Katechizm katolicki św. Piusa X (84)

CZĘŚĆ V
O cnotach i wadach
O CNOTACH GŁÓWNYCH
O CNOTACH TEOLOGICZNYCH

1. Czym jest cnota nadprzyrodzona?
Cnota nadprzyrodzona jest to własność wlana do duszy przez Boga, która powoduje, że mamy skłonność, łatwość i chęć do poznawania i czynienia dobra dla osiągnięcia życia wiecznego.
2. Ile jest głównych cnót nadprzyrodzonych?
Jest siedem cnót nadprzyrodzonych: trzy teologiczne i cztery kardynalne.
3. Jakie są cnoty teologiczne?
Są trzy cnoty teologiczne: wiara, nadzieja i miłość.
4. Dlaczego wiara, nadzieja i miłość są zwane cnotami teologicznymi?
Wiara, nadzieja i miłość są zwane cnotami teologicznymi, gdyż Bóg jest ich bezpośrednim i głównym celem, a ponadto są one wlewane przez Boga do duszy.
5. W jaki sposób Bóg jest bezpośrednim i głównym celem cnót teologicznych?
Bóg jest bezpośrednim i głównym celem cnót teologicznych, gdyż przez wiarę wierzymy w Boga, a także w to wszystko, co Bóg nam objawił. Mocą nadziei spodziewamy się posiąść Boga, a przez miłość kochamy Boga, a dla miłości Boga kochamy naszych bliźnich, jak siebie samych.
6. Kiedy Bóg wlewa do duszy cnoty teologiczne?
Bóg w swej dobroci wlewa do duszy cnoty teologiczne, gdy ozdabia duszę swą łaską uświęcającą, a więc gdy przyjmujemy Chrzest, wówczas zostajemy ubogaceni tymi cnotami, a wraz z nimi także darami Ducha Świętego.
7. Czy do zbawienia wystarczy, aby podczas chrztu otrzymać cnoty teologiczne?
Dla człowieka, który osiągnął wiek użycia rozumu nie wystarczy do zbawienia, że podczas chrztu otrzymał cnoty teologiczne, ale potrzeba jeszcze, aby często wypełniał akty wiary, nadziei i miłości.
8. Kiedy mamy obowiązek wypełniać akty wiary, nadziei i miłości?
Mamy obowiązek często wypełniać akty wiary, nadziei i miłości przez całe życie, gdy tylko doszliśmy do wieku użycia rozumu, a także w momencie zagrożenia życia.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020