A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.

---

Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)

Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo

---

30.08.2026, Niedziela
XIV NIEDZIELA PO ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO z
Commemoratio: Św. Róży z Limy, Dziewicy
Św. Św. Feliksa i Adaukta, Męczenników

Godz. 12.00:
Anioł Pański
Msza Święta w rycie rzymskim, z kazaniem
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Ojcze z niebios
– Salve Regina
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)

---

31.08.2026, Poniedziałek
Św. Rajmunda Nonnatusa, Kapłana i Wyznawcy b

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Wszystkie nasze dzienne sprawy
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice radosne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)

---

O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.

Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.

---

Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła

Maryja zna wszystkie potrzeby duchowe wszystkich ludzi. Ponieważ jest najlepszą Matką, modli się za nich, a ponieważ wszystko może u swego Syna, uprasza nam wszystkie łaski, które otrzymujemy, wszystkie łaski, które otrzymują ci, co nie upierają się przy złym.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

Nie gardź człowiekiem, który się odwraca od grzechu i nie urągaj mu; pomnij, żeśmy wszyscy godni karania (Syr 8, 6).

„Nie każdy oczywiście może w dniu powszednim zjawić się na Mszy Świętej. Ale kto może, ten nie powinien tego zaniedbywać”.

Pilnie i po wielekroć czytajmy naukę katolickich tradycyjnych katechizmów na temat Najświętszego Sakramentu i Mszy Świętej. Wierzmy z pełnym przekonaniem w to, co czytamy! I swoją – w miarę możliwości – częstą obecnością dawajmy świadectwo naszej wiary i pobożności Eucharystycznej.
Gorliwy prałat wołał przed laty:

Żaden dzień bez Bożej służby! W każdy dzień otrzymujemy dobrodziejstwa niebios. Cóż zatem bardziej oczywistego jak codzienne dziękczynienie? Żaden dzień bez Mszy Świętej!
Grzeszymy codziennie i ściągamy na siebie Boże kary. Cóż rozumniejszego jak codzienna pokutna ofiara i prośba o przebaczenie i łaskę? Żaden dzień bez Mszy Świętej!
Ustawicznie potrzebujemy pomocy Najwyższego tak dla ciała jak i dla duszy. Bez Niego nic nie możemy. Każdy zatem rozumie, że dlatego codziennie trzeba składać ofiarę błagalną. Żaden dzień bez Mszy Świętej! (…).
Nie ma nic niemożliwego! Nie każdy oczywiście może w dniu powszednim zjawić się na Mszy Świętej. Ale kto może, ten nie powinien tego zaniedbywać. W dawnych dobrych czasach przyjmowano jako regułę, by przynajmniej ktoś jeden z każdego domu przychodził na Ofiarę (…). Przy dobrej woli byłoby i to możliwe, by nasze kościoły były codziennie napełnione po brzegi.
Ks. Robert Mäder, Serce naszej wiary. Rozważania o Mszy Świętej

