Papież św. Pius V w bulli Quo prímum témpore stanowi, w odniesieniu do Mszy Świętej w rycie rzymskim:

W szczególności, nakazujemy każdemu patriarsze, administratorowi i innym osobom jakiejkolwiek kościelnej godności, choćby był to kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego lub posiadacz jakiegokolwiek innego stopnia lub stanowiska, a nakazujemy im to na mocy świętego posłuszeństwa, aby śpiewali bądź recytowali Mszę Świętą zgodnie z rytem, sposobem i normą niniejszym przez Nas ustanowioną, a tym samym zaprzestali i całkowicie zaniechali wszystkich innych rubryk i rytów innych mszałów, niezależnie jak dawnych, do których przestrzegania byli przyzwyczajeni, i aby nie dopuszczali myśli o wprowadzaniu do odprawiania Mszy Świętej jakichkolwiek ceremonii lub recytowania jakichkolwiek innych modlitw, niż te zawarte w Mszale.
Ponadto, na mocy treści niniejszego aktu i mocą Naszej Apostolskiej władzy, przyznajemy i uznajemy po wieczne czasy, że dla śpiewania bądź recytowania Mszy Świętej w jakimkolwiek kościele, bezwzględnie można posługiwać się tym Mszałem, bez jakichkolwiek skrupułów sumienia lub obawy o narażenie się na karę, sąd lub cenzurę, i że można go swobodnie i zgodnie z prawem używać. Żaden biskup, administrator, kanonik, kapelan lub inny ksiądz diecezjalny, lub zakonnik jakiegokolwiek zgromadzenia, jakkolwiek nie byłby tytułowany, nie może być zobowiązany do odprawiania Mszy Świętej w inny sposób, niż przez Nas polecono. Podobnie nakazujemy i oznajmiamy, iż nikt nie może być nakłaniany bądź zmuszany do zmieniania tego Mszału; a niniejsza Konstytucja nigdy nie może być unieważniona lub zmieniona, ale na zawsze pozostanie ważna, i będzie mieć moc prawną.

