Kwestia Komunii pod dwoma postaciami – chleba i wina – wracała w historii Kościoła i wraca dzisiaj. Abyśmy byli pewni nauki katolickiej – a więc obiektywnie prawdziwej – na ten temat, przypomnijmy niniejsze słowa – Trydenckie wyznanie wiary złożone przez najświątobliwszego papieża Piusa IX oraz wszystkich ojców Soboru Watykańskiego:
Wyznaję także, iż nawet pod jedną tylko postacią przyjmujemy całego i nie umniejszonego Chrystusa oraz prawdziwy sakrament.
W piątek zachowujemy post jakościowy, czyli wstrzymanie się od potraw mięsnych (abstinéntia).
Post jakościowy polega na wstrzymaniu się od mięsa i rosołu (ius ex carne); nie zabrania pożywania jaj, nabiału i rozmaitych przypraw (condiménta) nawet z tłuszczu zwierzęcego.
Post jakościowy, czyli wstrzymanie się od potraw mięsnych (lex solíus abstinéntiae) obowiązuje we wszystkie piątki całego roku.
W niedziele i święta nakazane (festa de praecépto), z wyjątkiem świąt przypadających w Wielkim Poście, post nie obowiązuje. Piątek w Oktawie Wielkanocy nie jest świętem nakazanym, więc jutro wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje.
Post jakościowy, czyli wstrzymanie się od potraw mięsnych, obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli siódmy rok życia.
Ks. Franciszek Bączkowicz CM, Posty nakazane – więcej
A.M.D.G.
Salus animárum supréma lex.
Zbawienie dusz najwyższym prawem.
Oratorium Rzymskokatolickie św. Józefa
Wrocław, ul. Przedmiejska 6-10
(dojeżdżamy, za bramą, do samego końca ulicy)
Informacje o duszpasterstwie
zob. zakładka: Duszpasterstwo
9.04.2026, Czwartek
Czwartek w Oktawie Wielkanocy b
Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji duszpasterstwa
Śpiew:
– Wstał Pan Chrystus
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice radosne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
10.04.2026, Piątek
Piątek w Oktawie Wielkanocy b
Post jakościowy
Godz. 19.00:
Msza Święta w rycie rzymskim
Modlitwy w intencji duszpasterstwa
Śpiew:
– Nie zna śmierci Pan żywota
– Apel Jasnogórski
Słówko salezjańskie
Różaniec – tajemnice bolesne (prowadzą mężczyźni)
Okazja do spowiedzi (podczas Różańca)
Droga Krzyżowa (prywatnie)
O poświęcenie dewocjonaliów oraz egzorcyzmowanie wody i soli możemy prosić kapłana codziennie po Różańcu.
Informacje o duszpasterstwie – zakładka: Duszpasterstwo.
Informacje o spowiedzi – zakładka: Spowiedź.
Wykaz intencji – zakładka: Intencje mszalne.
Ecclesia ibi est, ubi fides vera est.
Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła
Biskup Pius, sługa sług Bożych, za zgodą świętego Soboru, na wieczną rzeczy pamiątkę.
1. Syn Boży i Odkupiciel rodzaju ludzkiego, Pan nasz Jezus Chrystus, gdy miał wrócić do Ojca w niebie, obiecał, że będzie ze swoim Kościołem walczącym na ziemi przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28, 20). Przeto nigdy, w żadnym stopniu nie przestaje być dla swej umiłowanej Oblubienicy, ani nie przestaje błogosławić jej w działaniu, ani nieść jej pomocy w niebezpieczeństwie.
2. Ta zaś Jego zbawienna Opatrzność znana jest zarówno z innych licznych dobrodziejstw, jak i z owoców, które dla chrześcijańskiego świata najobfitszymi okazały się na soborach ekumenicznych, a w sposób szczególny na Soborze Trydenckim, chociaż odbywał się on w tak niegodziwych czasach.
3. Na nim bowiem zostały ściślej określone i szerzej wyjaśnione dogmaty najświętszej religii, błędy potępione i poskromione, a dyscyplina kościelna odnowiona i bardziej umocniona, rozszerzono też wysiłki w dziedzinie wiedzy i pobożności duchowieństwa, przygotowano zakłady kształcące młodzież do świętej walki, a wreszcie odnowiono obyczaje ludu chrześcijańskiego zarówno poprzez dokładniejsze kształcenie wiernych, jak i częstsze korzystanie z sakramentów.
