Quáttuor Témpora

Wyrazem szacunku dla bliźniego jest między innymi poprawna pisownia jego nazwiska. Zniekształcenie nazwiska – choćby przez jedną literę – jest niestosownością. Za niestosowność wypada przeprosić.

7 października 1571 roku oręż chrześcijański odniósł pod Lepanto decydujące zwycięstwo nad flotą turecką. Na pamiątkę tego zwycięstwa papież św. Pius V włączył do Litanii Loretańskiej wezwanie Auxílium Christianórum, ora pro nobis. – Wspomożenie Wiernych, módl się za nami.
Często – codziennie – wzywajmy Matkę Bożą pod tym tytułem.
10 maja 1884 roku św. Jan Bosko pisał w swoim liście z Rzymu, adresowanym do salezjanów i wychowanków w Turynie:

„W uroczystość Maryi Wspomożycielki będę już razem z wami przed obrazem naszej ukochanej Matki. Chcę, by to wielkie święto było obchodzone z całą okazałością, a ks. Lazzero i ks. Marchisio niech się postarają, żeby nie brakło radości także w jadalni. Święto Maryi Wspomożycielki powinno być preludium do wiekuistego święta, jakie obchodzić będziemy zjednoczeni wszyscy razem, gdy pewnego dnia znajdziemy się w niebie”. – więcej

Poniedziałek i wtorek po Niedzieli Zesłania Ducha Świętego były dawniej dniami świątecznymi. Komu okoliczności pozwalają, niech w te dni gorliwie przybiega na Mszę Świętą w rycie rzymskim!

Matka Boża jest nieprzejednana dla błędu i grzechu. To już powinniśmy rozumieć.
Dusza maryjna, nawet jeśli zbłądzi, błąd rychło odrzuca i lgnie do prawdy.
Dusza maryjna, nawet jeśli zgrzeszy, grzech rychło odrzuca i lgnie do łaski.
Codzienna lektura tradycyjnych katolickich katechizmów oraz częsta i dobra spowiedź to elementy gorliwie praktykowane przez maryjną duszę. Nie próżnujmy!

---

Omnes haeréses sola interemísti in univérso mundo.
Wszystkie herezje samaś zniszczyła na całym świecie.

Auxilium Christianorum, ora pro nobis.
Wspomożenie wiernych, módl się za nami!

f

Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
✠ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.

Piękne karty polskiej literatury i historii – więcej

Święta przynoszą owoc dla duszy, gdy dusza jest w stanie łaski uświęcającej.
Gdy kapłan widzi dusze, które w tak wielką uroczystość, jak Zesłanie Ducha Świętego, nie przystępują do Komunii Świętej, ma pragnienie przywołać słowa Apostoła Narodów: „Chciałbym zaś teraz być u was i odmienić głos swój, gdyż jestem w zamieszaniu co do was” (Ga 4, 20).