Leon XIII, Encyklika Immortale Dei – O państwie chrześcijańskim (19)

Świadectwo chrześcijańskiej filozofii

Były niegdyś czasy, kiedy filozofia Ewangelii sterowała państwami, kiedy Boża moc chrześcijańskiej mądrości przenikała ustrój, prawa, instytucje, obyczaje ludów, wszystkie warstwy i sprawy państwa; kiedy religia przez Chrystusa ustanowiona, należne sobie zajmując w świecie stanowisko, cieszyła się wszędzie przychylnością panujących i władz opieką, kiedy między kapłańską a świecką zwierzchnością kwitła zgoda i przyjazna usług wymiana. W takim stanie rzeczy świecka społeczność błogie nadspodziewanie rodziła plony, których pamięć żyje i żyć będzie, tak licznymi dziejów stwierdzona pomnikami, że ich żadne wymysły przeciwników nie zniszczą, ani nie przygłuszą.

Odpocznijmy nieco

A gdy apostołowie zeszli się do Jezusa, opowiedzieli mu wszystko, co czynili, i czego uczyli. I rzekł im: Pójdźcie osobno na miejsce pustynne i odpocznijcie trochę (Mk 6, 30-31).

Jest czas wakacji i urlopów. I przed nami niedziela – dzień odpoczynku. Odpoczynek jest potrzebny, mieści się w ramach Bożego porządku naszego ludzkiego życia. Odpocznijmy nieco.

Jedność w wierze katolickiej i apostolskiej – jedynej prawdziwej!

Pan nasz Jezus Chrystus powiedział do św. Piotra Apostoła:

Et tu, aliquándo convérsus, confírma fratres túos.
„A ty kiedyś, nawróciwszy się, utwierdzaj braci twoich” (Łk 22, 32).

Kościół Katolicki naucza:

Neque enim Petri successoribus Spiritus Sanctus promissus est, ut eo revelante novam doctrinam patefacerent, sed ut, eo assistente, traditam per Apostolos revelationem seu fidei depositum sancte custodirent et fideliter exponerent” (Conc. Vaticanum I, Sessio IV, 18 Jul. 1870, Constitutio dogmatica I Pastor aeternus de Ecclesia Christi).
Albowiem następcom Piotra Duch Święty został obiecany nie w tym celu, by na podstawie Jego objawienia podawali nową naukę, lecz aby przy Jego pomocy święcie zachowywali i wiernie wyjaśniali otrzymane przez Apostołów Objawienie, tzn. depozyt wiary” (Sobór Watykański, Sesja IV, 18 VII 1870, I Konstytucja Dogmatyczna Pastor aeternus o Kościele Chrystusowym, rozdział IV).

Naszą jedność z Urzędem Piotrowym – należącym nienaruszenie do struktury Kościoła Katolickiego – wyrazimy m.in. przez pilne poznawanie i wyznawanie tej samej wiary – katolickiej i apostolskiej – do której głoszenia zobowiązał Pan nasz Jezus Chrystus św. Piotra i wszystkich jego następców.