4. Ponadto po soborach wzrastała jedność pomiędzy członkami Kościoła, a jego widzialną głową oraz powiększał się zapał całego Mistycznego Ciała Chrystusa. Przybywało rodzin zakonnych i innych instytutów pobożności chrześcijańskiej, wówczas także szeroko rozgłaszano żarliwą miłość obecną w królestwie Chrystusa, ciągłą i stałą aż do przelania krwi.
5. Owszem, podczas gdy z wdzięcznym sercem rozważamy, co jest naturalne, te i inne nadzwyczajne korzyści, które z Bożej łaskawości szczodrze zostały dane Kościołowi, szczególnie na ostatnim soborze ekumenicznym, nie możemy opanować bolesnego smutku z powodu bardzo przytłaczającego zła, wynikającego stąd, że autorytet tegoż soboru, albo został przez bardzo wielu zlekceważony, albo pominięte zostały przez nich jego pełne mądrości dekrety.
6. Każdy bowiem wie, że potępione przez trydenckich ojców herezje powoli podzieliły się na liczne sekty różniące się między sobą i wzajemnie ze sobą walczące, gdy po odrzuceniu Bożej nauki Kościoła sprawy dotyczące religii oddano pod osąd prywatnego zdania kogokolwiek. Wskutek tego wszelka wiara w Chrystusa została zniszczona.
7. Tak samo więc Pismo Święte, uważane przedtem za jedyne źródło i sędziego nauki chrześcijańskiej, zaczęto traktować nie jako Boże, ale – co więcej – przyłączać do mitycznych wymysłów.
8. Następnie zrodziła się i rozniosła nader szeroko po świecie nauka racjonalizmu lub naturalizmu, która – wszelkimi sposobami sprzeciwiając się religii chrześcijańskiej jako ustanowionej w sposób nadprzyrodzony – z największym zaangażowaniem dąży do tego, aby po usunięciu Chrystusa, jedynego Pana i Zbawiciela naszego z umysłów ludzkich oraz z życia i moralności ludów, ustanowić tak zwane czyste królestwo rozumu albo natury.
9. Po porzuceniu i wyzbyciu się religii chrześcijańskiej, po zaprzeczeniu istnienia Boga prawdziwego i Jego Chrystusa, na koniec umysły wielu popadły w otchłań panteizmu, materializmu i ateizmu, aby negując rozumną naturę i wszelką normę sprawiedliwości i uczciwości, silić się nawet na rozbicie fundamentów ludzkiej społeczności.
10. Następnie, wskutek szalejącej wokół bezbożności, niestety, zdarzyło się również [to] nieszczęście, że wielu synów Kościoła katolickiego zeszło z prawdziwej drogi pobożności i zmysł katolicki uległ u nich osłabieniu poprzez stopniowe uszczuplanie prawdy.
11. Zwiedzeni różnymi i obcymi naukami (Hbr 13, 9), niesłusznie mieszając naturę i łaskę, wiedzę ludzką i wiarę boską, zniekształcili właściwy sens dogmatów, który zachowuje i głosi święta Matka Kościół, oraz wystawili na niebezpieczeństwo integralność i czystość wiary.
12. Czy to możliwe, aby wobec tego wszystkiego nie poruszyło się w głębi serce Kościoła? Jak bowiem Bóg „pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tm 2, 4), jak Chrystus „przyszedł zbawić to, co zginęło” (Łk 19, 10) i „aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno” (J 11, 52), tak samo Kościół, ustanowiony przez Boga jako matka i nauczycielka narodów, uznając się dłużnikiem wszystkich, jest zawsze gotowy na to i zmierza do tego, aby podnosić upadłych, podtrzymywać chwiejnych, obejmować powracających, umacniać dobrych i podprowadzać ich do lepszego.
13. Dlatego [Kościół] nigdy nie może zaprzestać dawania świadectwa o Bożej prawdzie, ani [zrezygnować z] jej głoszenia, ponieważ ona wszystko leczy (Mdr 16, 12). Uznaje on bowiem za skierowane do siebie słowa: „Duch mój, który jest w tobie, i słowa moje, które ci włożyłem w usta, nie zejdą z twych ust odtąd i na zawsze” (Iz 59, 21).
