Jeśli chcesz postąpić nieco w dobrym, zachowaj się w bojaźni Bożej i nie chciej zbytniej wolności, lecz w wielkiej karności trzymaj wszystkie swoje zmysły i nie oddawaj się niestosownej radości.
Oddaj się skrusze serca, a znajdziesz pobożność.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa
Z jaką wdzięcznością dziękują biedni grzesznicy opiekunowi swojemu za pojednanie ich z Bogiem, jak głośno sławią chwałę jego na ziemi i sławić będą kiedyś w niebie! Ojcowie Kościoła mówią, że kiedy św. Józef uchodził z Dzieciątkiem Jezus i Maryją do Egiptu, świątynie i bałwany w nich ustawione rozpadały się i kruszyły. O, Bracia najmilsi, proście św. Józefa, żeby z Jezusem i Maryją zamieszkał w sercach waszych; wtedy grzech od was na zawsze ustąpi, a serca wasze staną się świątynią Boga!
Ks. W. Mrowiński T.J., Miesiąc marzec
W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, za konających, o pokój na świecie, za rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.
O WIERZE
9. Czym jest wiara?
Wiara jest cnotą nadprzyrodzoną, którą Bóg wlewa w nasze dusze i mocą której, opierając się na autorytecie Boga samego, wierzymy w to wszystko, co Bóg objawił i co podaje do wierzenia za pośrednictwem swego Kościoła.
10. Jak poznajemy prawdy objawione przez Boga?
Prawdy objawione przez Boga poznajemy za pośrednictwem Kościoła, który jest nieomylny, to znaczy za pośrednictwem papieża, następcy świętego Piotra, i za pośrednictwem biskupów, którzy są następcami Apostołów, których nauczał sam Jezus Chrystus.
11. Czy jesteśmy pewni tych prawd, których Kościół nas naucza?
Jesteśmy pewni tych prawd, których Kościół nas naucza, gdyż Jezus Chrystus obiecał, że Kościół nigdy nie popadnie w błędy.
12. Wskutek jakiego grzechu traci się wiarę?
Wiarę traci się przez zaprzeczanie lub dobrowolne podawanie w wątpliwość choćby jednego z artykułów wiary, które są nam podane do wierzenia.
13. Jak odzyskać utraconą wiarę?
Utraconą wiarę można odzyskać przez żal za grzech popełniony przeciwko wierze i przez ponowne przyjęcie całego depozytu wiary podawanego przez Kościół.
Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020
teologia – nauka o Bogu
chrystologia – nauka o Jezusie Chrystusie
pneumatologia – nauka o Duchu Świętym
mariologia – nauka o Matce Bożej
eklezjologia – nauka o Kościele
sakramentologia – nauka o sakramentach
charytologia – nauka o łasce
soteriologia – nauka o zbawieniu
aretologia – nauka o cnotach i wadach
eschatologia – nauka o rzeczach ostatecznych
Więcej – zob. zakładka: Słowniczek
Od święta do święta tak sobie postępujmy, jak gdybyśmy w tym przeciągu czasu świat ten opuścić, a do wiecznego świata przejść mieli.
Dlatego też w czasach więcej poświęconych nabożeństwu, powinniśmy troskliwiej przygotowywać się, bogobojniej zachowywać się i wszelkich obowiązków i przepisów ściślej dopełniać, jako ci, którzy wkrótce mamy odebrać nagrodę pracy z rąk Bożych.
A jeśli czas tej zapłaty jeszcze zostanie odłożony, myślmy, żeśmy jeszcze nie dosyć przygotowani, i jeszcze niegodni tej wielkiej chwały, która się nam objawi w czasie przeznaczonym, a usiłujmy lepiej przygotować się do zejścia z tego świata.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa
Po absolucji (rozgrzeszeniu) kapłan wypowiada jeszcze do penitenta następujące słowa po łacinie, które w tłumaczeniu na język polski brzmią:
Niechaj Męka Pana naszego Jezusa Chrystusa, zasługi Najświętszej Maryi Panny i wszystkich Świętych oraz to wszystko, co dobrego uczynisz i przykrego zniesiesz, posłuży ci do otrzymania odpuszczenia grzechów, pomnożenia łaski i wyjednania nagrody życia wiecznego. Amen.
