Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.
Chrystus zmartwychwstał.
Prawdziwie zmartwychwstał.
Alleluja!
Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.
Chrystus zmartwychwstał.
Prawdziwie zmartwychwstał.
Alleluja!
W rocznicę śmierci śp. prof. Włodzimierza Zalipskiego, dowiedziałem się, że jako chłopiec służył do Mszy Świętej. Był ministrantem przy Mszy Świętej – nie innej, jak w rycie rzymskim.
Kazanie na Niedzielę Przewodnią – Białą, 12.04.2026
Lekcja: 1 J 5, 4-10
Ewangelia: J 20, 19-31
.

A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.
Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)
Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo
12.04.2026, Niedziela
NIEDZIELA PRZEWODNIA – BIAŁA b
Godz. 12.00:
Królowo Nieba (łac.)
Msza Święta w rycie rzymskim, z kazaniem
Modlitwy w intencji duszpasterstwa
Śpiew – stojąc:
– Zwycięzca śmierci
– Regina Caeli
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.
Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.
Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła
12 kwietnia 2026 przypada 1 rocznica śmierci Pana Profesora Włodzimierza Zalipskiego, u którego w latach 1977-1982 kształciłem się w klasie fortepianu w Państwowym Liceum Muzycznym przy ul. Łowieckiej we Wrocławiu.
W rocznicę odprawię za duszę śp. Pana Profesora Mszę Świętą w rycie rzymskim w niedzielę dnia 12 kwietnia 2026 o godz. 12.00, w Oratorium Rzymskokatolickim św. Józefa przy ul. Przedmiejskiej 6-10 we Wrocławiu (dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy).
Z wdzięcznością za kilkuletnią możliwość korzystania z pedagogicznych i artystycznych kompetencji Pana Profesora, pozwolę sobie przypomnieć przygotowany pod jego ręką repertuar recitalu dyplomowego – więcej
Ks. Jacek Bałemba SDB
Śp. Włodzimierz Zalipski
* 01.01.1932
+ 12.04.2025
R.I.P.
Naturalna słuszność (zwana też epikeia)
– Czy jest jakaś cnota pokrewna sprawiedliwości generalnej, czyli legalnej?
– Tak, jest to cnota, którą możemy nazwać naturalną słusznością, ale która znana jest także jako epikeia (z. 120).
– Jaka jest rola tej cnoty?
– Jej zadaniem i obowiązkiem jest skłanianie woli ku szukaniu sprawiedliwości we wszystkich rzeczach i wszystkich porządkach – poza tym, co jest zapisane w prawach lub obowiązuje jako zwyczaj – wtedy kiedy rozum naturalny, odwołując się do pierwszych zasad, stwierdza, że w jakiejś konkretnej sprawie tekst praw i zwyczaje nie mogą i nie powinny być stosowane (z. 120, a. 1).
– Czy ta cnota jest bardzo cenna?
– Tak, gdyż jest ona w porządku sprawiedliwości – czyli w ramach wszystkich cnót regulujących działanie człowieka w relacji z innymi ludźmi – najważniejsza i najcenniejsza, a nawet w pewien sposób nad innymi cnotami dominująca i utrzymująca je wszystkie w porządku dobra społecznego, który jest najważniejszy i najbardziej zasadniczy (z. 120, a. 2).
Tomasz Pegues OP, Katechizm według Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu, Ząbki, b.d.w., s. 204-205

Duszpasterstwo rzymskokatolickie, prowadzone za radą i z błogosławieństwem katolickiego Biskupa, daje katolikom doraźną możliwość udziału w katolickim kulcie, przyjmowania katolickich sakramentów i poznawania katolickiej doktryny.
Duszpasterstwo jest jedną z możliwych – i obowiązkowych dla katolika – form postawienia oporu modernizmowi, niszczącemu skarb katolickiego depozytu wiary.
Więcej informacji pod zakładką: Duszpasterstwo. – więcej