14. My zatem, postępując śladami naszych poprzedników, nigdy nie przestajemy nauczać i bronić prawdy katolickiej oraz odrzucać przewrotnych nauk mocą naszego najwyższego urzędu apostolskiego.
15. Teraz zaś, wraz z zasiadającymi i osądzającymi tu razem z nami biskupami całego świata, na soborze ekumenicznym zgromadzonym w Duchu Świętym mocą naszego autorytetu, opierając się na Słowie Bożym, spisanym i przekazanym, tak jak je otrzymujemy od Kościoła katolickiego, pobożnie przechowywanym i właściwie wyjaśnianym, z katedry św. Piotra postanawiamy wobec wszystkich ogłosić i wyznać zbawczą naukę Chrystusa, zwróciwszy uwagę na błędy napiętnowane i potępione mocą władzy przekazanej nam przez Boga.
Może w rodzinie, może w sąsiedztwie, znasz kogoś, co zamiast Bogu oddał serce swoje szatanowi, i służbie grzesznych swoich skłonności. – O, jakże wielką oddałbyś temu człowiekowi przysługę, gdybyś go odwiódł od pijaństwa, nieczystości, obojętności względem religii, a nawrócił do trzeźwości, czystości, gorliwości w służbie Bożej, jednym słowem, gdybyś serce jego z przybytku szatana zamienił w świątynię Boga! Niech gorliwość twoją w tej zbożnej pracy poprzedza modlitwa i dobry przykład, bo tu łut przykładu więcej ma wartości, niż cetnar morałów. Staraj się ująć bliźniego swego słodyczą, bo serce ludzkie jest tak urządzone, że dobrocią pozyskasz je dla Boga, a przymusem i złością odstręczysz. Starania swoje poleć przyczynie św. Józefa, a jeżeli Pan Bóg pozwoli ci coś zrobić w tym kierunku, podziękuj Mu za to, a nie wynoś się z tego, bo Pan Bóg mówi: Ja Pan, chwały mojej nie dam innemu (Iz 42, 8). – Św. Józefie, wspieraj nas w walce przeciw szatanowi i wszystkim sprawom jego!
Ks. W. Mrowiński T.J., Miesiąc marzec
W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, o nowe święte powołania kapłańskie, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, o pomoc dla kuszonych, za chorych, za konających, o pokój na świecie, za naszą Ojczyznę, za rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.
Kościół Katolicki stosuje w odniesieniu do soborów określenie: sobory ekumeniczne. Znaczy: powszechne. Powszechne zgromadzenia biskupów katolickich pod przewodnictwem papieża lub jego legatów. Natomiast: określenie to – w kontekście soborów – nie znaczy tego, co od kilkudziesięciu lat określa się ekumenizmem (przed którym przestrzegał Pius XI w encyklice Mortálium ánimos). Istotowo różne rozumienia.
Kontynuujemy poznawanie doktryny katolickiej. Będzie na niniejszym blogu wkrótce publikowana Konstytucja dogmatyczna o wierze katolickiej Dei Filius, ogłoszona na 3 sesji Soboru Watykańskiego 24 kwietnia 1870 roku, za pontyfikatu Piusa IX. Tematyka pryncypialnie i fundamentalnie ważna dla Kościoła Katolickiego i dla każdego katolika: O Bogu Stworzycielu wszystkich rzeczy, o Objawieniu, o wierze, o wierze i rozumie, kanony.
W czasach od kilkudziesięciu już lat trwającego rozchwiania doktrynalnego w strukturach kościelnych zdrowa nauka – sana doctrina – zawarta w soborowej konstytucji, uważnie czytana, bardzo się przysłuży naszemu rozumowi i naszej wierze.
Przykazanie kościelne:
Przynajmniej raz w roku spowiadać się, a w czasie wielkanocnym Komunię Świętą przyjmować.
Kazanie na PONIEDZIAŁEK W OKTAWIE WIELKANOCY, 6.04.2026
Lekcja: Dz 10, 37-43
Ewangelia: Łk 24, 13-35
.
Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.
Chrystus zmartwychwstał.
Prawdziwie zmartwychwstał.
Alleluja!