Nasze duszpasterstwo rzymskokatolickie ma uzasadnienie w wymogach katolickiej wiary, w powyższym rozporządzeniu papieża św. Piusa V oraz w bardzo trudnej sytuacji, jaka od kilkudziesięciu lat ma miejsce w strukturach kościelnych, gdzie praktycznie zakazuje się sprawowania katolickiego tradycyjnego kultu oraz narzuca się i naucza powszechnie doktryny reformowanej. Duszpasterstwo nasze nie ma na celu tworzenie struktur paralelnych, lecz możemy je określić jako duszpasterstwo rzymskokatolickie o charakterze doraźnym, aby po prostu dać katolikom dostęp do katolickiej Mszy Świętej i innych sakramentów sprawowanych w tradycyjnych katolickich rytach oraz doktryny katolickiej, nauczanej przez ważnie wyświęconych katolickich kapłanów, tej samej doktryny, którą Kościół Katolicki prowadzony przez Papieży nieomylnie krzewił przez wieki.
Cel jest ten, by się dusze zbawiały, a tylko wiara katolicka – jak uczy Kościół – daje zbawienie. Odwołujemy się dlatego do zasady epikei oraz do fundamentalnej reguły prawa kanonicznego: Salus animárum supréma lex – Zbawienie dusz najwyższym prawem. Działamy w przekonaniu, że formuła duszpasterstwa nie jest „jedyną słuszną”, ale jest – jeśli wolno tak powiedzieć – jedną z możliwych i uprawnionych form postawienia oporu powszechnemu od kilkudziesięciu już lat modernistycznemu zepsuciu. Nie uzurpujemy sobie prawa do ostatecznych rozstrzygnięć, poddajemy się pod osąd Kościoła Katolickiego. Kierujemy się katolicką zasadą na czasy zamętu: Nie zmieniać niczego, czynić to, co Kościół zawsze czynił.
Dochowanie wierności katolickiemu depozytowi wiary jest obowiązkiem wobec Boga. Obecnie w strukturach kościelnych powszechnie krzewiona jest wiara, która obiektywnie różni się od wiary katolickiej. Św. Hieronim, Doktor Kościoła, jasno precyzuje: Ecclesia ibi est, ubi fides vera est – Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara. Udostępnianie wiernym skarbów tradycyjnego kultu i katolickiej doktryny jest służbą ich zbawieniu, bowiem, jak uczy Kościół Katolicki, tylko wiara katolicka – jako jedyna prawdziwa – daje zbawienie. Pomijając uwarunkowania subiektywne (problem ignorancji niezawinionej i ignoracji zawinionej), obiektywna prawda jest taka: posłuszne przyjmowanie narzucanych doktryn fałszywych oraz uczestnictwo w kulcie reformowanym nie jest drogą do zbawienia, obiektywnie jest odstępstwem, błędem i grzechem, prowadzącym do potępienia. Tak uczy Kościół Katolicki nieomylnie przez wieki. Fałszywe doktryny i szkodliwe reformy w zakresie kultu nie mogą pochodzić od Kościoła Katolickiego, który jest święty i nieomylny. Pochodzą one od ludzi i, jako niespójne z katolickim depozytem wiary, nie mogą rościć sobie prawa do posłuszeństwa ze strony katolików.
Zachowujemy nadzieję, że podobnie jak w ciągu historii Kościoła została przezwyciężona herezja ariańska i inne błędy, tak w przyszłości – bliższej bądź dalszej – pod przewodem Papieży powróci powszechnie ortodoksja katolicka. O to się modlimy i o to się staramy, trwając przy katolickim kulcie i katolickiej doktrynie. Nie jesteśmy duszpasterstwem sedewakantystycznym. Modlimy się za Kościół Katolicki, za Papieża, za Stolicę Apostolską, za katolickich Biskupów i Kapłanów. Gdy ortodoksja katolicka powróci powszechnie do oficjalnych struktur kościelnych, nasze duszpasterstwo – i jemu podobne – będzie już zbędne, spełniwszy swoją doraźną rolę.
Duszpasterstwo w tej formule zostało powołane za radą Biskupa Richarda Williamsona, który 16 maja 2022 roku dwóm duszpasterzom tutaj posługującym udzielił święceń kapłańskich sub conditione w tradycyjnym rycie. Formuła sub conditione nie oznacza powtórzenia czy ponowienia sakramentu, czyli udzielenia go po raz drugi (co w przypadku Chrztu, Bierzmowania i Sakramentu Kapłaństwa jest niedopuszczalne, i byłoby świętokradzkie i ciężko grzeszne), lecz jest warunkowym udzieleniem sakramentu ze względu na poważne racje, stawiające w stan wątpliwości poprzednio przyjęty sakrament. Reforma sakramentów, dokonana przed kilkudziesięciu laty, znalazła swoją odpowiedź m.in. w wypowiedziach i w poważnych analizach teologicznych, zawierających wnioski o wątpliwej ważności (niektóre wprost nieważności) nowego rytu konsekracji biskupiej, a w konsekwencji i święceń kapłańskich. Jest też kwestia katolickiego rozumienia kapłaństwa (w porównaniu do dwóch tysięcy lat istnienia Kościoła Katolickiego, są poważne różnice w pojmowaniu kapłaństwa od czasów Soboru Watykańskiego II) – co dotyka m.in. kwestii poprawności intencji przy udzielaniu sakramentu kapłaństwa, jak i przy sprawowaniu innych sakramentów. Przyjęcie warunkowo – w tak niepospolitych, w skali dwóch tysięcy lat istnienia Kościoła, okolicznościach – tradycyjnych święceń kapłańskich od konsekrowanego w tradycyjnym katolickim rycie katolickiego Biskupa, eliminuje wątpliwości i upewnia samych kapłanów co do przyjętych święceń kapłańskich, a także daje wiernym bezpieczne poczucie ważności przyjmowanych od nich sakramentów świętych. Dobro nie do przecenienia.
Pozostajemy także w doraźnym kontakcie z Biskupem Michałem Stobnickim, konsekrowanym na biskupa przez Biskupa Richarda Williamsona 15 sierpnia 2022 roku. Część wiernych z naszego duszpasterstwa przyjęła z rąk Biskupa Michała Sakrament Bierzmowania sub conditione w tradycyjnym rycie. Jest też taka możliwość dla pozostałych wiernych. Już czwarty rok otrzymujemy także od tegoż Biskupa konsekrowane przezeń w Wielki Czwartek w tradycyjnym rycie oleje święte.
Wypada również zauważyć, że Arcybiskup Archidiecezji Wrocławskiej nie wydał zakazu odprawiania Mszy Świętej w rycie rzymskim na terenie tejże archidiecezji.
Maryjo Wspomożenie Wiernych, módl się za nami.
Św. Józefie, módl się za nami.
Św. Atanazy, módl się za nami.

