
Réquiem aetérnam dona éis Dómine,
et lux perpétua lúceat éis.
Requiéscant in pace.
Amen.
Za jedną duszę:
Réquiem aetérnam dona éi Dómine,
et lux perpétua lúceat éi.
Requiéscat in pace.
Amen.

Réquiem aetérnam dona éis Dómine,
et lux perpétua lúceat éis.
Requiéscant in pace.
Amen.
Za jedną duszę:
Réquiem aetérnam dona éi Dómine,
et lux perpétua lúceat éi.
Requiéscat in pace.
Amen.

A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.
Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)
Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo
2.11.2026, Poniedziałek
WSPOMNIENIE WSZYSTKICH WIERNYCH ZMARŁYCH
– DZIEŃ ZADUSZNY cz
Godz. 19.00:
Msza Święta Requiem w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Salve Regina
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Wypominki
– Dobry Jezu
Różaniec – tajemnice radosne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
3.11.2026, Wtorek
Dzień w Oktawie Wszystkich Świętych b
Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Wszystkie nasze dzienne sprawy
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Wypominki
– Dobry Jezu
Różaniec – tajemnice bolesne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.
Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.
Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła
Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Królowo Wszystkich Świętych, módl się za nami.
Któż jak Bóg!
Niech będzie uwielbiony Bóg
w swoich Aniołach i w swoich Świętych!
Kazanie na uroczystość Wszystkich Świętych, 1.11.2026
Lekcja: Ap 7, 2-12
Ewangelia: Mt 5, 1-12
Owocem dzisiejszego święta niech będzie nasze jedno dobre, mocne postanowienie: postanowienie codziennego czytania żywotów Świętych.
A owocem codziennej lektury żywotów Świętych niech będzie nasza coraz bardziej żarliwa miłość do Pana Boga i coraz pilniejsze wypełnianie Jego świętej Woli, abyśmy po tym życiu doczesnym dołączyli do grona zbawionych – Świętych w Niebie!
.

Wspomagajmy dusze w czyśćcu cierpiące, ofarując za nie odpusty.
Odpusty związane z pierwszymi dniami listopada:
Nawiedzenie kościoła lub kaplicy we wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – Dzień Zaduszny – i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę.
W dniach od 1 do 8 listopada za nawiedzenie cmentarza z równoczesną modlitwą za zmarłych – codziennie odpust zupełny, który można ofiarować wyłącznie za zmarłych (za nawiedzenie cmentarza w inne dni – odpust cząstkowy również wyłącznie za zmarłych).
Czym jest odpust?
Odpust to darowanie doczesnej kary należnej za grzechy, które zostały już darowane co do winy. Darowanie to dokonuje się w Kościele już poza sakramentem pokuty.
Od kogo Kościół otrzymał władzę do udzielania odpustów?
Kościół otrzymał władzę do udzielania odpustów od Jezusa Chrystusa.
W jaki sposób Kościół za pomocą odpustów darowuje nam karę doczesną za grzechy?
Kościół za pomocą odpustów darowuje nam karę doczesną za grzechy przez udzielenie nam przeobfitych zasług Jezusa Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny i świętych, które to zasługi tworzą tak zwany Skarb [skarbiec] Kościoła.
Kto ma władzę udzielania odpustów?
Pełną władzę udzielania odpustów w całym Kościele posiada wyłącznie papież, a na terenie swej diecezji władzę tę posiada biskup w zakresie przyznanym przez papieża.
Jakie są rodzaje odpustów?
Są dwa rodzaje odpustów: odpust zupełny i odpust cząstkowy.
Na czym polega odpust zupełny?
Odpust zupełny polega na całkowitym darowaniu kary doczesnej należnej za popełnione grzechy. Jeżeli więc człowiek umrze po uzyskaniu takiego odpustu, wówczas trafi wprost do nieba, gdyż będzie wolny od jakiejkolwiek kary czyśćcowej.
Na czym polega odpust cząstkowy?
Odpust cząstkowy polega na częściowym darowaniu kary doczesnej należnej za popełnione grzechy.
W jakim celu Kościół udziela odpustów?
Kościół udziela odpustów, aby wspomóc naszą niezdolność do odpokutowania wszystkich kar doczesnych w tym świecie, abyśmy przez uczynki pobożności i miłości chrześcijańskiej mogli otrzymać to, co chrześcijanie pierwszych wieków uzyskiwali przez pokuty kanoniczne.
Co znaczy odpust na przykład czterdziestu dni, stu dni, albo siedmiu lat?
Odpust na przykład czterdziestu dni, stu dni, albo siedmiu lat, oznacza odpuszczenie takiego okresu kary doczesnej, jaki byłby do odpokutowania przez czterdzieści dni, sto dni, albo siedem lat praktyk pokutnych, jakie w dawnych czasach były nakładane przez Kościół.
Czy powinniśmy cenić odpusty?
Powinniśmy nader wysoko cenić odpusty, gdyż za ich pomocą czynimy zadość sprawiedliwości Bożej, a także łatwiej i szybciej osiągamy niebo.
Jakie warunki trzeba spełnić, aby uzyskać odpust?
Aby uzyskać odpust potrzeba: 1) Znajdować się w stanie łaski (przynajmniej przy końcu wypełniania uczynku) i być wolnym od tych grzechów powszednich, od kary za które chcemy być uwolnieni. 2) Wypełnić wszystkie uczynki, których Kościół wymaga dla uzyskania odpustu. 3) Mieć intencję uzyskania odpustu.
Czy odpust można także przekazać za dusze w czyśćcu cierpiące?
Tak, odpust można także przekazać za dusze w czyśćcu cierpiące, jeżeli zezwala na to ten, kto udziela odpustu.
Katechizm katolicki św. Piusa X

Kończymy październik – miesiąc Różańcowy. Przeżyliśmy go w tym roku gorliwie, z uwagą czytając znamienite dzieło Św. Ludwika Marii Grignion de Montfort, Przedziwny sekret Różańca świętego, dzięki któremu poznaliśmy bardziej skarb modlitwy Różańcowej, jej rozliczne owoce i ukochaliśmy bardziej Różaniec. Podejmowaliśmy dobre postanowienia, codziennie modliliśmy się, odmawiając i rozważając Różaniec – tajemnice Różańca. Nie rozstawiajmy się z Różańcem – i jako modlitwą, i jako poświęconym przedmiotem.
Różaniec, nawet jako przedmiot, jest postrachem dla diabła.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Przedziwny sekret Różańca świętego

Nie trzeba zbyt oddzielać świętości od zbawienia, jak ci, którzy mówią: „Nigdy nie będę świętym, wystarczy, abym się zbawił”. Jest w tym błąd perspektywy; stopniowe uświęcenie jest w rzeczywistości drogą do zbawienia; w niebie będą tylko święci, więc w tym znaczeniu wszyscy i każdy z osobna powinniśmy dążyć do świętości.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie
Ojciec Święty Pius XI w encyklice Quas primas naucza:
Przeto, jeżeliby kiedy ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa, jak należyta wolność, jak porządek i uspokojenie, jak zgoda i pokój.

Pan nasz Jezus Chrystus mówi:
Nie mniemajcie, że przyszedłem pokój zsyłać na ziemię. Nie przyszedłem zsyłać pokoju, ale miecz. Przyszedłem bowiem oddzielić człowieka od ojca swego i córkę od matki swojej, i synową od teściowej swojej. I będą nieprzyjaciółmi człowieka domownicy jego. Kto miłuje ojca albo matkę więcej niż Mnie, nie jest Mnie godzien, i kto miłuje syna albo córkę nade Mnie, nie jest Mnie godzien. A kto nie bierze krzyża swego i nie naśladuje Mnie, nie jest Mnie godzien (Mt 10, 34-38).
Tradycyjne intencje papieża:
– o wywyższenie Kościoła Świętego,
– o rozkrzewienie wiary katolickiej,
– o wykorzenienie herezji,
– o nawrócenie grzeszników,
– o pokój i zgodę między narodami chrześcijańskimi,
– w innych potrzebach chrześcijaństwa.
W przypadku odpustu nie ma konieczności dokładnego pamiętania i formułowania poszczególnych intencji. Wystarczy wzbudzona ogólna intencja związanej z odpustem odmawianej modlitwy: w intencjach papieża.