Jakie są owoce dobrej spowiedzi?
Owocami dobrej spowiedzi są: 1) Odpuszczenie popełnionych grzechów i otrzymanie łaski Bożej. 2) Przywrócenie pokoju i spokojnego sumienia. 3) Ponowne otwarcie bram nieba i zmiana wiecznej kary w piekle na karę doczesną. 4) Obrona przed ponownym popadnięciem w grzech i udział w skarbcu odpustów.
Katechizm katolicki św. Piusa X
7. Pomoc socjalna dla małżonków
A ponieważ nierzadko dokładne wypełnianie przykazań Bożych i cnota małżeńska poważne w tym napotykają trudności, że niedostatek w gospodarstwie domowym i dotkliwy brak środków małżonków gnębi i przygniata, dlatego jest rzeczą konieczną, by w sposób możliwie najlepszy potrzebom ich zaradzono. Najpierw całym wysiłkiem dążyć do tego należy, co już poprzednik nasz Leon XIII mądrze zalecił (Enc. Rerum novarum), by stosunki gospodarcze i społeczne w państwie tak ułożono, aby wszyscy ojcowie rodzin, zależnie od stanu i miejsca zamieszkania, tyle zarobić mogli, aby zapewnić sobie, żonie i dzieciom konieczne utrzymanie: „bo godzien jest robotnik zapłaty swej” (Łk 10, 7). Zatrzymanie jej lub uszczuplanie jest wielką niesprawiedliwością, zaliczoną przez Pismo Święte między najcięższe grzechy (por. Pwt 24, 14-15); niesprawiedliwą też byłoby rzeczą wyznaczać tak małe płace, że w danych warunkach na wyżywienie rodziny nie wystarczają.
Trzeba się jednak domagać, aby także małżonkowie sami już na długo przed ślubem myśleli o zapobieżeniu albo co najmniej zmniejszeniu późniejszych trudności i ciężarów życiowych i żeby od ludzi doświadczonych się uczyli, jakby to skutecznie, ale i uczciwie osiągnąć mogli. Jeśli zaś zadaniu temu nie podołają, trzeba zawczasu się postarać, by za pomocą związków zawodowych albo prywatnych lub publicznych zrzeszeń minimum egzystencji zdobyć mogli (Leon XIII, Enc. Rerum novarum).
Jeżeli jednak powyższe wskazania rodzinie, zwłaszcza licznej lub nawiedzonej chorobami, utrzymania zapewnić nie mogą, chrześcijańska miłość bliźniego wymaga stanowczo, by chrześcijańskie miłosierdzie uzupełniło, czego biednym nie dostaje, by bogaci zwłaszcza wspierali słabszych, by w dostatku żyjący zbytecznych wystrzegali się wydatków i niepotrzebnie majątku nie trwonili, lecz użyli go na zachowanie życia i zdrowia tych, którym brak nawet rzeczy koniecznych. Kto Chrystusowi w ubogich udzieli ze swego, otrzyma nader obfitą nagrodę od Pana, kiedy świat przyjdzie sądzić; kto postąpi inaczej, poniesie karę (por. Mt 25, 34nn). Nie na próżno bowiem napomina Apostoł: „Kto by miał bogactwa tego świata, a widziałby, że brat jego jest w potrzebie, i zamknąłby przed nim serce swoje, jakże w nim przebywa miłość Boga?” (1 J 3, 17).
Jeżeli jednak prywatna pomoc nie wystarcza, obowiązkiem jest władz publicznych uzupełnić niewystarczające wysiłki prywatne zwłaszcza w sprawie dla dobra ogółu tak ważnej, jaką jest niewątpliwie należyte położenie rodzin i małżonków. Jeżeli bowiem rodziny, liczną zwłaszcza obdarzone dziatwą, nie mają odpowiednich mieszkań; jeżeli mąż pracy i chleba znaleźć nie może; jeżeli środki codziennej potrzeby jedynie za wygórowaną nabyć może cenę; jeżeli nawet matka ku niemałej szkodzie gospodarstwa domowego z konieczności i biedy zarobkować musi; jeżeli w zwyczajnych, a nawet nadzwyczajnych kłopotach macierzyństwa nie ma odpowiedniego pożywienia, lekarstwa, pomocy doświadczonego lekarza i tym podobnych rzeczy – nikt dziwić się nie może, gdy małżonkowie oddają się rozpaczy, widząc, jak ciężkie jest ich pożycie domowe i jak trudne zachowanie przykazań Bożych; każdy też widzi, jakie szkody stąd wyniknąć mogą dla bezpieczeństwa publicznego, dla dobra i istnienia samego państwa, jeżeli tych ludzi doprowadza się do takiego stanu rozpaczy, że nie mając nic do stracenia, w ogólnym przewrocie widzą swoje zbawienie.