A.M.D.G.

---

P.S. Sprawa, o której pisać niezręcznie. Dla wyjaśnienia podaję. Od pewnego czasu pojawiają się w sferze internetowej fałszywe informacje, jakobym zwątpił w ważność święceń sub conditione przyjętych od Bp. Richarda Williamsona i miał się rozglądać za jakimś innym tradycyjnym biskupem, który miałby mnie powtórnie warunkowo wyświęcić. Są nawet w internecie takie fałszywe informacje, że już te powtórne święcenia warunkowe przyjąłem. Wszystkie te informacje są nieprawdziwe. Można dociekać, w jakim celu są krzewione.
Oświadczam, że warunkowe święcenia (sub conditione), których udzielił mi Bp Richard Williamson 16.05.2022 roku uważam za ostateczne i bez wątpliwości ważne, o ile nie były ważne święcenia w nowym rycie, przyjęte przeze mnie 12.06.1990 roku. Kwestię moich święceń kapłańskich i ich ważności uważam za definitywnie zamkniętą.

ks. Jacek Bałemba SDB
Wrocław, 26 listopada 2025

---

Kontakt – wypada przedstawić się z imienia i nazwiska:

Niecierpliwość Apostołów i cierpliwość Pana naszego Jezusa Chrystusa:

Stało się zaś gdy się dopełniły dni wzięcia Jego, a On postanowił niezłomnie, aby iść do Jeruzalem. I wysłał posłów przed obliczem swoim, a idąc, weszli do miasteczka samarytańskiego, aby Mu przygotować gospodę. Ale Go nie przyjęli, ponieważ szedł w stronę Jeruzalem. Widząc zaś to uczniowie Jego Jakub i Jan, rzekli: Panie, chcesz, powiemy, żeby ogień zstąpił z nieba, i spalił ich? A obróciwszy się, zganił ich, mówiąc: Nie wiecie, czyjego ducha jesteście. Syn Człowieczy nie przyszedł gubić dusz, ale je zbawiać. I odeszli do innego miasteczka (Łk 9, 51-56).

Pan Jezus poucza o cierpliwości wobec grzechu świata:

Inną przypowieść przedłożył im, mówiąc: Podobne jest królestwo niebieskie człowiekowi, który posiał dobre nasienie na roli swojej. Gdy zaś ludzie spali, przyszedł nieprzyjaciel jego i nasiał kąkolu między pszenicę, i odszedł. A gdy urosła trawa i owoc uczyniła, wtedy pokazał się i kąkol. Przystąpiwszy zaś słudzy gospodarza, rzekli mu: Panie, czyżeś nie posiał dobrego nasienia na roli swojej? Skąd więc ma kąkol? I rzekł im: Nieprzyjazny człowiek to uczynił. A słudzy rzekli mu: Chcesz, pójdziemy i zbierzemy go? I rzekł: Nie, byście przypadkiem zbierając kąkol, nie wykorzenili razem z nim i pszenicy. Dopuśćcie obojgu róść aż do żniwa, a czasu żniwa powiem żeńcom:, Zbierzcie pierwej kąkol i zwiążcie go w snopki ku spaleniu, a pszenicę zgromadźcie do spichlerza mojego (Mt 13, 24-30).

Powiedział zaś i to podobieństwo. Pewien człowiek miał drzewo figowe posadzone w winnicy swojej, i przyszedł, szukając na nim owocu, i nie znalazł. I rzekł do uprawiającego winnicę: Oto trzy lata są, jak przychodzę szukać owocu na tej fidze, a nie znajduję; wytnij ją więc, po cóż i ziemię zajmuje? A on odpowiadając, rzekł mu: Panie, zostaw ją i na ten rok, aż ją okopię, i gnojem obłożę, a może da owoc; a jeśli nie, to potem ją wytniesz (Łk 13, 6-9).