Na czym polega ofiara jako taka?
Ofiara jako taka polega na ofiarowywaniu Bogu pewnych rzeczy widzialnych oraz na zniszczeniu ich w jakiś sposób dla uznania najwyższej władzy Boga nad nami i nad wszystkimi rzeczami.
Jak nazywana jest ofiara Nowego Testamentu?
Ofiara Nowego Testamentu jest nazywana Mszą Świętą.
Czym jest więc Msza Święta?
Msza Święta jest Ofiarą Ciała i Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa sprawowaną na naszych ołtarzach pod postaciami chleba i wina dla upamiętnienia ofiary krzyżowej.
Czy Ofiara Mszy Świętej jest tą samą ofiarą, co ofiara krzyżowa?
Ofiara Mszy Świętej jest ze swej istoty tą samą ofiarą, co ofiara krzyżowa, gdyż ten sam jest Jezus Chrystus, który ofiarował siebie na krzyżu, ofiarowuje się przez ręce swych kapłanów, na naszych ołtarzach, ale co do sposobu dokonywania ofiara Mszy Świętej różni się od ofiary krzyża, chociaż pozostaje z nią w istotnej i bliskiej relacji.
Jaka różnica i jaka relacja zachodzi pomiędzy Ofiarą Mszy Świętej i ofiarą krzyżową?
Pomiędzy Ofiarą Mszy Świętej i ofiarą krzyżową zachodzi taka różnica i relacja, że na krzyżu Jezus Chrystus ofiarował sam siebie, wylewając swoją Krew i zdobywając zasługi dla nas, a na naszych ołtarzach Jezus Chrystus ofiarowuje się bez rozlewu krwi i udziela nam owoców swej męki i śmierci.
Na czym polega inna relacja Ofiary Mszy Świętej i ofiary krzyżowej?
Inna relacja Ofiary Mszy Świętej i ofiary krzyżowej polega na tym, że Ofiara Mszy Świętej przedstawia w widzialny sposób wylanie Krwi przez Jezusa Chrystusa na krzyżu, gdyż mocą słów konsekracji ciało naszego Zbawiciela staje się osobno obecne pod postacią chleba, a Jego Krew pod postacią wina, chociaż mocą naturalnego połączenia i unii hipostatycznej żywy i prawdziwy Jezus Chrystus jest obecny pod każdą z postaci.
Czy ofiara krzyżowa nie jest jedyną ofiarą Nowego Testamentu?
Ofiara krzyżowa jest jedyną ofiarą Nowego Testamentu, gdyż tą ofiarą nasz Pan Jezus Chrystus przebłagał sprawiedliwość Bożą i wysłużył nam wszystkie potrzebne łaski, a więc ze swej strony w pełni dokonał naszego odkupienia. Zasługi te są nam wszakże udzielane za pomocą środków ustanowionych przez Niego w Jego Kościele, wśród których znajduje się Ofiara Mszy Świętej.
Katechizm katolicki św. Piusa X

Bierzmy często i nabożnie udział w Najświętszej Ofierze Mszy Świętej. A w piątki z czcią, pokorą i wdzięcznością odprawiajmy prywatnie Drogę Krzyżową.

Papież Św. Pius V, w Bulli Quo primum témpore, stanowi – odnośnie do Mszy Świętej w rycie rzymskim:

Ponadto, na mocy treści niniejszego aktu i mocą Naszej Apostolskiej władzy, przyznajemy i uznajemy po wieczne czasy, że dla śpiewania bądź recytowania Mszy Świętej w jakimkolwiek kościele, bezwzględnie można posługiwać się tym Mszałem, bez jakichkolwiek skrupułów sumienia lub obawy o narażenie się na karę, sąd lub cenzurę, i że można go swobodnie i zgodnie z prawem używać. Żaden biskup, administrator, kanonik, kapelan lub inny ksiądz diecezjalny, lub zakonnik jakiegokolwiek zgromadzenia, jakkolwiek nie byłby tytułowany, nie może być zobowiązany do odprawiania Mszy Świętej w inny sposób, niż przez Nas polecono.

Władysław, książę opolski, wybudował na Jasnej Górze klasztor dla OO. Paulinów i oddał im pod opiekę obraz Matki Bożej, czczony na jego zamku. Wkrótce obraz zasłynął cudami. Cześć jego wzrosła od czasów obrony Jasnej Góry przed Szwedami. W roku 1717 [nota bene: rok powstania masonerii] obraz został uroczyście ukoronowany i Jasna Góra stała się głównym ośrodkiem kultu Matki Bożej w Polsce. Teksty mszalne wysławiają opiekę Matki Bożej nad Polską i porównują twierdzę Jasnogórską z Syjonem, siedzibą arki przymierza w Starym Testamencie.
Za: Mszał Rzymski, 1963

Dzisiaj Msza Święta w naszym duszpasterstwie:
O opiekę NMP Królowej Polski nad naszą Ojczyzną.

