Codziennie!

Codziennie odmawiam pacierz poranny i wieczorny.
Codziennie robię rachunek sumienia zakończony aktem żalu przy wieczornym pacierzu.
Codziennie odmawiam Różaniec.
Codziennie słucham katolickiej nauki.
Codziennie czytam katolickie treści: z katechizmów tradycyjnych, z żywotów Świętych, z pouczeń duchowych, z Actualiów.
Codziennie pracuję nad sobą: unikam grzechów i przezwyciężam wady, mnożę dobre uczynki i praktykuję cnoty.
Codziennie staram się choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu.

I czyja mężniejsza walka, jak tego, który usiłuje zwyciężyć sam siebie? Powinno to być naszym głównym zadaniem: zwyciężać samego siebie, co dzień w walce ze sobą stawać się mocniejszym i co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Bez żadnych skrupułów!

Papież Św. Pius V, w Bulli Quo primum témpore, stanowi – odnośnie do Mszy Świętej w rycie rzymskim:

Ponadto, na mocy treści niniejszego aktu i mocą Naszej Apostolskiej władzy, przyznajemy i uznajemy po wieczne czasy, że dla śpiewania bądź recytowania Mszy Świętej w jakimkolwiek kościele, bezwzględnie można posługiwać się tym Mszałem, bez jakichkolwiek skrupułów sumienia lub obawy o narażenie się na karę, sąd lub cenzurę, i że można go swobodnie i zgodnie z prawem używać. Żaden biskup, administrator, kanonik, kapelan lub inny ksiądz diecezjalny, lub zakonnik jakiegokolwiek zgromadzenia, jakkolwiek nie byłby tytułowany, nie może być zobowiązany do odprawiania Mszy Świętej w inny sposób, niż przez Nas polecono.

Ze słowniczka

ad rem – do rzeczy

in medias res – w środek rzeczy, w sedno rzeczy

multum – wiele, dużo

Ad maiora natus sum. – Do wyższych rzeczy jestem stworzony (dewiza św. Stanisława Kostki).

Domus mea domus orationis vocábitur. – Dom mój będzie nazwany domem modlitwy (Mk 11, 17).

– – –

więcej – zob. zakładka: Słowniczek

Służba Boża – aktualizacja

A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.


Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)

Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo


19.11.2026, Czwartek
Św. Elżbiety Węgierskiej, Wdowy b
Commemoratio: Św. Poncjana, Papieża i Męczennika

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Witaj, Krynico dobra wszelakiego
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Wypominki (1/2)
– Dobry Jezu
Różaniec – tajemnice radosne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)


20.11.2026, Piątek
Św. Feliksa Walezego, Wyznawcy b
Post jakościowy

Przed Mszą Świętą:
Możliwość odprawienia Drogi Krzyżowej (prywatnie)

Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji Kościoła i duszpasterstwa
Śpiew:
– Serce Jezusa, proszę najgoręcej
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Wypominki (2/2)
– Dobry Jezu
Różaniec – tajemnice bolesne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
Spotkanie wspólnotowe


O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.

Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.


Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła

Idźmy do św. Józefa z pełnym zaufaniem!

Z pełnym zaufaniem i z pełnym przekonaniem polecajmy św. Józefowi wszystkie nasze intencje, dołączając je do codziennie odmawianej Litanii do św. Józefa. Słowa św. Teresy z Avili niech będą nam zachętą serdeczną!