Dlatego kierujący państwami i ci, którym dobro ogółu powierzono, koniecznych potrzeb małżonków i rodzin zaniedbywać nie mogą, jeżeli państwu i dobru ogólnemu znacznej szkody wyrządzić nie chcą; dlatego w ustawodawstwie i przy układaniu budżetu pamiętać powinni o ulżeniu doli biednych rodzin, uważając to za jedno z najpilniejszych zadań swej władzy.
Przy tej sposobności nie bez głębokiego żalu chcielibyśmy zaznaczyć, że nie tak bardzo rzadko z odwróceniem należnego porządku udziela się matce i dzieciom nieślubnym (które co prawda chociażby dla uniknięcia większych szkód wspomagać należy) bardzo łatwo skutecznej i obfitej pomocy, a odmawia się jej dzieciom ślubnym albo przydziela się jej tak skąpo, że wydaje się wymuszoną od ludzi niechętnych.
Wielkie znaczenie, Czcigodni Bracia, ma dla władz świeckich dobre zabezpieczenie małżeństwa i rodziny nie tylko pod względem materialnym, ale także w tym, co nazywamy słusznie dobrami duszy; by uchwalano sprawiedliwe prawa i wiernie ich przestrzegano, aby chroniły wierność małżeńską i wzajemne wspieranie się małżonków; historia bowiem uczy, że dobro państwa i doczesne szczęście obywateli nie mogą być bezpieczne i trwać nietknięte, gdzie chwieje się fundament, na którym się opierają, mianowicie dobry ustrój moralny, i gdzie występki ludzi zasypują źródło, z którego wypływa społeczeństwo, tj. małżeństwo i rodzinę.
A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.
Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)
Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo
4.03.2026, Środa
Św. Kazimierza, Królewicza, Wyznawcy b
Commemorátio: Środa II Tygodnia Wielkiego Postu
Św. Lucjusza, Papieża i Męczennika
Post ilościowy
Godz. 18.30:
Okazja do spowiedzi
Ks. Dariusz Kowalczyk SDB
Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy do św. Józefa
Śpiew:
– O Józefie ukochany
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca, Ks. Jacek Bałemba SDB)
5.03.2026, Czwartek
Czwartek II Tygodnia Wielkiego Postu f
Pierwszy cwartek miesiąca
Post ilościowy
Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji duszpasterstwa
Modlitwy o powołania kapłańskie
Śpiew:
– Witam Cię, witam, Przenajświęsze Ciało
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice radosne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.
Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.
Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła
Marzec to miesiąc poświęcony św. Józefowi.
Codziennie odmawiajmy Litanię do św. Józefa, poprzedzając ją przedłożeniem naszych intencji.
Codziennie odmawiajmy modlitwę do św. Józefa po Różańcu.
Przybywajmy na środowe nabożeństwa ku czci św. Józefa.
W domu miejmy poświęcony przez kapłana obraz bądź figurę św. Józefa.
Dobrze będzie także w marcu wziąć do ręki lekturę, która umocni nas w zaufaniu do św. Józefa. – więcej
heri – wczoraj, niedawno
hodie – dzisiaj, obecnie
cras – jutro, nazajutrz
Transfigurátio – Przemienienie
crux – krzyż
crucifíxio – ukrzyżowanie
vía crucis – droga krzyżowa
dolor – ból, cierpienie
mors – śmierć
sacrifícium – ofiara
Quadragésima – Wielki Post [dosł. czterdziestnica]
oratio – modlitwa, prośba
jejúnium (bądź: ieiunium) – post
eleemósyna – jałmużna
mortificátio – umartwienie, umartwienie ciała, umieranie, umorzenie
poeniténtia – pokuta, skrucha za grzechy
flagellátio – biczowanie
Disce puer Latíne! – Ucz się, młodzieńcze, łaciny!
Więcej – zob. zakładka: Słowniczek
Nabierzmy więc otuchy i starajmy się znosić cierpliwie przeciwności, jakie Bóg na nas zsyła, i składajmy Mu je w ofierze łącznie z owymi cierpieniami, jakie Pan Jezus poniósł z miłości ku nam. Gdy krzyże nam dokuczają, wznośmy oczy ku niebu i pocieszajmy się nadzieją zbawienia. Wszystko jest mało, niczym jest wszystko, gdy idzie o wysłużenie sobie królestwa niebieskiego.
