O poście w Wielkim Poście – najkrócej

Post ścisły – nie spożywamy potraw mięsnych ani rosołu (wywarów); spożywamy tylko jeden posiłek do syta oraz dwa skromne (ujmując sobie przynajmniej jedną trzecią tego, co zwykle spożywamy). Post ścisły zachowujemy w Środę Popielcową, Suche Dni oraz wszystkie piątki i soboty Wielkiego Postu.

Post ilościowy – jest identyczny z postem ścisłym, z wyjątkiem zasady, że przy głównym posiłku możemy spożywać potrawy mięsne. Post ilościowy zachowujemy w poniedziałki, wtorki, środy i czwartki Wielkiego Postu.

W piątki rozważajmy Drogę Krzyżową!

W każdy piątek Wielkiego Postu odprawiamy Drogę Krzyżową.
Wielu Świętych uświęciło się, rozważając z pokorą, czcią i miłością tajemnice Męki Pańskiej.

„Gdyby jakiś człowiek miał znosić obelgi, bicie i uwięzienie za jednego ze swoich przyjaciół, jakże przykro byłoby mu dowiedzieć się o tym, że tenże jego przyjaciel o tym nie pamięta i nawet nie chce, by inni mówili przy nim o tym. Z drugiej strony, jakże byłby zadowolony, odbierając od przyjaciela częste podziękowania i wiedząc, że zawsze mówi on o tym z uczuciem. W ten sposób Jezus Chrystus jest bardzo zadowolony, gdy z pełną miłości wdzięcznością wspominamy Jego cierpienia, żale i śmierć, jaką On wycierpiał za nas” (Św. Alfons Maria Liguori).

Przybywajmy gorliwie w każdy piątek Wielkiego Postu, aby nabożnie wziąć udział w Najświętszej Ofierze Mszy Świętej, rozważać tajemnice Męki Pańskiej, wspólnie odmawiając drugą część Różańca – tajemnice bolesne – i odprawić Drogę Krzyżową, aby rozpalać w sercu miłość do Zbawiciela cierpiącego, i aby podczas tych rozważań dojrzewały w naszej duszy mocne decyzje zerwania z grzechem i błędem, i wytrwania na drodze łaski i prawdy, dobra i cnoty!

Pobożność maryjna – tak! Ale prostolinijna!

Święty Proboszcz z Ars spotykał czasami grzeszników, którzy zaślepieni złudzeniem opierali się na pewnych zewnętrznych praktykach pobożnych względem Maryi, uspokajając się w ten sposób i z większą swobodą grzesząc, pozbywszy się wszelkiego lęku przed płomieniami piekieł. Słowo, jakie wtedy do nich kierował, miało moc władczą – zarówno w tym, że ukazywało winnemu potworność tak krzywdzącego Matkę Miłosierdzia myślenia, jak i w tym, że sprawiało, iż człowiek taki wykorzystywał tę swoją dewocję do błagania o łaskę wyrwania się z pętli szatana, w jakiej się znalazł.
O. Jean-Baptiste Chautard, Życie wewnętrzne duszą apostolstwa

PILNIE STRZEŻMY SIĘ wilków w owczej skórze!

Nigdy Pan nasz Jezus Chrystus, ani Kościół Katolicki, nie mówił, że należy poważać i być posłusznym wilkom w owczej skórze. Przeciwnie, należy PILNIE STRZEC SIĘ fałszywych proroków.

„Strzeżcie się pilnie fałszywych proroków, którzy do was przychodzą w odzieniu owczym, a wewnątrz są wilkami drapieżnymi. Z owoców ich poznacie ich. Czy zbierają z cierni jagody winne, albo z ostu figi? Tak wszelkie drzewo dobre rodzi owoce dobre, a złe drzewo rodzi owoce złe. Nie może drzewo dobre rodzić owoców złych, ani drzewo złe rodzić owoców dobrych. Wszelkie drzewo, które nie rodzi owocu dobrego, będzie wycięte i w ogień wrzucone. A przeto z owoców ich poznacie ich” (Mt 7, 15-20).