Nowy rok kościelny – czas na decyzje katolickie!

cropped-missa-tridentina-6.jpg

Dzisiejszymi Nieszporami rozpoczynamy Adwent i nowy rok kościelny.
Pan Jezus mówi: „Beze Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15, 5). Przez codzienną modlitwę wypraszajmy potrzebne nam łaski. Pan Bóg łaską wspomoże nasze dobre – zgodne z Wolą Bożą – starania.
Jeśli jeszcze nie podjęliśmy poważnej decyzji katolickiej – związania się wyłącznie z Mszą Świętą w rycie rzymskim – nie zwlekajmy!
Wystarczające podstawy do podjęcia decyzji znajdziemy tutaj

W czasie Nowenny biegnijmy do spowiedzi!

okladka_W_Blasku_Milosierdzia_V1 (002)

Jednym z istotnych elementów gorliwie odprawianej Nowenny przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest odprawienie dobrej spowiedzi.
Pomocą będzie nam niewielkiej objętości książka, która już niejednej duszy przyniosła wiele pożytku – więcej.
Spowiadajmy się u kapłanów, którzy odznaczają się nieskazitelną katolicką ortodoksją doktrynalną i sprawują zarówno Mszę Świętą, jak i inne Sakramenty, w odwiecznym rycie katolickim.

„Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień. W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!” (2 Kor 5, 18-20).

Ks. Gommar A. De Pauw o Mszy Świętej w rycie rzymskim

Pójdziemy drogą pewną i bezpieczną, jeśli nasze starania o przywrócenie katolickiego kultu – Mszy Świętej w rycie rzymskim – posadowimy na treści Bulli Quo primum Św. Piusa V.
Dzielny Ks. Gommar A. De Pauw oświeca nas kapłańskim słowem przejrzystym (napisy polskie):

„Doprawdy niezwykle rzadko zdarzało się, aby papież tak stanowczo obwieścił światu, że używa pełni swej apostolskiej władzy jako papież Kościoła Chrystusowego do tego, by wydać dekret wiążący wszystkich po wsze czasy! Grożąc przy tym wszystkim, którzy ośmielą się go naruszyć, nie tylko ekskomuniką, ale gniewem samego Boga. Takim właśnie rzadkim dokumentem papieskim była konstytucja Św. Piusa V Quo primum, która dotyczyła tradycyjnej Mszy łacińskiej. Cytuję:

«Przez tę obecną Konstytucję, która będzie mieć moc prawną po wsze czasy, nakazujemy i polecamy, pod groźbą kary Naszego gniewu, aby nic nie było dodane do Naszego nowo wydanego Mszału, nic tam pominięte, ani cokolwiek zmienione (…).
Na mocy treści niniejszego aktu i mocą Naszej Apostolskiej władzy, przyznajemy i uznajemy po wieczne czasy, że dla śpiewania bądź recytowania Mszy Świętej w jakimkolwiek kościele, bezwzględnie można posługiwać się tym Mszałem, bez jakichkolwiek skrupułów sumienia lub obawy o narażenie się na karę, sąd lub cenzurę, i że można go swobodnie i zgodnie z prawem używać. Żaden biskup, administrator, kanonik, kapelan lub inny ksiądz diecezjalny, lub zakonnik jakiegokolwiek zgromadzenia, jakkolwiek nie byłby tytułowany, nie może być zobowiązany do odprawiania Mszy Świętej w inny sposób, niż przez Nas polecono. Podobnie nakazujemy i oznajmiamy, iż nikt nie może być nakłaniany bądź zmuszany do zmieniania tego Mszału; a niniejsza Konstytucja nigdy nie może być unieważniona lub zmieniona, ale na zawsze pozostanie ważna, i będzie mieć moc prawną (…).
Ktokolwiek by ośmielił się tak uczynić, niech wie, iż naraża się na gniew Boga Wszechmogącego oraz błogosławionych Apostołów Piotra i Pawła».

Przyjaciele, na mocy tego apostolskiego dekretu Quo primum, opartego na solidnym dogmatycznym, moralnym i kanonicznym fundamencie, mamy prawo – a jako były profesor seminarium, który był teologicznym i kanonicznym doradcą w Rzymie podczas II Soboru Watykańskiego, jestem w stanie poprawnie ocenić tego typu dokumenty – na mocy tej właśnie apostolskiej konstytucji danej po wsze czasy, celebruję tradycyjną Mszę łacińską również dzisiaj, i w taki sam sposób, jak to czyniłem po raz pierwszy niemal pięćdziesiąt lat temu, kiedy Matka Kościół obdarzyła mnie i wszystkich innych kapłanów tym unikalnym i wiążącym dla obu stron i nieodwołanym przywilejem i kontraktem, którego z Bożą łaską zamierzam dotrzymać i wedle którego pragnę żyć, zgodnie ze słowami przysięgi, do ostatniego tchu mego życia”.

Drogocenna cnota czystości

Św. Jan Bosko nalegał na zachowanie cnoty czystości – w myślach, słowach i uczynkach. Mówił na ten temat po wielekroć do salezjanów i do młodzieży.
Pisał między innymi: „Cnotą najbardziej potrzebną, cnotą wielką, cnotą anielską, cnotą, której towarzyszy orszak wszystkich innych cnót, jest cnota czystości. Kto posiada tę cnotę, może zastosować do siebie słowa Ducha Świętego: «A przyszły mi wraz z nią wszystkie dobra» (Mdr 7, 11). Zbawiciel zapewnia nas, że ci, którzy posiadają ten skarb nieoceniony, już w tym śmiertelnym życiu są podobni do aniołów Bożych (Mt 22, 30)”.
A w Konstytucjach Salezjańskich z 1875 roku pisał: „Kto poświęca życie dla opuszczonej młodzieży, musi koniecznie dokładać wszelkich starań, by się ubogacić wszystkimi cnotami. Lecz cnotą, jaką powinno się najbardziej pielęgnować jest cnota czystości”.
Nauka ciągle i nagląco aktualna – dla duchownych, rodziców, wychowawców, nauczycieli i młodzieży.

O cnocie czystości czytajmy – więcej
– – –
„Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste,
oraz cały bezmiar zła” (Jk 1, 21).