Intencja bardzo pilna: za Kościół Katolicki!

Rewolucja w toku. Na październik bieżącego roku planowane jest kolejne bluźniercze spotkanie międzyreligijne w Asyżu. Nie ustawajmy w modlitwie za Kościół Katolicki. Módlmy się codziennie do Matki Bożej i do św. Józefa, którego papież Pius IX ogłosił patronem Kościoła.

Mamy jednak jeszcze inne życzenie, które Wy, czcigodni Bracia, ze zwykłą gorliwością poprzecie i przeprowadzicie. Aby bowiem Bóg tym prędzej wysłuchał modłów naszych i na prośby kilku orędowników Kościołowi swemu z tym rychlejszą i skuteczniejszą pospieszył pomocą, uważamy za rzecz bardzo pożyteczną, aby lud katolicki obok Przenajświętszej Dziewicy Maryi wzywał także coraz częściej i ze szczególną ufnością Jej najczystszego Oblubieńca, św. Józefa; nie bez powodu bowiem przyjąć możemy, że to samej Przenajświętszej Dziewicy miłe jest i przyjemne. Jeśli idzie o oddawanie czci św. Józefowi, o której teraz po raz pierwszy mówimy publicznie, to wiemy, że pobożny zmysł ludu nie tylko odnosi się do niej z miłością, lecz że coraz większe w niej robi postępy, ponieważ już w dawniejszych czasach rzymscy papieże starali się cześć tę z biegiem czasu podnieść i rozszerzyć. Cześć ta wzrosła wszędzie szczególnie za naszych czasów, odkąd Pius IX, nasz błogosławionej pamięci Poprzednik, świętego patriarchę Józefa na prośby wielu biskupów podniósł do godności patrona całego Kościoła. Mimo to właśnie dlatego tak bardzo nam na tym zależy, aby to nabożeństwo w obyczajach i zwyczajach wiernych głębokie zapuściło korzenie, aby lud katolicki i przez Nasze słowo i Naszą powagę został do tego zachęcony.
Leon XIII, Encyklika Quamquam pluries – O opiece św. Józefa i Najświętszej Maryi Panny


W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, za wszystkich katolików, o nowe święte powołania kapłańskie, o nawrócenie duchowieństwa novus ordo na wiarę katolicką, o przezwyciężenie błędów modernizmu, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, o pomoc dla kuszonych, za chorych, za konających, o pokój na świecie, za naszą Ojczyznę, za małżonków, rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.

Św. Józefie, módl się za nami.

Modlitwy do św. Józefa – więcej

Służba Boża – aktualizacja

A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.


Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)

Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo


21.10.2026, Środa
Św. Hilariona, Opata b
Commemoratio: Św. Św. Urszuli i Towarzyszek, Dziewic i Męczennic

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy do św. Józefa
Śpiew:
– O Józefie ukochany
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice chwalebne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


22.10.2026, Czwartek
Feria po XXI Niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego z

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Kłaniam się Tobie
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice radosne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.

Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.


Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła

Pius XI, encyklika Quas primas

Przeto, jeżeliby kiedy ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa, jak należyta wolność, jak porządek i uspokojenie, jak zgoda i pokój.

A ponadto, czyż nie jest widocznym, że doroczna uroczystość Chrystusa – Króla, wszędzie odprawiana, przyczyni się do oskarżenia tego publicznego odstępstwa, któremu z wielką szkodą dla społeczeństwa dało początek zeświecczenie – i do naprawienia tego zła? Albowiem, im więcej najsłodsze Imię naszego Odkupiciela niegodziwym milczeniem pomija się na międzynarodowych zebraniach i w parlamentach, tym głośniej wyznawać Je należy i tym usilniej uznawać prawa królewskiej godności i władzy Chrystusa Pana.

Na tę zaś uroczystość wydała się nam ostatnia niedziela października dlatego odpowiedniejszą, niż inne, bo ona zamyka prawie okres roku kościelnego; w ten sposób doroczne uroczystości, w których święcimy pamięć tajemnic żywota Jezusa Chrystusa, zakończą się i pomnożą świętem Chrystusa Króla – i – zanim obchodzić będziemy chwałę Wszystkich Świętych, naprzód sławić i chwalić będziemy Tego, który triumfuje we wszystkich Świętych i wybranych swoich.

zakup

Encyklika dostępna także
w naszej kruchcie strategicznej.

Św. Piotr z Alkantary, z dzieła Pokój duszy

Nie zdołasz nigdy dostatecznie ocenić wartości twej duszy, bo ona jest ulubionym przybytkiem Bożym. Ceń ją tak wysoko, żeby się oburzyć z pogardą na wszystko, co by chciało twoją duszę zająć i oszpecić. 

