Msza Święta nie jest kochana

Msza Święta jest Ofiarą Golgoty. Trudno pojąć sytuacje, gdy ktoś poznał katolicką doktrynę o Mszy Świętej, czyli dowiedział się czym jest Msza Święta w istocie, a nie podejmuje poważnych i spójnych z tym poznaniem decyzji. Mogąc częściej przybywać na Mszę Świętą, nie czyni tego. Słaba wiara, obojętność, wyziębiona miłość. Dusza dojrzała rozumie, wierzy, kocha – przybywa na Golgotę tak często, jak to możliwe. Mało jest takich dusz.

Czyste źródła życia duchowego

W  obecnym momencie dziejowym, który, z punktu widzenia pogmatwania religijnego w strukturach kościelnych, prawdopodobnie nie ma sobie równego w skali dwóch tysięcy lat – nie powinniśmy zniechęcać się, ani zaniedbać najważniejszej troski i pilnej jej realizacji: uświęcenia i zbawienia własnej duszy. Bardzo ważne jest, abyśmy cierpliwie poznawali kwestie dotyczące życia duchowego.
Nie potrzeba nikogo przekonywać, że te zagadnienia są aktualnie przedstawiane bardzo rozmaicie, a ujęcia często odbiegają od ortodoksji katolickiej i obiektywnego fundamentu: katolickiego depozytu wiary. Jeśli zatem chcemy życie duchowe prowadzić zgodnie z Wolą Bożą, sięgajmy do treści pewnych, aby pouczenie, które zdobywać będziemy, było dla nas niezawodnym drogowskazem Prawdy, która – przyjęta i realizowana – doprowadzi nas bezpiecznie do wysokich stopni uświęcenia i do zbawienia naszej duszy, za wzorem Świętych.
J
ednym z dzieł, które w tym zakresie będzie nam wielką pomocą, jest obszerna praca o. Réginalda Garrigou-Lagrange OP Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie. Niespieszna i wnikliwa lektura tego znamienitego dzieła poprowadzi nas, w oparciu o katolicki fundament doktrynalny, po drogach nawrócenia, oświecenia i zjednoczenia naszej duszy z Bogiem.
Może nie byłoby przesadą stwierdzenie, że wspomniane opracowanie jest aktualnie na polskim rynku najlepszym i najbardziej wiarygodnym panoramicznym kompendium, przedstawiającym po katolicku zagadnienia dotyczące życia duchowego. Czytajmy – niespiesznie, mądrze, pilnie! Książka dostępna w naszej kruchcie strategicznej. – więcej

Program modlitwy codziennej!

Elevátio méntis in Déum. – Wzniesienie umysłu do Boga (Św. Tomasz z Akwinu).

Modlitwa jest wzniesieniem umysłu do Boga, aby oddać Mu cześć, aby Mu wyrazić podziękowanie i aby Go poprosić o to, czego potrzebujemy.
Katechizm Katolicki Św. Piusa X

Uczyńmy rozkład swojej modlitwy codziennej. Nie skąpy, ani nie przesadny. I – jeśli nie staną na przeszkodzie poważne powody – starannie dochowujmy mu wierności! – więcej

Wyższość dziewictwa

Św. Paweł Apostoł pisze:

A co do panien, nie mam rozkazania Pańskiego, daję zaś radę jak ten, co od Pana miłosierdzia dostąpił, abym był wierny. Sądzę więc, że dobra to rzecz, z powodu dojmującej potrzeby, bo dobrze jest człowiekowi tak być. Związany jesteś z żoną? Nie szukaj rozwiązania. Wolny jesteś od żony? Nie szukajże żony. Jeśli zaś wziąłeś żonę, nie zgrzeszyłeś. I jeśliby panna wyszła za mąż, nie zgrzeszyła. Jednakże utrapienie ciała będą mieć tacy. Ja zaś was oszczędzam. To więc powiadam, bracia: Czas jest krótki; to nam pozostaje; aby i ci co mają żony, byli jakby nie mieli; i ci co płaczą, jakby nie płakali; i ci co się weselą, jakby się nie weselili; i ci co kupują, jakby nie posiadali; i ci co używają tego świata, jakby nie używali; bo przemija postać tego świata.
Chcę zaś, abyście byli bez troski. Kto jest bez żony, troszczy się o to, co jest Pańskie, jakby się podobał Bogu. Kto zaś jest żonaty, troszczy się o rzeczy świata, jakby się żonie podobać i rozdzielony jest. I niewiasta niezamężna i panna myśli o tym, co jest Pańskie, aby być świętą ciałem i duchem. Ta zaś, co wyszła za mąż, myśli o rzeczach świata, jakby się podobała mężowi. Lecz znowu to mówię ku pożytkowi waszemu, nie żebym na was zastawiał sidło, ale pobudzając ku temu, co jest szlachetne i co by dawało możność do modlenia się do Pana bez przeszkody (…). Sądzę zaś, że i ja mam Ducha Bożego (1 Kor 7, 25-35. 40).

Dojrzałość w wierze i jej przeciwieństwo

Kochajmy Pana, bo Serce Jego
żąda i pragnie serca naszego.

Dusza dojrzała w wierze garnie się do Boga, gdy przychodzi radość.
Dusza dojrzała w wierze garnie się do Boga, gdy przychodzi smutek.

Dusza niedojrzała w wierze oddala się od Boga, gdy przychodzi radość.
Dusza niedojrzała w wierze oddala się od Boga, gdy przychodzi smutek.

Czeka na nas Pan nasz Jezus Chrystus w świętych sakramentach.