Nie pamiętam, bym kiedykolwiek aż do tej chwili prosiła go o jaką rzecz, której by mi nie wyświadczył. Jest to rzecz zdumiewająca, jak wielkie rzeczy Bóg mi uczynił za przyczyną tego chwalebnego Świętego. Z ilu niebezpieczeństw na ciele i na duszy mnie wybawił. Innym Świętym, rzec można, dał Bóg łaskę wspomagania nas w tej lub innej potrzebie, temu zaś chwalebnemu Świętemu, jak o tym wiem z własnego doświadczenia, dał władzę wspomagania nas we wszystkich. Chciał nas Pan przez to zapewnić, że jak był mu poddany na ziemi jako opiekunowi i mniemanemu swemu ojcu, który miał prawo Mu rozkazywać – tak i w niebie czyni wszystko, o cokolwiek on Go prosi. Przekonali się o tym i inni, którym poradziłam, aby się jemu polecili. I coraz więcej jest już takich, którzy go czczą i wzywają, doznając na sobie tej prawdy.
Św. Teresa z Avili, Księga życia, rozdz. VI

A ks. W. Mrowiński T.J., w dziełku Miesiąc marzec, woła:

Przyłącz, Bracie miły, do modlitw czcicieli św. Józefa i swoje modlitwy, a bądź przekonanym, że jeżeli ty ze serca czcić Go będziesz, On przyczyną swoją błogosławieństwo i obfite łaski wypraszać ci będzie.

Posłuchajmy tych rad dobrych i zbawiennych.


W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, za wszystkich katolików, o nowe święte powołania kapłańskie, o nawrócenie duchowieństwa novus ordo na wiarę katolicką, o przezwyciężenie błędów modernizmu, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, o pomoc dla kuszonych, za chorych, za konających, o pokój na świecie, za naszą Ojczyznę, za małżonków, rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.

Św. Józefie, módl się za nami.

Modlitwy do św. Józefa – więcej

Wędrowiec mądry i wędrowiec niemądry

Homilia św. Grzegorza Wielkiego, papieża, do Ewangelii
Homilia 14, 3-6

„Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje – to znaczy miłuję je – a moje mnie znają”. Jakby chciał otwarcie powiedzieć: miłujący są posłuszni. Ten bowiem, kto nie miłuje prawdy, wciąż jeszcze jej nie zna.
Ponieważ słyszeliście już, bracia najmilsi, o naszej odpowiedzialności, pomyślcie i wy, na podstawie słów Pana, również o waszej odpowiedzialności. Rozważcie, czy jesteście Jego owcami, rozważcie, czy poznaliście Go, rozważcie, czy znacie światło prawdy. Poznacie zaś to nie przez wiarę, lecz przez miłość. Poznacie to nie przez wierzenie, ale przez czyny.
Świadczy o tym sam Jan Ewangelista, gdy pisze: „Kto mówi, że zna Boga, a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą”.
Dlatego też Pan mówi dalej: „Podobnie jak Mnie zna Ojciec i Ja znam Ojca, i życie moje oddaję za moje owce”. To tak jakby powiedział: Dowodem tego, że znam Ojca i że On Mnie zna, jest to, iż oddaję moje życie za owce; to znaczy: jak bardzo miłuję Ojca, pokazuję przez to, że umieram za owce.
O tych owcach Pan znowu mówi: „Moje owce słuchają mego głosu, a Ja je znam, idą za Mną i Ja im daję życie wieczne”. Mówi także o nich nieco wyżej: „Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony, wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwiska”. Wejdzie – to znaczy osiągnie wiarę; wyjdzie – od wiary do oglądania Boga; od wierzenia do kontemplacji, bo znajdzie pastwiska wielkiego nasycenia.
Tak więc owce znajdują pastwiska, bo ktokolwiek ze szczerym sercem idzie za Nim, żywi się pokarmem trwającym wiecznie. Tymi pastwiskami owiec są radości wewnętrzne wiecznie kwitnącego raju. Pokarmem wybranych jest obecność oblicza Bożego. Gdy się weń wpatrują, dusza syci się bez końca pokarmem życia.
Podążajmy, bracia najmilsi, do tych pastwisk, na których będziemy się radować spotkaniem z ich znakomitymi mieszkańcami. Niech zaprasza nas do tego radość tych, którzy tam żyją szczęśliwie. Rozpalmy więc, bracia, nasze serca, niech wiara zapala się do tego, co jest jej przedmiotem, niech nasze pragnienia kierują się ku dobrom niebieskim; taka miłość jest już dążeniem do nich.
Niech żadne przeciwności nie odwracają nas od duchowego wesela tego święta, bo jeśli tylko ktoś mocno pragnie podążać do ukazanego mu celu, to temu pragnieniu nie przeciwstawią się żadne trudy wiodącej tam drogi. A więc niech nas nie skusi ułuda zwodniczego szczęścia, bo zaiste, niemądry to wędrowiec, który pociągnięty urokiem ukwieconych łąk zapomina, dokąd miał zamiar skierować swe kroki.
ILG

