Sóbrii estóte, et vigiláte: quia adversárius vester diábolus tamquam leo rúgiens círcuit, quærens quem dévoret: cui resístite fortes in fide.
Trzeźwi bądźcie i czuwajcie, bo przeciwnik wasz diabeł jak lew ryczący krąży, szukając, kogo by pożarł. Sprzeciwiajcie mu się mocni w wierze (1 P 5, 8-9).

Mówił zaś do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za Mną (Łk 9, 23).

Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka brama i przestronna jest droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest, którzy przez nią wchodzą. O jak ciasna brama i wąska jest droga, która wiedzie do życia, a mało jest tych, którzy ją znajdują! (Mt 7, 13-14).

Powinno to być naszym głównym zadaniem: zwyciężać samego siebie, co dzień w walce ze sobą stawać się mocniejszym i co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu (Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa).

W każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze przynajmniej pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Drogocenną Krwią Chrystusową zostaliśmy odkupieni! (zob. 1 P 1, 19).
Jest krzyż, jest droga w górę, stromizna. I jest pragnienie Zbawiciela, aby przyciągnąć do siebie wszystkie dusze, i wezwanie, aby iść za Nim.
Przybywajmy, aby iść za Panem naszym Jezusem Chrystusem, przechodząc od stacji do stacji, z miłością i wdzięcznością rozważać tajemnice Męki Pańskiej, zbliżać się do Prawdy, podejmować decyzje codziennego trudu wierności, czynić dobre postanowienia – prawdziwie porządkujące nasze życie – pokutować i zadośćuczynić za swoje grzechy, i ożywiać w swoim sercu nadzieję zmartwychwstania i Nieba!

Lecz kiedyż ten święty pokój zupełnie owładnie cały Kościół? Kiedy się znajdzie ten święty pokój w każdej rodzinie, w każdej gminie, w każdym kraju? Dopiero wtedy, gdy się każdy chrześcijanin usilnie będzie starał ten święty pokój w swym sercu ustalić.
O. Bernard Łubieński CSsR, Przedmowa, w: Św. Piotr z Alkantary, Pokój duszy

O SAKRAMENCIE KAPŁAŃSTWA

1. Czym jest sakrament kapłaństwa?
Kapłaństwo jest sakramentem, który daje władzę sprawowania świętych obowiązków związanych z kultem Bożym i zbawieniem dusz, który wyciska na duszy osoby przyjmującej ten sakrament charakter sługi Bożego.
2. Dlaczego w odniesieniu do tego sakramentu mówi się o stopniach kapłaństwa?
W odniesieniu do tego sakramentu mówi się o stopniach kapłaństwa, gdyż ten sakrament obejmuje kolejne stopnie, które są wzajemnie podporządkowane i tworzą świętą hierarchię.
3. Jakie są stopnie kapłaństwa?
Najwyższym stopniem jest biskupstwo, które obejmuje pełnię kapłaństwa, a następnie kapłaństwo, diakonat, subdiakonat i pozostałe, tak zwane niższe stopnie kapłaństwa.
4. Kiedy Jezus Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa?
Jezus Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa podczas Ostatniej Wieczerzy, gdy udzielił Apostołom i ich następcom władzy konsekrowania Przenajświętszego Sakramentu. Następnie w dzień swego zmartwychwstania udzielił im władzy odpuszczania i zatrzymywania grzechów, a więc ustanowił ich pierwszymi kapłanami Nowego Przymierza w pełni ich władzy kapłańskiej.
5. Kto jest szafarzem sakramentu kapłaństwa?
Szafarzem sakramentu kapłaństwa jest biskup.
6. Czy godność kapłana chrześcijańskiego jest wielką godnością?
Godność kapłana chrześcijańskiego jest w istocie wielką godnością z powodu dwojakiej władzy, której Jezus Chrystus udzielił kapłanom, a więc władzy nad Jego rzeczywistym ciałem i nad Jego ciałem mistycznym czyli Kościołem oraz z powodu Boskiej misji, która została powierzona kapłanom, aby prowadzili ludzkość do wiecznego zbawienia.
7. Czy kapłaństwo katolickie jest niezbędne w Kościele?
Kapłaństwo katolickie jest niezbędne w Kościele, gdyż bez niego wierni byliby pozbawieni Ofiary Mszy Świętej i większej części sakramentów, nie miałby ich kto nauczać zasad wiary i byliby jak trzoda bez pasterza wydana na łup wilków, a więc Kościół nie mógłby przetrwać w takiej formie jak go ustanowił Jezus Chrystus.
8. Czy zatem kapłaństwo katolickie będzie zawsze istnieć?
Kapłaństwo katolickie będzie zawsze istnieć, aż do końca czasu, pomimo wojny jaką z nim prowadzą siły piekła, gdyż Jezus Chrystus obiecał, że bramy piekielne nie przemogą przeciwko Jego Kościołowi.
9. Czy grzechem jest znieważanie kapłanów?
Znieważanie kapłanów jest bardzo ciężkim grzechem, gdyż zniewagi i obelgi wymierzone w kapłanów spadają na samego Jezusa Chrystusa, który powiedział swym Apostołom: «Kto wami gardzi, ten mną gardzi».
10. Z jakich powodów powinno się wybierać wstąpienie do stanu duchownego?
Wstąpienie do stanu duchownego powinno się wybierać wyłącznie na chwałę Bożą i dla zbawienia dusz.
11. Co jest niezbędne, aby wstąpić do stanu duchownego?
Aby wstąpić do stanu duchownego, niezbędne jest przede wszystkim powołanie od Boga.
12. Jak ktoś może się dowiedzieć, czy Bóg daje mu powołanie do stanu duchownego?
Aby dowiedzieć się, czy Bóg daje komuś powołanie do stanu duchownego należy:
1) Modlić się gorąco o poznanie woli Bożej.
2) Poradzić się biskupa albo uczonego i roztropnego spowiednika.
3) Pilnie rozważyć, czy jest się w stanie podołać studiom, posługom i obowiązkom stanu duchownego.
13. Czy złe byłoby wstąpienie do stanu duchownego bez powołania?
Gdyby ktoś wstąpił do stanu duchownego bez powołania, to popełniłby nader poważne zło i narażałby się na ryzyko utraty zbawienia.
14. Czy popełnialiby grzech rodzice, którzy z ludzkich względów przymuszaliby swoich synów do wstąpienia do stanu duchownego bez powołania?
Rodzice, którzy z ludzkich względów przymuszaliby swoich synów do wstąpienia do stanu duchownego bez powołania popełniliby bardzo ciężki grzech, gdyż przywłaszczaliby sobie w ten sposób wyłączne prawo Boga do wybierania Jego sług, a własne dzieci narażaliby na ryzyko wiecznego potępienia.
15. Jakie są obowiązki wiernych względem tych, którzy zostali powołani do kapłaństwa?
Wierni powinni:
1) Pozostawić swym dzieciom i osobom zależnym pełną wolność pójścia za głosem powołania.
2) Modlić się do Boga, aby zechciał udzielić swemu Kościołowi dobrych pasterzy i gorliwych sług. Modlitwy te powinny być odmawiane zwłaszcza w okresie Suchych Dni.
3) Okazywać szczególny szacunek osobom poświęconym służbie Bożej przez święcenia kapłańskie.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

