Do Wielebnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów i Biskupów całego Kościoła Katolickiego pozostających w łasce i jedności ze Stolicą Apostolską

Czcigodni Bracia, pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie!

Wolność człowieka

Wolność – dobro natury najcelniejsze i jedynie istotom samowiedzą albo rozumem obdarzonym właściwe, użycza człowiekowi tej godności, że „jest w ręku swej rady” (Syr 15, 14) i że dzierży swych czynów ster. Bardzo jednakowoż wiele zależy od tego, w jaki sposób zachowuje się też godność, z użycia bowiem wolności rodzą się tak najwyższe dobra, jak też i najwyższe zła. Bez wątpienia jest w mocy człowieka słuchać rozumu, pójść za moralnym dobrem, zdążać prosto do swego najwyższego celu; lecz może on także i zbaczać na wsze strony, a puściwszy się za zwodniczymi ułudami dóbr, niweczyć należny porządek i w dobrowolną wpadać zagładę.

W poniedziałki, wtorki, środy i czwartki Wielkiego Postu zachowujemy post ilościowy, a zatem spożywamy tylko jeden posiłek do syta (przy którym możemy spożywać potrawy mięsne i rosół) oraz dwa skromne (bezmięsne).

Ave, Regína cælórum,
Ave, Dómina Angelórum:
Salve radix, salve porta,
Ex qua mundo lux est orta:

Gaude, Virgo gloriósa,
Super omnes speciósa,
Vale, o valde decóra,
Et pro nobis Christum exóra.

Witaj, niebios Królowo,
Witaj, Pani aniołów,
Witaj, Różdżko, witaj, Bramo,
Jasność zrodziłaś światu.

Ciesz się, Panno chwalebna,
Ponad wszystkie piękniejsza,
Witaj, o Najśliczniejsza,
Proś Chrystusa za nami.

Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.

Kazanie na I Niedzielę Wielkiego Postu, 18.02.2024
Lekcja: 2 Kor 6, 1-10
Ewangelia: Mt 4, 1-11

Nie zwlekając,
od pierwszych dni Wielkiego Postu,
podejmijmy walkę duchową!

Pobierz »

.

„Bo to mówi Pan, Bóg, Święty Izraelów: «Jeśli się nawrócicie i uspokoicie się, zbawieni będziecie, w milczeniu i w nadziei będzie moc wasza»” (Iz 30, 15).

Heroiczna nadzieja przejawia się nie tylko w pewności, lecz w ufnym zdaniu się na Opatrzność i wszechmocną dobroć Boga. To doskonałe zdanie się różni się od kwietyzmu, gdyż towarzyszy mu nadzieja i stała wierność wobec obowiązku, nawet w najmniejszych rzeczach, z minuty na minutę, według słów Pana Jezusa: „Qui fidelis est in minimo, et in maiori fidelis est – Kto wierny jest w najmniejszej rzeczy i w większej wierny będzie” (Łk 16, 10).
O. R. Garrigou-Lagrange OP, Trzy okresy życia wewnętrznego

Nikt nie powininen zabierać się za działania w obronie wiary o szerszym zasięgu, jeśli najpierw nie ugruntował swojej duszy w cnotach. W przeciwnym wypadku z takiego działania będzie wiele bałaganu, złych owoców i pożywka dla pychy.
Wielu świętych przygotowywało gruntownie swoją duszę przez lata, zanim Pan Bóg posłał ich do działań o szerszym zasięgu.
Święci uczą.

Jakże wielkie owoce przyniosła cierpliwa i pokorna wierność świętej Moniki w niezwykle trudnej systuacji małżeńskiej i rodzinnej. Uważna lektura żywotu św. Moniki wzmocni i ukierunkuje zmagających się z podobnymi problemami. Święci uczą!
Czytajmy codziennie żywoty Świętych.

W pracy nad sobą, w podejmowaniu wyrzeczeń, umartwianiu się, poście, wykorzenianiu wad, kształtowaniu cnót, najpierw powinniśmy prosić Pana Boga o pomoc. Dopiero z pomocą otrzymanych łask nasz własny trud, podejmowany w tym zakresie, będzie owocny. Pan nasz Jezus Chrystus mówi: Beze Mnie nic uczynić nie możecie (J 15, 5).
Mówimy niejednokrotnie: Prośmy o potrzebne łaski. Nie powinna to być figura retoryczna, lecz nasza praktyka codzienna! Pan nasz Jezus Chrystus zapewnia: Każdy, kto prosi, otrzymuje (Mt 7, 8).
Prośmy codziennie. I pracujmy nad sobą codziennie.