Pilność w modlitwie

Pan nasz Jezus Chrystus modlił się w Ogrodzie Oliwnym przed swoją męką. „I przyszedł do uczniów swoich, i znalazł ich śpiących, i rzekł Piotrowi: Tak to nie mogliście jednej godziny czuwać ze mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie weszli w pokusę; duch wprawdzie jest ochotny, ale ciało słabe” (Mt 26, 40-41).
Bądźmy wierni codziennej modlitwie.

Wielkie zamiłowanie do słów Chrystusa

W dziełku O Naśladowaniu Chrystusa czytamy:

„Chrystus. Słuchaj synu moich słów, słów miłych wielce, a przechodzących wszelką umiejętność filozofów i mędrców tego świata.
«Słowa moje duchem i żywotem są» (J 6, 64) i nie według ludzkiego rozumu należy je rozważać.
Nie trzeba ich używać do marnej zabawy, lecz trzeba ich słuchać w milczeniu, a przyjmować je z wszelką pokorą i z wielkim zamiłowaniem”.

Kościół nauczający i nauczany

Do nieomylnej katechizmowej nauki Św. Piusa X, z racji trwających już kilkadziesiąt lat niezwykle pogmatwanych okoliczności, komplementarnie należy dopowiedzieć:
Błąd nie pochodzi od Kościoła Katolickiego. Błąd nie pochodzi od Chrystusowego autorytetu. Błąd nie pochodzi od katolickiego autorytetu. Herezja wyłącza z Kościoła.
Św. Hieronim, Doktor Kościoła, naucza: Ecclesia ibi est, ubi fides vera est. „Kościół jest tam, gdzie jest prawdziwa wiara”. Rzecz oczywista, że chodzi tu o Kościół Katolicki – nie reformowany; i o wiarę katolicką – nie reformowaną. Choćby za naszych dni była zaledwie garstka katolickich duchownych – garstka duchownych wiernie przekazujących katolicki depozyt wiary – słuchajmy ich z uwagą, poważajmy ich, albowiem przez ich służbę sam Chrystus Pan kontynuuje siew zdrowego ziarna Słowa Bożego, zdrowego ziarna prawdy. – więcej