Zwlekać nam dłużej nie wolno. Wymaga tego przede wszystkim ta okoliczność, iż zwolenników błędów należy dziś szukać nie już wśród otwartych wrogów Kościoła, ale w samym Kościele: ukrywają się oni – że tak powiemy – w samym wnętrzu Kościoła; stąd też mogą być bardziej szkodliwi, bo są mniej dostrzegalni.
Będziemy więc mówić, Czcigodni Bracia, nie o niekatolikach, lecz o wielu z liczby katolików świeckich, oraz – co jest boleśniejsze – o wielu z grona samych kapłanów, którzy wiedzeni pozorną miłością Kościoła, pozbawieni silnej podstawy filozoficznej i teologicznej, przepojeni natomiast do gruntu zatrutymi doktrynami, głoszonymi przez wrogów Kościoła, zarozumiale siebie mienią odnowicielami tego Kościoła, i rozzuchwaleni liczbą swych zwolenników napadają nawet na to, co tylko jest najświętszego w dziele Chrystusowym, nie oszczędzając nawet Osoby Boskiego Zbawiciela, którą ze świętokradzką odwagą sprowadzają do stanowiska prostego i ułomnego człowieka.
Dziwią się tacy, dlaczego ich zaliczamy do nieprzyjaciół Kościoła; nikt jednak nie będzie się dziwił, jeżeli – pomijając zamiary wewnętrzne, których Bóg tylko jeden jest sędzią – zapozna się z ich doktryną, z ich sposobem mówienia i działania. Zaprawdę, nie odbiega od prawdy, kto ich uważa za nieprzyjaciół Kościoła i to najbardziej szkodliwych.
Albowiem, jak to już powiedzieliśmy, przeprowadzają oni swe zgubne dla Kościoła plany nie poza tym Kościołem, lecz w nim samym: stąd też niebezpieczeństwo ma swoje siedlisko niejako w samych żyłach i wnętrznościach Kościoła, ku tym pewniejszej szkodzie, im lepiej oni go znają. Nadto, przykładają siekierę nie do gałęzi i latorośli, lecz do samych korzeni, to znaczy do wiary i do jej żył najgłębszych. Dotknąwszy zaś tego korzenia nieśmiertelności, szerzą dalej jad po drzewie całym, tak iż nie oszczędzają żadnej cząstki prawdy katolickiej, żadnej takiej, której by nie starali się zarazić. Zresztą w zastosowaniu tysiącznych sposobów szkodzenia nikt ich nie przewyższy w zręczności i chytrości: udają bowiem na przemian to racjonalistów, to katolików, i z taką zręcznością, iż łatwo mogą wprowadzić w błąd każdego nieostrożnego; że zaś są bezczelni, jak mało kto, nie wahają się przed żadnym wnioskiem, który gotowi są przeprowadzić z całą mocą i stanowczością (…).
Na niejedno zdanie w ich dziełach mógłby się śmiało każdy katolik pisać, ale wystarczy odwrócić kartę, a będzie się zdawało, że się czyta racjonalistę.

Św. Pius X, encyklika Pascendi

Kto ma udział w owocach Mszy Świętej?
W owocach Mszy Świętej ma udział cały Kościół, ale korzysta z nich zwłaszcza kapłan i ci, którzy biorą udział we Mszy, gdy jednoczą się z kapłanem. Ponadto szczególny udział mają ci, w intencji których Msza jest odprawiana, czy to żywi, czy też umarli.
Katechizm katolicki św. Piusa X

Jaka jest pierwsza z pozostałych cnót pokrewnych sprawiedliwości, mająca za przedmiot pewien dług, który choć nie ma formy konkretnej i możliwej do zupełnego spłacenia, to jednak jest swego rodzaju długiem moralnym i musi być uregulowany ze względu na dobro społeczne?
Jest to cnota wdzięczności.
Jaka jest rola tej cnoty?
Cnota ta ma powodować, że uznajemy, tak jak powinniśmy, wszystkie konkretne dobrodziejstwa, które ktoś mógłby nam wyświadczyć, i odwdzięczamy się za nie.
Czy wdzięczność jest wielką cnotą?
Tak, gdyż wada przeciwna, czyli niewdzięczność, jest rzeczą wyjątkowo ohydną i potępianą przez wszystkich ludzi.
Czy powinniśmy starać się być wdzięcznymi do tego stopnia, że chcemy oddać więcej niż otrzymaliśmy?
Tak, powinniśmy starać się być wdzięcznymi do tego stopnia, żeby oddać więcej niż otrzymaliśmy, byśmy w ten sposób mogli naśladować działanie swojego dobroczyńcy.
Tomasz Pegues OP, Katechizm według Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu

Pan Bóg jest najwyższym dobrem i jest źródłem, od którego wszelkie dobro pochodzi. Bądźmy wdzięczni Panu Bogu codziennie za wszelkie dobro. Wdzięczność możemy wyrazić na przykład krótką modlitwą:

Dziękujemy Ci, wszechmogący Boże, za wszystkie dobrodziejstwa Twoje. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Także bliźnim za wyświadczane nam dobro bądźmy wdzięczni i chętnie wypowiadajmy słowo: Dziękuję.

Grati estote – „Bądźcie wdzięczni” (Kol 3, 15).