10 kwietnia 2026. Mija już 16 rocznica śmierci naszych Rodaków pod Smoleńskiem. Requiescant in pace.
poniedziałek, 10 maja 2010
30 dni po katastrofie…
W bazylice Świętego Krzyża w Warszawie została odprawiona Msza święta w tradycyjnym rycie rzymskim. W modlitwie bardzo pomagał nam chór, soliści i orkiestra Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie – młodzieńcze i precyzyjne wykonanie Requiem Wolfganga Amadeusza Mozarta.
O. prof. Jacek Salij OP w swoim kazaniu przedstawił historię odnoszenia się do ludobójstwa w Katyniu i katastrofy sprzed 30 dni. W naszym spojrzeniu na obydwa te tragiczne wydarzenia potrzebne są ewangeliczne kryteria: prawdy i przebaczenia. Brakowało ich w historii. Brakuje i dzisiaj.
Za Ofiary i sprawców – dar modlitwy o miłosierdzie. Taka jest perspektywa nadziei – za przykładem kamienowanego św. Szczepana i krzyżowanego Chrystusa.
Bóg rozsądza wszystko. Rozsądzi.
fragment książki
20. Ta sama święta Matka Kościół utrzymuje i naucza, że Boga, początek i cel wszystkich rzeczy, z pewnością można poznać z rzeczy stworzonych naturalnym światłem rozumu ludzkiego, „albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła” (Rz 1, 20).
21. Jednakże spodobało się Jego mądrości i dobroci inną, nadprzyrodzoną drogą objawić rodzajowi ludzkiemu siebie i odwieczne postanowienia swej woli, zgodnie ze słowami Apostoła: „Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (Hbr 1, 1-2).
22. Temu objawieniu Bożemu należy wprawdzie przyznać, że to, co w sprawach Bożych samo przez się nie jest niedostępne dla rozumu ludzkiego, także w obecnym położeniu rodzaju ludzkiego może być poznane przez wszystkich bez trudności, z niezachwianą pewnością i bez domieszki jakiegokolwiek błędu (por. Św. Tomasz z Akwinu, Summa theol. I, q. 1, a. 1).
23. Nie z tego powodu jednak należy uznawać objawienie Boże za absolutnie konieczne, ale dlatego, że Bóg z nieskończonej swej dobroci skierował człowieka do celu nadprzyrodzonego, czyli do udziału w Bożych dobrach, które zupełnie wykraczają poza zdolność pojmowania ludzkiego umysłu, bowiem „ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2, 9).
24. Następnie to nadprzyrodzone objawienie, zgodnie z wiarą Kościoła powszechnego wyjaśnione przez święty Sobór Trydencki, zawiera się w księgach spisanych i w tradycjach niepisanych, „które – przyjęte przez apostołów z ust samego Chrystusa, albo przez nich samych przekazane jakby z ręki do ręki dzięki podpowiedzi Ducha Świętego – dotarły aż do nas” (Sobór Trydencki, sesja 4: I, 2).
25. Mianowicie księgi Starego i Nowego Testamentu należy przyjąć jako święte i kanoniczne w całości i wraz ze wszystkimi ich częściami, tak jak zostały wyliczone w dekrecie tegoż soboru i jak zostały przejęte przez dawne wydanie łacińskiej Wulgaty.
26. Kościół uważa te księgi za święte i kanoniczne, ale nie dlatego, jakoby zostały ułożone tylko przez ludzi, a następnie jego autorytetem zaakceptowane, i również nie dlatego, że zawierają Objawienie wolne od błędu, lecz przede wszystkim dlatego, że jako spisane pod natchnieniem Ducha Świętego, Boga mają za autora i jako takie zostały przekazane Kościołowi.
27. Skoro zaś to, co święty Sobór Trydencki o wyjaśnianiu Bożych pism zbawiennie postanowił dla poskromienia zuchwałych temperamentów, jest przewrotnie przedstawiane przez pewnych ludzi, my odnawiając tenże dekret, wyjaśniamy, że jego zamysłem jest, aby w sprawach wiary i moralności, należących do gmachu nauki chrześcijańskiej, za prawdziwy sens Pisma Świętego należy przyjmować taki, jaki utrzymywała i utrzymuje święta Matka Kościół, do której należy osądzanie o prawdziwym sensie i o wyjaśnianiu świętych pism. Nikomu zatem nie wolno wyjaśniać Pisma Świętego przeciw temu sensowi, albo też przeciw jednomyślnej zgodzie ojców.

Chrystus. Słuchaj, synu, słów moich, słów miłych wielce, a przechodzących wszelką umiejętność filozofów i mędrców tego świata.
„Słowa moje duchem i żywotem są” (J 6, 64) i nie według ludzkiego rozumu rozważać je należy.
Nie trzeba ich używać do marnej zabawy, lecz trzeba ich słuchać w milczeniu, a przyjmować je z wszelką pokorą i z wielkim zamiłowaniem.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa (Ks. III, rozdz. 3, 1)