Św. Alfons Maria Liguori
Ponieważ proces beatyfikacyjny był już wówczas w toku, dlatego posłano je do Rzymu, gdzie komisja papieska po gruntownym zbadaniu, osobnym dekretem orzekła, iż dzieło to wolne jest od wszelkich błędów. Odtąd zaczęły się ukazywać coraz to nowe wydania, a także tłumaczenia na inne języki. O niebywałej poczytności tej niezrównanej książki świadczy fakt, że wydań francuskich ukazało się dotąd przeszło trzydzieści. Na język angielski przetłumaczył ją sławny oratorianin o. Faber (zm. 1863), a także napisał do niej przedmowę, gdzie w gorących i pełnych najwyższej czci słowach wyraża się o św. Ludwiku de Montfort oraz o dziele O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny.
Z Przedmowy ks. Aleksandra Żychlińskiego, 1927
b. Bliższe
Do bliższego zaś przygotowania dobrego małżeństwa należy bardzo staranny wybór małżonka; od tego bowiem głównie zależy, czy przyszłe małżeństwo będzie szczęśliwe, czy nieszczęśliwe, ponieważ jeden małżonek drugiemu może być albo wielką pomocą w widzeniu życia po chrześcijańsku, albo też niemałym niebezpieczeństwem i przeszkodą. Aby zatem narzeczeni przez całe życie nie ponosili kar za nierozważny swój wybór, powinni poważnie się zastanowić, zanim wybiorą osobę, z którą odtąd na zawsze żyć będą; niech w tym rozważaniu pamiętają przede wszystkim o Bogu i prawdziwej wierze chrześcijańskiej, niech następnie uwzględnią dobro swoje, dobro małżonka i przyszłego potomstwa, a także społeczeństwa i państwa, które jak ze źródła z małżeństwa wypływa. Niech żarliwie proszą o pomoc Bożą, by roztropnie i po chrześcijańsku wybór uczynili, nie pod wpływem ślepej i nieopanowanej namiętności, ani też z chęci jedynie zysku, ani z innej mniej szlachetnej pobudki, lecz z prawej i godziwej miłości i ze szczerego do przyszłego małżonka przywiązania; niech poza tym szukają w małżeństwie tych tylko celów, dla których Bóg małżeństwo ustanowił. Niech na koniec nie omieszkają zasięgnąć w sprawie wyboru małżonka roztropnej rady rodziców, niech tej rady nie lekceważą, aby w oparciu o głębszą ich znajomość spraw i życia ludzkiego ustrzegli się zgubnej omyłki i tym obficiej zaznali przed ślubem błogosławieństwa czwartego przykazania Bożego: „Czcij ojca swego i matkę swoją, to jest pierwsze przykazanie z obietnicą, aby ci się dobrze powodziło i żebyś żył długo na ziemi” (Ef 6, 2 – 3; por. Wj 20, 12).
Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Dzisiaj rozpoczynamy marzec – miesiąc poświęcony św. Józefowi. Codziennie odmawiajmy Litanię do św. Józefa, poprzedzając ją przedłożeniem naszych intencji. Codziennie odmawiajmy modlitwę do św. Józefa po Różańcu.
Przybywajmy – jeśli możliwe – na środowe nabożeństwa ku czci św. Józefa.
W domu miejmy poświęcony przez kapłana obraz bądź figurę św. Józefa.
Dobrze będzie także w marcu wziąć do ręki lekturę, która umocni nas w zaufaniu do św. Józefa. – więcej
Weźmy sobie do serca słowo św. Teresy z Avili o św. Józefie:
Nie pamiętam, bym kiedykolwiek aż do tej chwili prosiła go o jaką rzecz, której by mi nie wyświadczył. Jest to rzecz zdumiewająca, jak wielkie rzeczy Bóg mi uczynił za przyczyną tego chwalebnego Świętego. Z ilu niebezpieczeństw na ciele i na duszy mnie wybawił. Innym Świętym, rzec można, dał Bóg łaskę wspomagania nas w tej lub innej potrzebie, temu zaś chwalebnemu Świętemu, jak o tym wiem z własnego doświadczenia, dał władzę wspomagania nas we wszystkich. Chciał nas Pan przez to zapewnić, że jak był mu poddany na ziemi jako opiekunowi i mniemanemu swemu ojcu, który miał prawo Mu rozkazywać – tak i w niebie czyni wszystko, o cokolwiek on Go prosi. Przekonali się o tym i inni, którym poradziłam, aby się jemu polecili. I coraz więcej jest już takich, którzy go czczą i wzywają, doznając na sobie tej prawdy (Księga życia, rozdz. VI).
Posłuchajmy dobrej rady, jaką daje ks. Walerian Mrowiński w swojej cennej książeczce Miesiąc marzec:
Przyłącz, Bracie miły, do modlitw czcicieli św. Józefa i swoje modlitwy, a bądź przekonanym, że jeżeli ty ze serca czcić Go będziesz, On przyczyną swoją błogosławieństwo i obfite łaski wypraszać ci będzie.