Rozważajmy (…) bracia drodzy kary piekielne, abyśmy tym rozważaniem utwierdzili duszę naszą w bojaźni Bożej i w obrzydzeniu grzechów (…). Któż tu nie przyzna, że jest to niepojęta dla rozumu ludzkiego kara!

Nie upadaj na duchu, choćbyś się nawet spostrzegł, że twoja natura często chce walki uniknąć. Trwaj w pokorze i modlitwie, dopóki nie dojdziesz do zupełnego wyrzeczenia się własnej woli, dopóki szczerze nie zapragniesz, aby się wola Boża w tobie i nad tobą we wszystkim spełniała.

Jak ubrać się do kościoła?

Co znaczą słowa: «Przystępować do Komunii Świętej w sposób pobożny»?
Przystępować do Komunii Świętej w sposób pobożny to znaczy podchodzić z pokorą i skromnością osobistą, w skromnym stroju, wcześniej się przygotować, a po przyjęciu Komunii Świętej odprawić dziękczynienie.
Katechizm katolicki św. Piusa X


Skoro już podjęliśmy miłą Niebu decyzję związania się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z Mszą Świętą w rycie rzymskim, dołóżmy starań, aby brać w niej udział coraz lepiej – w aspekcie wewnętrznym i zewnętrznym. Dotyczy to dni powszednich, a szczególnie świątecznych!
Sobór Trydencki naucza: „Jest jasne, że należy dołożyć wszelkich starań i dokładności, aby ta Ofiara była składana z największą możliwą wewnętrzną prawością i czystością serca, a także z wyrazami zewnętrznej pobożności i szacunku”.
Do owych wyrazów zewnętrznej pobożności i szacunku – w przypadku osób świeckich – można zaliczyć między innymi ubiór, strój, który powinniśmy zakładać, idąc na katolicką Mszę Świętą, szczególnie w niedziele i inne dni świąteczne.

Mężczyźni zadbani:

– garnitur,
– krawat,
– starannie ogoleni (jeśli nie brodacz),
– buty wypastowane, kolorystycznie dopasowane do garnituru.

Niewiasty:

– strój gustowny, z zachowaniem wymogów niewieściej skromności (dodajmy: jednoznacznej skromności),
– stosowne nakrycie głowy przywołuje skromność i pokorę Matki Bożej wobec majestatu Boga.

Msza Święta jest kultem Bożym. Jest wydarzeniem świątecznym, uroczystym, podniosłym. Kult Boży wymaga stroju odświętnego i spełniającego wymogi skromności. Strój odświętny różni się od stroju powszedniego, codziennego, pospolitego. Nie przychodzimy na Mszę Świętą w krótkim rękawku czy w krótkich spodniach, czy w stroju zaniedbanym i nieodpowiednim. Niewiasty zadbają o przyzwoitość dekoltu.
Przez wieki – także w naszej Ojczyźnie – wierni różnych stanów doskonale rozumieli i wiedzieli, że do kościoła należy ubierać się inaczej niż na co dzień. Odróżniało się rozumnie strój codzienny od stroju świątecznego. W ten sposób dawali świadectwo uczczenia i uszanowania Majestatu Bożego i Najświętszej Ofiary Mszy Świętej – Wydarzenia Najświętszego. Przykłady godne kontynuacji!


Czy nie wystarczy czcić Boga wewnętrznie, samym tylko sercem?
Nie, nie wystarczy czcić Boga wewnętrznie, samym tylko sercem, ale musimy także czcić Go zewnętrznie, zarówno duszą jak i ciałem, gdyż Bóg jest Stwórcą i jedynym Panem zarówno duszy, jak i ciała.

Katechizm katolicki św. Piusa X

Co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu

Postępujmy cierpliwie i wytrwale w życiu wewnętrznym, z pomocą łaski Bożej – czerpanej z sakramentów świętych i z ufnej modlitwy. O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w znamienitym dziele Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie, pisze:

Początkujący, który nie stanie się – jak powinien – postępującym, wypaczy się lub pozostanie duszą zapóźnioną, oziębłą, jakby karłem duchowym: «Kto nie postępuje, cofa się» – często powtarzają Ojcowie, a zwłaszcza św. Bernard („Nolle profícere, defícere est”). Nie chcieć stawać się lepszym, to cofać się, podczas gdy dążyć stale do doskonałości, to jakby już ją posiadać.

Pan nasz Jezus Chrystus mówi do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za Mną (Łk 9, 23).
Z pomocą łaski Bożej – wypraszanej przez modlitwę i czerpanej z sakramentów świętych – wypełniajmy codziennie słowa Zbawiciela. Stawajmy się coraz doskonalsi.

I czyja mężniejsza walka, jak tego, który usiłuje zwyciężyć sam siebie? Powinno to być naszym głównym zadaniem: zwyciężać samego siebie, co dzień w walce ze sobą stawać się mocniejszym i co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa