Częstotliwość spowiedzi

Jakie są owoce dobrej spowiedzi?
Owocami dobrej spowiedzi są: 1) Odpuszczenie popełnionych grzechów i otrzymanie łaski Bożej. 2) Przywrócenie pokoju i spokojnego sumienia. 3) Ponowne otwarcie bram nieba i zmiana wiecznej kary w piekle na karę doczesną. 4) Obrona przed ponownym popadnięciem w grzech i udział w skarbcu odpustów.
Czy częste przystępowanie do spowiedzi jest dobrą rzeczą?
Tak, częste przystępowanie do spowiedzi jest bardzo dobrą rzeczą, gdyż sakrament pokuty nie tylko przynosi odpuszczenie grzechów, ale udziela również łask potrzebnych do tego, aby w przyszłości unikać grzechów.
Katechizm katolicki św. Piusa X

Dobrze jest zachować systematyczność w przystępowaniu do spowiedzi: nie przekraczać miesiąca.

Pierwszy piątek miesiąca

Obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa, znajdujący się w Bazylice Sacro Cuore w Rzymie, którą wybudował św. Jan Bosko na życzenie papieża Leona XIII.

Najświętsze Serce Boże,
poświęcamy Ci
naszą Ojczyznę, miasta i wioski,
nasze rodziny i nas samych.
Serce Boże, przyjdź Królestwo Twoje!

Pan nasz Jezus Chrystus mówił 16 czerwca 1675 roku do św. Małgorzaty Marii Alacoque:

Oto Serce, które tak bardzo ukochało ludzi, że nie oszczędzając się, wyczerpało się i strawiło dla okazania im swojej miłości. W nagrodę za to większa ich liczba oddaje mi samą tylko niewdzięczność; nie przestają bowiem znieważać Mnie nieuszanowaniem i świętokradztwem oraz oziębłością i wzgardą, okazywaną mi w tym Sakramencie miłości.

Pierwszy piątek miesiąca. Po Mszy Świętej uczcimy Najświętsze Serce Jezusowe, prosząc o zmiłowanie.
Praktykujmy nabożeństwo dziewięciu pierwszych piątków.
Czytajmy z uwagą dwanaście obietnic, jakie Pan Jezus dał św. Małgorzacie Marii Alacoque. Wśród nich znajdujemy słowa:

Przyrzekam w nadmiarze miłosierdzia Serca mojego, że wszechmocna miłość moja udzieli tym wszystkim, którzy komunikować będą w pierwsze piątki przez dziewięć miesięcy z rzędu, łaskę pokuty ostatecznej, że nie umrą w stanie niełaski mojej ani bez sakramentów i że Serce moje stanie się dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę śmierci.

W każdy pierwszy piątek
przeczytajmy uważnie 12 obietnic. –
 więcej

Warunkiem praktyki dziewięciu pierwszych piątków jest: przez 9 pierwszych piątków z rzędu przystąpić z czystym sercem (w stanie łaski uświęcającej) do Komunii Świętej.

Dusza katolicka gorliwa – o ile okoliczności pozwolą – w pierwszy piątek miesiąca przybiegnie na Mszę Świętą w rycie rzymskim i nabożeństwo ku czci Najświętszego Serca Jezusowego, aby godnie uczcić Najświętsze Serce, wynagradzać (ekspiacja) za grzechy, jeśli trzeba, odprawić dobrą spowiedź, oraz przystąpić pobożnie do Komunii Świętej.
W piątki odprawiajmy nabożnie Drogę Krzyżową.

Służba Boża – aktualizacja

A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.


Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)

Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo


7.08.2026, Piątek
Św. Kajetana, Kapłana i Wyznawcy b
Commemoratio: Św. Donata, Biskupa i Męczennika
1 piątek miesiąca
Post jakościowy

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Modlitwy do NSPJ
Śpiew:
– Pobłogosław, Jezu drogi
Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice bolesne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
Droga Krzyżowa (prywatnie)


8.08.2026, Sobota
Św. Św. Cyriaka, Larga i Szmaragda, Męczenników cz
Commemoratio: Wigilia Św. Wawrzyńca, Męczennika

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Matko niebieskiego Pana
Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


9.08.2026, Niedziela
XI NIEDZIELA PO ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO z
Commemoratio: Św. Jana Marii Vianeya, Kapłana i Wyznawcy
Św. Romana, Męczennika

Godz. 12.00:
Anioł Pański
Msza Święta w rycie rzymskim, z kazaniem
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Pod Twą obronę
Salve Regina
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.

Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.


Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła

Przemienienie duszy

I czyja mężniejsza walka, jak tego, który usiłuje zwyciężyć sam siebie?
Powinno to być naszym głównym zadaniem: zwyciężać samego siebie, co dzień w walce ze sobą stawać się mocniejszym i co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

I o to proszę, aby miłość wasza jeszcze więcej obfitowała w umiejętności i we wszelkim zrozumieniu (Flp 1, 9),

W pracy nad sobą postępujmy:

– od złego do dobrego,
– od dobrego do coraz lepszego.

Pierwszy czwartek miesiąca

Pierwszy czwartek miesiąca zwyczajowo nawiązuje do Wielkiego Czwartku, kiedy Pan nasz Jezus Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament i Sakrament Kapłaństwa.
Pan nasz Jezus Chrystus poleca: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proścież tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (Łk 10, 2). Módlmy się zatem często o nowe, święte powołania kapłańskie i módlmy się o świętość, potrzebne łaski i zdrowie dla katolickich biskupów i kapłanów.
Dzisiaj dziękujmy Panu Bogu za dar Najświętszego Sakramentu i Sakramentu Kapłaństwa, i módlmy się:

– za biskupów i kapłanów katolickich, aby z Bożą pomocą wiernie wypełniali obowiązki swego powołania,
– za kleryków, aby gorliwie przygotowywali się do kapłaństwa,
– o nowe święte powołania kapłańskie,
– o nawrócenie duchowieństwa novus ordo na wiarę katolicką.

W tych intencjach pilnych modlimy się po Mszy Świętej w pierwsze czwartki miesiąca.

Dusza katolicka gorliwa – o ile okoliczności pozwolą – w pierwszy czwartek miesiąca chętnie przybiegnie na Mszę Świętą w rycie rzymskim, jeśli trzeba, odprawi dobrą spowiedź, czystym sercem przyjmie Komunię Świętą i gorliwie pomodli się w powyższych intencjach.


O SAKRAMENCIE KAPŁAŃSTWA

1. Czym jest sakrament kapłaństwa?
Kapłaństwo jest sakramentem, który daje władzę sprawowania świętych obowiązków związanych z kultem Bożym i zbawieniem dusz, który wyciska na duszy osoby przyjmującej ten sakrament charakter sługi Bożego.

2. Dlaczego w odniesieniu do tego sakramentu mówi się o stopniach kapłaństwa?
W odniesieniu do tego sakramentu mówi się o stopniach kapłaństwa, gdyż ten sakrament obejmuje kolejne stopnie, które są wzajemnie podporządkowane i tworzą świętą hierarchię.

3. Jakie są stopnie kapłaństwa?
Najwyższym stopniem jest biskupstwo, które obejmuje pełnię kapłaństwa, a następnie kapłaństwo, diakonat, subdiakonat i pozostałe, tak zwane niższe stopnie kapłaństwa.

4. Kiedy Jezus Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa?
Jezus Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa podczas Ostatniej Wieczerzy, gdy udzielił Apostołom i ich następcom władzy konsekrowania Przenajświętszego Sakramentu. Następnie w dzień swego zmartwychwstania udzielił im władzy odpuszczania i zatrzymywania grzechów, a więc ustanowił ich pierwszymi kapłanami Nowego Przymierza w pełni ich władzy kapłańskiej.

5. Kto jest szafarzem sakramentu kapłaństwa?
Szafarzem sakramentu kapłaństwa jest biskup.

6. Czy godność kapłana chrześcijańskiego jest wielką godnością?
Godność kapłana chrześcijańskiego jest w istocie wielką godnością z powodu dwojakiej władzy, której Jezus Chrystus udzielił kapłanom, a więc władzy nad Jego rzeczywistym ciałem i nad Jego ciałem mistycznym czyli Kościołem oraz z powodu Boskiej misji, która została powierzona kapłanom, aby prowadzili ludzkość do wiecznego zbawienia.

