Choćbyś całą Biblię umiał na pamięć i znał zdania wszystkich filozofów, na co ci się to wszystko przyda bez miłości Boga i Jego łaski?
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Pan Bóg dopuszcza zło, aby z niego wyprowadzić większe dobro.
Coraz to nowe odsłony rewolucji, mającej miejsce od kilkudziesięciu lat w strukturach kościelnych, pozwalają ludziom rozumnym coraz wyraźniej (i z większą łatwością!) skonstatować, że ta rewolucyjna religia nie jest religią katolicką, nie jest wiarą katolicką.- więcej

W Wielkim Poście gromadźmy się gorliwie na nabożeństwa pasyjne:

– w piątki Drogę Krzyżową,
– w niedziele Gorzkie Żale.

Błogosławiony Albert Wielki, nauczyciel świętego Tomasza, dowiedział się w objawieniu, iż zwykłe wspomnienie albo rozważanie Męki Jezusa Chrystusa jest dla chrześcijanina bardziej zasługujące na uznanie niż poszczenie o chlebie i wodzie w każdy piątek roku albo biczowanie się dyscypliną aż do krwi co tydzień czy codzienne odmawianie psalmów. Jaka jest przeto z kolei zasługa Różańca, który upamiętnia życie i Mękę naszego Pana?
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Przedziwny sekret Różańca świętego

Z racji wczorajszego święta Katedry Św. Piotra w Antiochii, przypomnijmy obowiązki, jakie Kościół Katolicki, pouczony słowem Pana naszego Jezusa Chrystusa, przypisuje papieżom: – więcej

Jej fundament

Lecz o tej, jak ją zwą, przypadkowości (contingentia) owych dóbr, o których mówiliśmy, człowiek dlatego może sądzić, że ma z natury duszę niezłożoną, duchową i do myślenia uzdolnioną: która z tego powodu, iż taką jest właśnie, nie z cielesnych rzeczy bierze początek ani w swym bycie od nich nie jest zależną; ale zrodzona z Boga bez pośrednictwa jakiejś rzeczy i ponad wspólne własności ciał wielkim przedziałem wyniesiona, ma swój odrębny sposób życia i właściwy sposób działania: wskutek czego, objąwszy swym sądem niezmienne i konieczne warunki prawdy i dobra, nie uznaje owych poszczególnych dóbr za nieodzowne. Gdy więc przyjmujemy, że dusze ludzkie wolne są od wszelkiego żywiołu śmiertelnego i że zdolność myślenia posiadają, tym samym osadzamy naturalną wolność na jej najmocniejszym fundamencie.

Powinniśmy z serca często dziękować Panu Bogu za dar Najświętszego Sakramentu i za Sakrament Kapłaństwa, dzięki którym duszę możemy ocalić od piekła.

Z pełnym przekonaniem trzymajmy się klasycznych reguł rozpoznania tego, co jest istotnie katolickie. Św. Wincenty z Lerynu w dziele Commonitorium naucza: „W samym również Kościele katolickim na to najwięcej baczyć potrzeba, by trzymać się tego, co wszędzie, co zawsze, co przez wszystkich wierzono. To bowiem prawdziwie i właściwie jest katolickim, jak nazwa sama i sam rozum wskazuje, który wszystko prawie obejmuje powszechnie” – więcej

Na co ci się przyda wzniośle rozprawiać o Trójcy Świętej, jeśli z powodu braku pokory nie możesz się podobać Trójcy Świętej?
Zaprawdę, wzniosłe słowa nie czynią człowieka świętym i sprawiedliwym, ale żywot cnotliwy czyni nas miłymi Bogu.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Wolność naturalna

Moralną wolność, czy się ją w poszczególnych osobach, czy też w państwie zauważy, mamy wprost na względzie.
Wpierw atoli wypada cośkolwiek w krótkości o naturalnej wolności powiedzieć, chociaż bowiem różni się zupełnie od moralnej, stanowi jednak źródło i początek, z którego wszelki rodzaj wolności własną siłą i samodzielnie wypływa. Powszechny sąd i zdanie ogółu, co z wszelką pewnością głosem jest natury, przyznaje ją bowiem tylko tym, którzy samowiedzę lub rozum posiadają i w niej samej zdaje się tkwić powód, dlaczego najprawdziwiej uważamy człowieka za sprawcę tego, co przezeń bywa zdziałanym. I słusznie: gdy bowiem wszystkie zwierzęta kierują się samymi zmysłami, a za samym popędem natury wyszukują sobie to, co im jest pożytecznym, a unikają przeciwnego, to człowiek ma we wszystkich czynach życia rozum za przewodnika. Otóż o tych dobrach, jakiekolwiek znajdują się na ziemi, sądzi rozum, że wszystkie i poszczególne mogą być, ale także mogą i nie być: a tym samym, stanowiąc, że żadnego z nich nie trzeba za niezbędne uważać, pozostawia woli zdolność i swobodę, iżby wybierała, co zechce.

Nauka Chrystusa przewyższa wszystkie nauki świętych; i kto by miał jej ducha, znalazłby w niej „mannę ukrytą” (Ap 2, 17).
Lecz zdarza się, że wielu mimo częstego słuchania Ewangelii, mało ognia miłości Bożej czują w swej duszy, bo nie mają ducha Chrystusowego.
Jeżeli chcesz zupełnie i serdecznie rozumieć słowa Chrystusa, usiłuj naśladować Go całym swoim życiem.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa