Iluż błędom, grzechom i nieszczęściom zapobiegłyby te dwie proste praktyki: – więcej

Owoce katolickich duszpasterstw, a więc tych, w których sprawowany jest wyłącznie kult katolicki i krzewiona jest katolicka doktryna, zależą między innymi od naszej współpracy z łaską. Może ona przejawiać się na różne sposoby.
Drugim sposobem jest podejmowanie – w porozumieniu z duszpasterzem – bardziej absorbujących, bądź najskromniejszych, prac organizacyjnych, fizycznych, porządkowych, dekoracyjnych, transportowych i wszelkiej innej, choćby najprostszej, pracy, która ma na celu zgodne i uporządkowane funkcjonowanie duszpasterstwa.
O ile możności, chętnie podejmujmy się wspomnianych prac i ofiarujmy je Panu Bogu jako dar miłości.

I w czasie wakacyjno-urlopowym bardzo posłuży dobru naszej duszy zapoznanie się z beletryzowanym żywotem Św. Jana Marii Vianneya, świętego kapłana, proboszcza z Ars. Lektura budująca dla całej rodziny!
Możemy odsłuchiwać fragmentami – w półgodzinnych odcinkach.
Czyta Mirosław Utta.

Najlepszym wykorzystaniem czasu jest pobożny udział w katolickiej Mszy Świętej.
O ile obowiązki stanu i okoliczności nam pozwalają, przybiegajmy na Mszę Świętą w rycie rzymskim jak najczęściej!

Owoce katolickich duszpasterstw, a więc tych, w których sprawowany jest wyłącznie kult katolicki i krzewiona jest katolicka doktryna, zależą między innymi od naszej współpracy z łaską. Może ona przejawiać się na różne sposoby.
Pierwszym sposobem jest modlitwa i podejmowane umartwienia – w intencji licznych owoców świętości dla dusz związanych w tymi duszpasterstwami.
Módlmy się zatem za kapłanów katolickich i za wiernych tych duszpasterstw.
W intencji kapłanów i wiernych podejmujmy umartwienia. Owocną praktyką będzie na przykład post ścisły we wszystkie piątki – powstrzymanie się od pokarmów mięsnych oraz spożywanie tylko jednego posiłku do syta i dwóch bardzo skromnych.
Przywracanie ortodoksji katolickiej w aktualnym czasie dominacji nowej religii jest wkroczeniem na poważny poziom walki duchowej. Dawajmy odpór diabłu i jego fałszerstwom, przysparzajmy chwały Bożej i zbawiennego pożytku duszom (począwszy od swojej własnej) modlitwą i postem!

Elementarnie. Kto ma wiarę katolicką, temu będzie zależało, by przybywało miejsc, w których przez kult KATOLICKI Pan Bóg byłby godnie czczony, a dusze odnosiłyby pożytek zbawienny. – więcej

Kapłan katolicki nie jest człowiekiem jak każdy inny. Nie z własnej uzurpacji, lecz z daru Bożego.
Święcenia kapłańskie wyciskają na duszy przyjmującego niezatarte i nieusuwalne znamię – charakter.
Kim jest kapłan?
Jakie są jego obowiązki?
Jak wierni świeccy powinni odnosić się do kapłana?
Odpowiedzi na te pytania szukajmy i znajdujmy(!) w zamyśle Pana naszego Jezusa Chrystusa i w nieomylnej odwiecznej doktrynie Kościoła Katolickiego.
W czwartkowy dzień przeczytajmy z uwagą pouczenia katechizmowe Św. Piusa X – prawowitego papieża: – więcej

Nie pobłażajmy sobie – i choćby dopadły nas wielkie niechęci do modlitwy – módlmy się codziennie i wytrwale!

Nie wiemy w jakich okolicznościach przyjdzie nam odchodzić z tego świata. Może być i tak, że nie będziemy wtedy mieli dostępu do katolickiego kapłana.
Ugruntujmy sobie mocno te kilka przypomnień o ŻALU DOSKONAŁYM – okażą się wielce pożyteczne dla naszej duszy, by uniknąć piekła.
I innych – bliźnich naszych – z troską o tej pilnej kwestii pouczmy! – więcej

W świetle katolickiej wiary i prawego rozumu kwestia jest całkowicie jasna: Dla katolika świeckiego związanie się z katolickim kultem i trzymanie się katolickiej doktryny jest ścisłym obowiązkiem – nie opcją, subiektywistycznym przerysowaniem, estetycznym kaprysem, zamiłowaniem do staroci, czy wyrazem niesubordynacji. Za zrozumieniem powinny iść – podjęte wobec Boga – decyzje i działania konsekwentne. Módlmy się za wiernych świeckich. – więcej