Św. Piotr Apostoł woła:

Przeto, najmilsi, na to czekając, starajcie się, abyście przez Niego znalezieni byli niepokalani i nienaruszeni, w pokoju. I nieskwapliwość Pana naszego uważajcie za zbawienie (2 P 3, 14-15).

Tajemnica cierpliwości Bożej powinna nas napełniać nadzieją. A równocześnie: nie nadużywajmy cierpliwości Bożej. Pracujmy pilnie, wytrwale i cierpliwie nad uświęceniem swojej duszy!

Pan Bóg i ze zła wyprowadza dobro. Św. Wacław, król i męczennik, został zamordowany przez swego brata Bolesława. W sprawie są i polskie wątki. Katedra na Wawelu jest pod wezwaniem św. Wacława. Nadto pisze hagiograf: „Córką Bolesława I Okrutnego, który dokonał zabójstwa na osobie św. Wacława, była Dobrawa [Dąbrówka], żona księcia Mieszka I, która przyczyniła się walnie do jego nawrócenia (966)”.
za: Ks. Wincenty Zaleski SDB, Święci na każdy dzień
W roku 1436 kardynał Zbigniew Oleśnicki uzyskał zatwierdzenie św. Wacława jako jednego z patronów Królestwa Polskiego (obok świętych Wojciecha, Stanisława i Floriana) (f).
Historycy podają ponadto, że Bolesław jako pokutę za bratobójstwo postanowił przeznaczyć swojego syna Strachkwasa Chrystiana (urodzonego w dniu śmierci Wacława) do życia zakonnego. Rozpoczął w Rzymie starania o utworzenie biskupstwa praskiego. Podczas rządów Bolesława został założony pierwszy klasztor w Czechach. Był to żeński benedyktyński klasztor św. Jerzego na praskim zamku. Pierwszą ksienią została córka Bolesława – Mlada (f).

Komunia Święta zobowiązuje! Jeśli przyjmujemy często Komunię Świętą, powinniśmy pilnie starać się prowadzić życie zgodne z Ewangelią. W dniu przyjęcia Komunii Świętej powinniśmy starać się o to ze szczególną pilnością! Niestosowne i grzeszne jest, jeśli nie upływa nawet godzina od przyjęcia Komunii Świętej, a dusza już grzeszy, na przykład obmową, wyzwiskami czy innymi grzechami.
W Katechizmie Katolickim św. Piusa X czytamy:

Jak powinniśmy się zachowywać w dniu, w którym przyjęliśmy Komunię Świętą?
W dniu, w którym przyjęliśmy Komunię Świętą powinniśmy pozostać w skupieniu, podjąć uczynki pobożne, a obowiązki naszego stanu wypełniać z większą pilnością.

Najlepszy czas na modlitwę to czas Mszy Świętej. – więcej

Pisze się: Deo gratias.
Wymawia się: Deo gracjas.

Błędne tłumaczenie jest dość rozpowszechnione, przypomnijmy zatem po raz kolejny:

Deo gratias NIE znaczy: Bóg zapłać.
Deo gratias znaczy: Bogu (niech będą) dzięki.

Czy to działaniu własnemu Boga należy przypisać zmiany w rzeczach materialnych, które dzieją się za Jego przyczyną i są poza ustanowionym w naturze porządkiem nadanym rzeczom?
Tak, i to są właśnie te rzeczy, które w sposób właściwy nazywamy cudami (z. 105, a. 6, 7).
Czy zdarzają się takie cuda czynione przez Boga?
Tak, na pewno istnieją cuda uczynione przez Boga w świecie materialnym, a można je podzielić na trzy główne kategorie według tego, czy są to rzeczy, do których natura nie jest w ogóle zdolna, nie jest zdolna ze względu na przedmiot oraz nie jest zdolna ze względu na sposób dokonywania się (z. 105, a. 8).
Dlaczego Bóg miałby uczynić lub już uczynił te rodzaje cudów?
Bóg uczynił lub czyni te cuda, gdy ma upodobanie, by poruszyć ludzi i przywieść ich do uznania Jego Boskiej interwencji ze względu na ich dobro i swoją chwałę.
Tomasz Pegues OP, Katechizm według Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu

Przychodźmy do Pana naszego Jezusa Chrystusa ufnie ze wszystkim! Jakże powinny nas ośmielać słowa Zbawiciela: Tego, który do Mnie przychodzi, nie wyrzucę precz (J 6, 37).