7. Czy kapłaństwo katolickie jest niezbędne w Kościele?
Kapłaństwo katolickie jest niezbędne w Kościele, gdyż bez niego wierni byliby pozbawieni Ofiary Mszy Świętej i większej części sakramentów, nie miałby ich kto nauczać zasad wiary i byliby jak trzoda bez pasterza wydana na łup wilków, a więc Kościół nie mógłby przetrwać w takiej formie jak go ustanowił Jezus Chrystus.

8. Czy zatem kapłaństwo katolickie będzie zawsze istnieć?
Kapłaństwo katolickie będzie zawsze istnieć, aż do końca czasu, pomimo wojny jaką z nim prowadzą siły piekła, gdyż Jezus Chrystus obiecał, że bramy piekielne nie przemogą przeciwko Jego Kościołowi.

9. Czy grzechem jest znieważanie kapłanów?
Znieważanie kapłanów jest bardzo ciężkim grzechem, gdyż zniewagi i obelgi wymierzone w kapłanów spadają na samego Jezusa Chrystusa, który powiedział swym Apostołom: «Kto wami gardzi, ten mną gardzi».

10. Z jakich powodów powinno się wybierać wstąpienie do stanu duchownego?
Wstąpienie do stanu duchownego powinno się wybierać wyłącznie na chwałę Bożą i dla zbawienia dusz.

11. Co jest niezbędne, aby wstąpić do stanu duchownego?
Aby wstąpić do stanu duchownego, niezbędne jest przede wszystkim powołanie od Boga.

12. Jak ktoś może się dowiedzieć, czy Bóg daje mu powołanie do stanu duchownego?
Aby dowiedzieć się, czy Bóg daje komuś powołanie do stanu duchownego należy:

1) Modlić się gorąco o poznanie woli Bożej.
2) Poradzić się biskupa albo uczonego i roztropnego spowiednika.
3) Pilnie rozważyć, czy jest się w stanie podołać studiom, posługom i obowiązkom stanu duchownego.
13. Czy złe byłoby wstąpienie do stanu duchownego bez powołania?
Gdyby ktoś wstąpił do stanu duchownego bez powołania, to popełniłby nader poważne zło i narażałby się na ryzyko utraty zbawienia.

14. Czy popełnialiby grzech rodzice, którzy z ludzkich względów przymuszaliby swoich synów do wstąpienia do stanu duchownego bez powołania?
Rodzice, którzy z ludzkich względów przymuszaliby swoich synów do wstąpienia do stanu duchownego bez powołania popełniliby bardzo ciężki grzech, gdyż przywłaszczaliby sobie w ten sposób wyłączne prawo Boga do wybierania Jego sług, a własne dzieci narażaliby na ryzyko wiecznego potępienia.

15. Jakie są obowiązki wiernych względem tych, którzy zostali powołani do kapłaństwa?
Wierni powinni:

1) Pozostawić swym dzieciom i osobom zależnym pełną wolność pójścia za głosem powołania.
2) Modlić się do Boga, aby zechciał udzielić swemu Kościołowi dobrych pasterzy i gorliwych sług. Modlitwy te powinny być odmawiane zwłaszcza w okresie Suchych Dni.
3) Okazywać szczególny szacunek osobom poświęconym służbie Bożej przez święcenia kapłańskie.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

To są intencje bardzo pilne!

Św. Józef jest Opiekunem Kościoła świętego. Do naszej codziennej modlitwy do św. Józefa włączmy na stałe intencję:

Za Kościół Katolicki i za wszystkich katolików.

Modlitwa za Kościół jest obowiązkiem katolika. W aktualnych okolicznościach tym pilniejszym, że machina rewolucyjna pracuje w strukturach kościelnych z pełnym impetem.
Codziennie odmawiajmy Litanię do św. Józefa, w której modlimy się wezwaniem:

Opiekunie Kościoła świętego, módl się za nami.

Codziennie odmawiajmy modlitwę do św. Józefa po Różańcu, w której zawarte są słowa:

Potężny nasz Wybawco, przybądź nam łaskawie z niebiańską pomocą w tej walce z mocami ciemności, a jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus z niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu, tak teraz broń świętego Kościoła Bożego od wrogich zasadzek i od wszelkiej przeciwności.