Żródło: Credo. Modlitewnik rzymskokatolicki, Warszawa 2022
CZĘŚĆ V
O cnotach i wadach
O CNOTACH GŁÓWNYCH
O CNOTACH TEOLOGICZNYCH
1. Czym jest cnota nadprzyrodzona?
Cnota nadprzyrodzona jest to własność wlana do duszy przez Boga, która powoduje, że mamy skłonność, łatwość i chęć do poznawania i czynienia dobra dla osiągnięcia życia wiecznego.
2. Ile jest głównych cnót nadprzyrodzonych?
Jest siedem cnót nadprzyrodzonych: trzy teologiczne i cztery kardynalne.
3. Jakie są cnoty teologiczne?
Są trzy cnoty teologiczne: wiara, nadzieja i miłość.
4. Dlaczego wiara, nadzieja i miłość są zwane cnotami teologicznymi?
Wiara, nadzieja i miłość są zwane cnotami teologicznymi, gdyż Bóg jest ich bezpośrednim i głównym celem, a ponadto są one wlewane przez Boga do duszy.
5. W jaki sposób Bóg jest bezpośrednim i głównym celem cnót teologicznych?
Bóg jest bezpośrednim i głównym celem cnót teologicznych, gdyż przez wiarę wierzymy w Boga, a także w to wszystko, co Bóg nam objawił. Mocą nadziei spodziewamy się posiąść Boga, a przez miłość kochamy Boga, a dla miłości Boga kochamy naszych bliźnich, jak siebie samych.
6. Kiedy Bóg wlewa do duszy cnoty teologiczne?
Bóg w swej dobroci wlewa do duszy cnoty teologiczne, gdy ozdabia duszę swą łaską uświęcającą, a więc gdy przyjmujemy Chrzest, wówczas zostajemy ubogaceni tymi cnotami, a wraz z nimi także darami Ducha Świętego.
7. Czy do zbawienia wystarczy, aby podczas chrztu otrzymać cnoty teologiczne?
Dla człowieka, który osiągnął wiek użycia rozumu nie wystarczy do zbawienia, że podczas chrztu otrzymał cnoty teologiczne, ale potrzeba jeszcze, aby często wypełniał akty wiary, nadziei i miłości.
8. Kiedy mamy obowiązek wypełniać akty wiary, nadziei i miłości?
Mamy obowiązek często wypełniać akty wiary, nadziei i miłości przez całe życie, gdy tylko doszliśmy do wieku użycia rozumu, a także w momencie zagrożenia życia.
Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020
Kazanie na uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, 08.12.2025
Lekcja: Prz 8, 22-35
Ewangelia: Łk 1, 26–28
Dogmat Niepokalanego Poczęcia
w perspektywie zbawczej:
Maryja naszą Współodkupicielką!
Dignare me laudare te, Virgo sacrata.
Da mihi virtutem contra hostes tuos.
„Dozwól mi chwalić Cię, o Panno święta.
Daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim”!
.
Wznieś oczy ku Bogu, a przepraszaj za swoje niedbalstwa i grzechy.
Zostaw marności marnym, a sam dąż ku temu, co Bóg przykazał.
Zamknij za sobą twoje drzwi i przyzwij ku sobie Jezusa, twego Ukochanego.
I z Nim pozostań w twojej izdebce, albowiem nie znajdziesz nigdzie tyle pokoju.
Gdybyś nie wychodził od siebie, a żadnych pogłosek nie słuchał, lepiej byś zachował słodki a bezpieczny pokój. Lecz skoro bawisz się niekiedy słuchaniem nowinek, musisz za to cierpieć niepokój serca.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa
Witaj, Gwiazdo morza,
Wielka Matko Boga,
Panno zawsze czysta,
Bramo niebios błoga. – więcej
