Mówił zaś do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za Mną (Łk 9, 23).
Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka brama i przestronna jest droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest, którzy przez nią wchodzą. O jak ciasna brama i wąska jest droga, która wiedzie do życia, a mało jest tych, którzy ją znajdują! (Mt 7, 13-14).
Powinno to być naszym głównym zadaniem: zwyciężać samego siebie, co dzień w walce ze sobą stawać się mocniejszym i co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu (Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa).
W każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze przynajmniej pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Drogocenną Krwią Chrystusową zostaliśmy odkupieni! (zob. 1 P 1, 19).
Jest krzyż, jest droga w górę, stromizna. I jest pragnienie Zbawiciela, aby przyciągnąć do siebie wszystkie dusze, i wezwanie, aby iść za Nim.
Przybywajmy, aby iść za Panem naszym Jezusem Chrystusem, przechodząc od stacji do stacji, z miłością i wdzięcznością rozważać tajemnice Męki Pańskiej, zbliżać się do Prawdy, podejmować decyzje codziennego trudu wierności, czynić dobre postanowienia – prawdziwie porządkujące nasze życie – pokutować i zadośćuczynić za swoje grzechy, i ożywiać w swoim sercu nadzieję zmartwychwstania i Nieba!