W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, za wszystkich katolików, o nowe święte powołania kapłańskie, o nawrócenie duchowieństwa novus ordo na wiarę katolicką, o przezwyciężenie błędów modernizmu, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, o pomoc dla kuszonych, za chorych, za konających, o pokój na świecie, za naszą Ojczyznę, za rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.

Modlitwy do św. Józefa – więcej

O życiu wewnętrznym (6)

Rzecz jasna, że chcąc traktować w sposób właściwy zagadnienia teologii ascetycznej i mistycznej, nie trzeba tracić z oczu wyżyn, jakie poznajemy przez Pismo Święte, wyjaśniane przez teologię wielkich mistrzów. Jeśli jest dziedzina, w której należy brać ludzi nie takimi, jakimi są, ale jakimi być powinni, jest nią oczywiście dziedzina życia duchowego. Trzeba wznieść się ponad sprawy ludzkie, by móc oddychać swobodnie powietrzem wyżyn. Błogosławione dusze doświadczane, które, jak św. Paweł od Krzyża, oddychają tylko atmosferą Bożą i które bardzo mocno do Boga tęsknią.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

Św. Pius X o modernistach

Zwlekać nam dłużej nie wolno. Wymaga tego przede wszystkim ta okoliczność, iż zwolenników błędów należy dziś szukać nie już wśród otwartych wrogów Kościoła, ale w samym Kościele: ukrywają się oni – że tak powiemy – w samym wnętrzu Kościoła; stąd też mogą być bardziej szkodliwi, bo są mniej dostrzegalni.
Będziemy więc mówić, Czcigodni Bracia, nie o niekatolikach, lecz o wielu z liczby katolików świeckich, oraz – co jest boleśniejsze – o wielu z grona samych kapłanów, którzy wiedzeni pozorną miłością Kościoła, pozbawieni silnej podstawy filozoficznej i teologicznej, przepojeni natomiast do gruntu zatrutymi doktrynami, głoszonymi przez wrogów Kościoła, zarozumiale siebie mienią odnowicielami tego Kościoła, i rozzuchwaleni liczbą swych zwolenników napadają nawet na to, co tylko jest najświętszego w dziele Chrystusowym, nie oszczędzając nawet Osoby Boskiego Zbawiciela, którą ze świętokradzką odwagą sprowadzają do stanowiska prostego i ułomnego człowieka.
Dziwią się tacy, dlaczego ich zaliczamy do nieprzyjaciół Kościoła; nikt jednak nie będzie się dziwił, jeżeli – pomijając zamiary wewnętrzne, których Bóg tylko jeden jest sędzią – zapozna się z ich doktryną, z ich sposobem mówienia i działania. Zaprawdę, nie odbiega od prawdy, kto ich uważa za nieprzyjaciół Kościoła i to najbardziej szkodliwych.
Albowiem, jak to już powiedzieliśmy, przeprowadzają oni swe zgubne dla Kościoła plany nie poza tym Kościołem, lecz w nim samym: stąd też niebezpieczeństwo ma swoje siedlisko niejako w samych żyłach i wnętrznościach Kościoła, ku tym pewniejszej szkodzie, im lepiej oni go znają. Nadto, przykładają siekierę nie do gałęzi i latorośli, lecz do samych korzeni, to znaczy do wiary i do jej żył najgłębszych. Dotknąwszy zaś tego korzenia nieśmiertelności, szerzą dalej jad po drzewie całym, tak iż nie oszczędzają żadnej cząstki prawdy katolickiej, żadnej takiej, której by nie starali się zarazić. Zresztą w zastosowaniu tysiącznych sposobów szkodzenia nikt ich nie przewyższy w zręczności i chytrości: udają bowiem na przemian to racjonalistów, to katolików, i z taką zręcznością, iż łatwo mogą wprowadzić w błąd każdego nieostrożnego; że zaś są bezczelni, jak mało kto, nie wahają się przed żadnym wnioskiem, który gotowi są przeprowadzić z całą mocą i stanowczością.

Św. Pius X, encyklika Pascendi