W środy modlimy się do św. Józefa!

Święty Józef patronuje naszemu oratorium rzymskokatolickiemu. Codziennie odmawiamy Modlitwę do św. Józefa po Różańcu.
W każdą środę modlimy się szczególnie do św. Józefa. Po Mszy Świętej prosimy na pierwszym miejscu o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, następnie o obfite owoce naszego duszpasterstwa i za jego dobroczyńców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w naszej kruchcie strategicznej.
Nabożeństwo odprawiamy w najprostszej formie:

  • odczytanie intencji,
  • Litania do św. Józefa,
  • pieśń do św. Józefa (teksty dostępne w pojemniku na ulotki).

Przybywajmy!

Przyłącz, Bracie miły, do modlitw czcicieli św. Józefa i swoje modlitwy, a bądź przekonanym, że jeżeli ty ze serca czcić Go będziesz, On przyczyną swoją błogosławieństwo i obfite łaski wypraszać ci będzie” (Ks. W. Mrowiński T.J., Miesiąc marzec).

Leon XIII, encyklika Libértas – O wolności człowieka (3)

Nowoczesne wolności

O tych, jak je nazywają, nowoczesnych wolnościach mówiliśmy już kiedy indziej, a mianowicie w encyklice Immortale Dei, oddzielając wszystko, co godziwe, od tego, co mu przeciwne. Zarazem wykazaliśmy, że cokolwiek w tych wolnościach zawiera się dobrego, jest tak dawnym, jak dawną jest prawda i że to Kościół zawsze najchętniej zwykł był zatwierdzać i w istocie a zastosowaniu przyjmować. To, co z nowa narosło, zawiera w sobie, jeżeli tylko za prawdą badamy, pewien pierwiastek skażenia, który burzliwe czasy i ta namiętna gonitwa za nowostkami zrodziły.
Ponieważ jednak wielu trzyma się z uporem tego mniemania, jakoby te wolności, nawet w tym, co w nich jest występnego, stanowiły najwyższą chlubę naszego wieku i były niezbędną podwaliną w ustroju państw, tak iż po usunięciu takowych nie można by nawet pomyśleć o doskonałym rzeczpospolitą sterowaniu, uważamy przeto, że – przez wzgląd na publiczną korzyść – wypada Nam z osobna rozprawić się z tymże przedmiotem.

Suche Dni wiosenne

W tym tygodniu – w środę, piątek i sobotę – przypadają Suche Dni.
Suche Dni są kwartalnymi dniami skupienia. Każde z Suchych Dni w ciągu roku mają swoją szczególną intencję. Suche Dni Wielkiego Postu są dniami modlitw o ducha pokuty – dlatego obchodzi się je na początku Wielkiego Postu.
Suche Dni wiosenne przypadające w Wielkim Poście – w środę, piątek i sobotę po pierwszej niedzieli Wielkiego Postu – mają umocnić w nas ducha tego okresu, który w całości poświęcony jest skupieniu i pokucie. – więcej

Wierny przekaz katolickiej wiary (1)

„…nie można zaaprobować nowych zwrotów w pismach katolików, którzy pod wpływem godnego potępienia nowatorstwa, zdają się ośmieszać gorliwość pobożnych i prawią o nowym porządku życia chrześcijańskiego, o nowych potrzebach duszy chrześcijańskiej, o nowych obowiązkach społecznych duchowieństwa, o nowej ludzkości chrześcijańskiej i o innych rzeczach tegoż pokroju” – więcej

Pokarm prawdy na wielkopostne dni (1)

„Kto za mną idzie, nie chodzi w ciemności” (J 8, 12), mówi Pan. Oto słowa Chrystusa, którymi nas upomina, abyśmy naśladowali Jego życie i obyczaje, jeśli chcemy oświecić się prawdą, a pozbyć się wszelkiej ślepoty serca.
Rozpamiętywanie życia Jezusa Chrystusa niech będzie więc naszą główną szkołą.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Kościół nauczający i Kościół nauczany

Papież Św. Pius X naucza w Katechizmie:

Czy istnieje jakaś różnica pomiędzy członkami Kościoła?
Istnieje poważna różnica pomiędzy członkami Kościoła, gdyż istnieją ci, którzy sprawują władzę i ci, którzy winni są jej posłuszeństwo, ci, którzy nauczają, i ci, którzy są nauczani.

Jak nazywa się ta część Kościoła, która naucza?
Ta część Kościoła, która naucza nazywana jest Kościołem nauczającym.

Jak nazywa się ta część Kościoła, która jest nauczana?
Ta część Kościoła, która jest nauczana nazywana jest Kościołem słuchającym albo nauczanym.

Kto wprowadził tę różnicę w Kościele?
Tę różnicę w Kościele wprowadził sam Jezus Chrystus.

Czy zatem Kościół nauczający i Kościół nauczany są dwoma Kościołami?
Kościół nauczający i Kościół nauczany są dwiema odrębnymi częściami jednego i tego samego Kościoła, podobnie jak w ciele ludzkim głowa różni się od innych członków, ale wraz z nimi tworzy jedno ciało.

Kto wchodzi w skład Kościoła nauczającego?
W skład Kościoła nauczającego wchodzą wszyscy biskupi wraz z papieżem, który jest ich głową, rozproszeni po całym świecie, albo zgromadzeni na soborze.

Kto wchodzi w skład Kościoła nauczanego?
W skład Kościoła nauczanego wchodzą wszyscy wierni.

Kto zatem ma władzę nauczania w Kościele?
Władzę nauczania w Kościele posiada papież i biskupi, a w zależności od nich, także inni duchowni.

Czy jesteśmy zobowiązani, aby słuchać Kościoła nauczającego?
Tak, bez wątpienia jesteśmy zobowiązani, aby pod groźbą wiecznego potępienia słuchać Kościoła nauczającego, gdyż Jezus Chrystus powiedział do pasterzy Kościoła: „Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, ten Mną gardzi”.

Leon XIII, encyklika Libértas – O wolności człowieka (2)

Uszlachetniona wolność chrześcijanina

Jezus Chrystus, oswobodziciel rodzaju ludzkiego, przywróciwszy i rozszerzywszy pierwotną godność natury, podparł tym samem wielce wolę człowieka; a dodawszy jej z jednej strony pomoce łaski, a z drugiej wskazawszy na wieczną szczęśliwość w niebie, skierował ją ku lepszemu. W podobny sposób położył Kościół Katolicki zasługi około tak znakomitego dobra natury i wytrwale łożyć je będzie, a to dlatego, że ma on nieść po wsze wieki dobrodziejstwa, które nam Jezus Chrystus zgotował. Mimo to, wielu można naliczyć, co Kościół za przeszkodę wolności ludzkiej uważają. Przyczyna tego tkwi w pewnym przewrotnym i przekręconym pojmowaniu samejże wolności. Fałszują bowiem albo jej pojęcie, albo też zakres jej więcej niż sprawiedliwie rozszerzają tym mniemaniem, jakoby obejmowała bardzo wiele spraw, w których atoli, jeżeli się zdrowo sądzić ma, człowiek nie może być wolnym.

Z naszej kruchty strategicznej

Z zakresu codziennej lektury dotyczącej życia duchowego, bardzo nam posłuży w wielkopostnych dniach dzieło Tomasza a Kempis O naśladowaniu Chrystusa. Niespieszna i uważna lektura, choćby jeden rozdział dziennie, będzie pożywnym pokarmem dla duszy i pomocą dla kierowania duszy ku Chrystusowi i gorliwego podejmowania codziennego trudu ascezy.