Różaniec trudny, kompletny, wierny

Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, w dziele Przedziwny sekret Różańca świętego, nalega na wierne odmawianie Różańca, bez względu na trudności, które pojawić się w duszy mogą:

Nie omijaj nigdy najmniejszej części Różańca, chociażbyś trwał w oziębłości serca, odczuwał odrazę czy wewnętrzne odrzucenie. To byłaby oznaka pychy i niewierności. Lecz jako dzielny zawodnik Jezusa i Maryi, mimo że nic nie widzisz, nie słyszysz i nie odczuwasz, w oschłości odmów Pater i Ave Maria, wnikając rozumem w tajemnice najlepiej jak możesz. Nie pożądaj cukierków czy konfitury do codziennego chleba, jak to robią dzieci, ale pełniej naśladując Jezusa Chrystusa podczas Jego modlitwy w Ogrójcu, czasami właśnie przedłuż odmawianie Różańca, gdy odczuwasz większą trudność w Jego odmawianiu: Factus in agonia, prolixius orabat – „Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił” (Łk 22, 43), ażeby można było powiedzieć o tobie, co jest powiedziane o Jezusie Chrystusie modlącym się w chwili śmierci: Modlił się bardziej jeszcze intensywnie.

Zamknij jej drzwi przed nosem!

Życie wewnętrzne to także walka z pokusami. Nie powinniśmy dobrowolnie narażać się na pokusy. Jeśli Pan Bóg dopuszcza na nas pokusy niedobrowolne, czyni to w tym celu, aby wzmocnić naszą wolę i udoskonalić naszą duszę. I rzeczywiście, jeśli na te niedobrowolne pokusy reagujemy nie zwlekając, wzmacnia się nasza wola, udoskonala się nasza dusza i zdobywamy zasługi na Niebo.
Św. Alfons Maria Liguori, w dziele Jak kochać Jezusa, czyli o miłowaniu Pana Jezusa w życiu codziennym, daje takie wskazówki:

Gdy nacierają pokusy przeciw czystości lub wierze, nie tracąc ani chwili czasu, od razu trzeba je odrzucać przez akty miłości Boga, szczerej skruchy i przez odwrócenie od nich uwagi jakimś zajęciem zewnętrznym. Skoro więc w umyśle naszym pojawi się jakaś myśl nieuczciwa, potrzeba niezwłocznie ją oddalać, zamknąć jej, jak to mówią, drzwi przed nosem, nie rozstrząsając, czym ona jest i zachować się z nią, jak zachowujemy się z iskrą ognia, kiedy ujrzymy, że na odzienie nasze padła.

Służba Boża – aktualizacja

A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.


Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)

Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo


17.11.2026, Wtorek
Bł. Salomei, Dziewicy b
Commemoratio: Św. Grzegorza, Biskupa i Wyznawcy

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Serce Jezusa, proszę najgoręcej
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Wypominki (1/2)
– Dobry Jezu
Różaniec – tajemnice bolesne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


18.11.2026, Środa
Poświęcenie Bazylik Św. Św. Apostołów Piotra i Pawła b

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy do św. Józefa
Śpiew:
– O Józefie ukochany
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Wypominki (2/2)
– Dobry Jezu
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.

Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.


Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła

Przygotuj duszę na przyjęcie światła Bożego

Gdy przezwyciężymy namiętności, wyniszczymy w sobie wszelkie nieuporządkowane przywiązania naturalne i opróżnimy nasz umysł z wszelkiej troski niepotrzebnej do zbawienia, wówczas Duch Święty, znajdując duszę naszą w pokoju i udzielając umysłowi naszemu mocy nowej, wleje światło do serc naszych, tak jak zapala się lampę, w której jest knot i oliwa… Przede wszystkim więc przygotujmy dusze na przyjęcie światła Bożego i stańmy się godnymi darów Bożych.

Św. Efrem, traktat De virtute

„Wykonajmy to, co nam nakazał, żebyśmy nie pragnęli z bezwstydnym czołem tego, co obiecał”

W Komentarzu do Ewangelii św. Jana (Traktat 34, 8-9) św. Augustyn pisze:

Pan powiedział krótko: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemnościach, lecz będzie miał światło życia”. W słowach tych kryje się równocześnie nakaz i obietnica. Wykonajmy to, co nam nakazał, żebyśmy nie pragnęli z bezwstydnym czołem tego, co obiecał, i żeby nam nie powiedział na swoim sądzie: „Czy zrobiłeś to, co nakazałem, by domagać się tego, co przyobiecałem?”

A zatem nakaz i obietnica. Najpierw nasz ludzki trud wierności, potem nagroda od Pana Boga.
Powyższe słowa są doskonałą odtrutką na krzewiony przez ostatnie kilkadziesiąt lat temat bezwarunkowego miłosierdzia.

Ks. Jacek Bałemba, Kazanie na VI Niedzielę Pozostałą po Objawieniu Pańskim, 15.11.2026

Kazanie na VI Niedzielę Pozostałą po Objawieniu Pańskim, 15.11.2026
Lekcja: 1 Tes 1, 2-10
Ewangelia: Mt 13, 31-35

Nie bój się nawałnicy błędów modernizmu.
Pan nasz Jezus Chrystus JEST.
Jego Prawda świeci niezmiennie.
Poznawaj ją.
Idź za nią.

Pobierz »

.

Modlitwa z determinacją

Życie wewnętrzne powiniśmy prowadzić poważnie, starannie – detalicznie starannie. Rozchodzi się przecież o spotkanie z Panem Bogiem, o wzniesienie duszy do Pana Boga, o życie w jedności z Panem Bogiem.
Fundamentalnym przejawem życia wewnętrznego jest modlitwa. W modlitwie możemy napotkać różne trudności. Jedną z nich jest niechęć. Niechęć do rozpoczęcia modlitwy w czasie oznaczonym, z czym wiąże się pokusa przesuwania modlitwy na później lub na jutro. Niejednokrotnie skutkuje to zaniedbaniem modlitwy, opuszczeniem.
Może pojawić się niechęć i w trakcie modlitwy, co może wiązać się z pokusą jej skrócenia albo przyspieszenia tempa, by szybciej ją zakończyć. Św. Ignacy Loyola w Ćwiczeniach duchownych porusza ten aspekt trudności w modlitwie oraz daje wskazówki, jak wtedy postąpić. Wskazówki odnoszą się do ignacjańskich Ćwiczeń duchownych, ale z pewnością przysporzą dobra duszy w każdej modlitwie. Ogólnie: jeśli przychodzi nam pokusa skrócenia modlitwy, powinniśmy modlitwę przedłużyć, aby przeciwnikowi nie tylko stawić opór, ale powalić go na ziemię.
Oto co pisze Święty:

Uwaga dwunasta. Dający Ćwiczenia powinien bardzo kłaść na serce odprawiającemu je, żeby przez godzinę oddawał się każdemu z pięciu ćwiczeń czy kontemplacji, które co dzień się odprawia, i żeby starał się mieć zadowolenie w duszy płynące ze świadomości, iż wytrwał w danym ćwiczeniu przez całą godzinę, a nawet raczej nieco dłużej niż krócej. Nieprzyjaciel bowiem zwykł niemało zabiegać o to, żeby nas doprowadzić do skrócenia godziny takiej kontemplacji, rozmyślania lub [w ogóle] modlitwy.

Uwaga trzynasta. Trzeba tu jeszcze zauważyć, że jak w czasie pocieszenia łatwo i lekko jest oddawać się kontemplacji przez całą godzinę, tak znów w czasie strapienia jest bardzo trudno wytrwać w niej do końca. I dlatego odprawiający Ćwiczenia powinien zawsze trwać na modlitwie nieco dłużej ponad pełną godzinę, a to w tym celu, żeby działać przeciw strapieniu i przezwyciężyć pokusy. Trzeba się bowiem przyzwyczaić nie tylko do tego, żeby stawiać opór przeciwnikowi, ale nadto żeby go powalić na ziemię.

Jeżeli zatem szarpią nas pokusy niechęci, aby nie oddawać się modlitwie w określonym czasie, ale przesuwać modlitwę na później lub na jutro, albo jeśli w trakcie modlitwy nasuwają się nam pokusy skrócenia lub przyspieszenia modlitwy, wtedy uczynimy rzecz miłą Panu Bogu i dla naszej duszy pożyteczną, gdy przedłużymy modlitwę. Choćby o pięć minut.
Detale życia wewnętrznego i pracy nad sobą.

Z żywotu św. Stanisława Kostki, Patrona Polski

Żywy chłopiec, garnący się do nauki, taką już od lat dziecięcych odznaczał się niewinnością, że jak opowiadają, padał nieraz zemdlony, gdy w obecności jego brudne opowiadano żarty. Toteż ze względu na młodzieniaszka, ustały na dworze rostkowskim podczas biesiad frywolne rozmowy.
W roku 1605 beatyfikowany jako pierwszy jezuita, w roku 1726 kanonizowany.
Dręczyciel jego, rodzony brat Paweł, nawrócił się i zmarł świątobliwie po długim życiu, oddanym surowej pokucie.
Relikwie św. Stanisława znajdują się w Rzymie w kościele św. Andrzeja na Kwirynale.
Św. Stanisław Kostka jest patronem Polski, a zwłaszcza młodzieży naszej.
Zwycięstwa pod Beresteczkiem i Chocimem przypisywano jego orędownictwu.
za: Bp Karol Radoński, Święci i błogosławieni Kościoła Katolickiego. Encyklopedia hagiograficzna

Sentencje św. Stanisława Kostki:

Ad maiora natus sum. Do wyższych rzeczy jestem urodzony.

Szczęście ludzi jest podobne do fal rzeźbionych przez przód okrętu, a które natychmiast po jego przejściu giną.

Chociażby los się chwiał, będę stał mocno.

Tam idźmy, dokąd Bóg i twardy los zawiedzie.

Początkiem, środkiem i końcem rządź łaskawie, Chrystusie!

Książka dostępna
w naszej kruchcie strategicznej.