Łaska uświęcająca w duszy

Matka Boża była pełna łaski – gratia plena. I my troszczmy się o to, aby dusza nasza była stabilnie w stanie łaski uświęcającej – bez grzechu, zwłaszcza grzechu ciężkiego.
Dobra spowiedź pomnaża łaskę w duszy (w przypadku grzechów powszednich).
Dobra spowiedź przywraca łaskę uświęcającą (w przypadku grzechów ciężkich).
Jeśli ktoś odprawił spowiedź generalną, ale była to spowiedź źle odprawiona – z istotnymi brakami, na przykład w zakresie integralności wyznania – należy spowiedź generalną powtórzyć, precyzyjnie wypełniając wszystkie pięć warunków dobrej spowiedzi:

– Rachunek sumienia,
– Żal za grzechy,
– Mocne postanowienie poprawy,
– Szczera spowiedź, czyli wyznanie grzechów,
– Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu.

Jeśli chodzi o warunek szczerej spowiedzi, czyli wyznania grzechów: należy jasno powiedzieć, o jaki grzech chodziło (rodzaj grzechu), podać ważniejsze okoliczności (bez niepotrzebnych rozwlekłości) oraz LICZBĘ grzechów. A zatem obowiązek integralności istotowo zawiera:

RODZAJ – OKOLICZNOŚCI – LICZBĘ.

Św. Teresa z Avili, przestrzegając przed złą spowiedzią, wołała do kapłanów: „Kaznodzieje moi, prawcie kazania, a prawcie je przeciw niegodnym spowiedziom, albowiem wskutek złych spowiedzi więcej niż połowa chrześcijan idzie na potępienie”.
Spowiadajmy się dobrze!

O istotnych elementach Sakramentu Pokuty czytajmy tutaj