Różaniec trudny, kompletny, wierny

Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, w dziele Przedziwny sekret Różańca świętego, nalega na wierne odmawianie Różańca, bez względu na trudności, które pojawić się w duszy mogą:

Nie omijaj nigdy najmniejszej części Różańca, chociażbyś trwał w oziębłości serca, odczuwał odrazę czy wewnętrzne odrzucenie. To byłaby oznaka pychy i niewierności. Lecz jako dzielny zawodnik Jezusa i Maryi, mimo że nic nie widzisz, nie słyszysz i nie odczuwasz, w oschłości odmów Pater i Ave Maria, wnikając rozumem w tajemnice najlepiej jak możesz. Nie pożądaj cukierków czy konfitury do codziennego chleba, jak to robią dzieci, ale pełniej naśladując Jezusa Chrystusa podczas Jego modlitwy w Ogrójcu, czasami właśnie przedłuż odmawianie Różańca, gdy odczuwasz większą trudność w Jego odmawianiu: Factus in agonia, prolixius orabat – „Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił” (Łk 22, 43), ażeby można było powiedzieć o tobie, co jest powiedziane o Jezusie Chrystusie modlącym się w chwili śmierci: Modlił się bardziej jeszcze intensywnie.

Zamknij jej drzwi przed nosem!

Życie wewnętrzne to także walka z pokusami. Nie powinniśmy dobrowolnie narażać się na pokusy. Jeśli Pan Bóg dopuszcza na nas pokusy niedobrowolne, czyni to w tym celu, aby wzmocnić naszą wolę i udoskonalić naszą duszę. I rzeczywiście, jeśli na te niedobrowolne pokusy reagujemy nie zwlekając, wzmacnia się nasza wola, udoskonala się nasza dusza i zdobywamy zasługi na Niebo.
Św. Alfons Maria Liguori, w dziele Jak kochać Jezusa, czyli o miłowaniu Pana Jezusa w życiu codziennym, daje takie wskazówki:

Gdy nacierają pokusy przeciw czystości lub wierze, nie tracąc ani chwili czasu, od razu trzeba je odrzucać przez akty miłości Boga, szczerej skruchy i przez odwrócenie od nich uwagi jakimś zajęciem zewnętrznym. Skoro więc w umyśle naszym pojawi się jakaś myśl nieuczciwa, potrzeba niezwłocznie ją oddalać, zamknąć jej, jak to mówią, drzwi przed nosem, nie rozstrząsając, czym ona jest i zachować się z nią, jak zachowujemy się z iskrą ognia, kiedy ujrzymy, że na odzienie nasze padła.

Przygotuj duszę na przyjęcie światła Bożego

Gdy przezwyciężymy namiętności, wyniszczymy w sobie wszelkie nieuporządkowane przywiązania naturalne i opróżnimy nasz umysł z wszelkiej troski niepotrzebnej do zbawienia, wówczas Duch Święty, znajdując duszę naszą w pokoju i udzielając umysłowi naszemu mocy nowej, wleje światło do serc naszych, tak jak zapala się lampę, w której jest knot i oliwa… Przede wszystkim więc przygotujmy dusze na przyjęcie światła Bożego i stańmy się godnymi darów Bożych.

Św. Efrem, traktat De virtute