Św. Józef jest Opiekunem Kościoła świętego. Do naszej codziennej modlitwy do św. Józefa włączmy na stałe intencję:

Za Kościół Katolicki i za wszystkich katolików.

Modlitwa za Kościół jest obowiązkiem katolika. W aktualnych okolicznościach tym pilniejszym, że machina rewolucyjna pracuje z pełnym impetem.
Codziennie odmawiajmy Litanię do św. Józefa, w której modlimy się wezwaniem:

Opiekunie Kościoła świętego, módl się za nami.

Codziennie odmawiajmy modlitwę do św. Józefa po Różańcu, w której zawarte są słowa:

Potężny nasz Wybawco, przybądź nam łaskawie z niebiańską pomocą w tej walce z mocami ciemności, a jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus z niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu, tak teraz broń świętego Kościoła Bożego od wrogich zasadzek i od wszelkiej przeciwności.

---

W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, za wszystkich katolików, o nowe święte powołania kapłańskie, o nawrócenie duchowieństwa novus ordo na wiarę katolicką, o przezwyciężenie błędów modernizmu, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, o pomoc dla kuszonych, za chorych, za konających, o pokój na świecie, za naszą Ojczyznę, za rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.

Modlitwy do św. Józefa – więcej

Sakrament pokuty jest jednym z najcenniejszych środków uświęcenia; powinno się go jednak dobrze przyjmować i unikać rutyny, która znacznie zmniejsza jego skuteczność.
Trzeba więc wiedzieć, jak należy się przygotować do spowiedzi sakramentalnej, jak dobrze ją odprawić i jakie są jej owoce.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

Bardzo wiele dobrych owoców płynie z modlitwy do Aniołów Stróżów. Rozpoczynając każdy nowy dzień, zwróćmy się z wiarą do swojego Anioła Stróża i do Aniołów Stróżów tych osób, które będziemy spotykać. Możemy to czynić w najprostszej formie:

Mój Aniele Stróżu i Aniołowie Stróżowie tych osób, które dzisiaj spotkam, proszę o dar dobrych spotkań.

Jeśli jest jakieś dobro, którego chrześcijanin powinien gorąco pragnąć, to jest nim Bóg widziany twarzą w twarz i miłowany ponad wszystko bez możliwości grzechu (…). Powinniśmy wszyscy być „pielgrzymami Absolutu”.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

Następuje w ostatnich tygodniach wysyp określeń typu: schizmatycy, sekciarze, poza Kościołem itp. Pozostaje pytanie: czy ci, którzy są „zaszczycani” takimi określeniami obiektywnie bronią katolickiego depozytu wiary, czy bronią innych rzeczywistości, wykraczających poza katolicki depozyt wiary?

Matka Boża życzy sobie i o to prosi, abyśmy odmawiali Różaniec: Odmawiajcie Różaniec!
Dołączajmy do codziennego Różańca pilne intencje, jak: za Kościół Katolicki, za wszystkich katolików, o czysty katolicki głos ze Stolicy Apostolskiej, umacniający nas w katolickiej wierze, o powszechny powrót ortokoksji katolickiej, o oddalenie herezji i apostazji, o nawrócenie grzeszników, o pokój na świecie.
Odmawiajmy codziennie cały Różaniec – taką radę dawał przy wielu okazjach śp. Bp Richard Williamson.
Jeżeli możemy, odmawiajmy codziennie cały Różaniec – wszystkie trzy części – rozważając w skupieniu tajemnice radosne, bolesne i chwalebne.
Woła żarliwie święty maryjny kapłan:

Dusze wybrane! Niewolnicy Jezusa i Maryi, wiedzcie o tym, że Zdrowaś Maryjo jest po Modlitwie Pańskiej najpiękniejszą ze wszystkich modlitw (…).
Błagam was usilnie, w imię miłości, jaką żywię do was w Jezusie i Maryi, byście odmawiali codziennie, o ile wam czas pozwoli, cały Różaniec, a w chwili śmierci błogosławić będziecie dzień i godzinę, kiedy mi uwierzyliście.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny