Praca o moralnego człowieka

Jasną jest rzeczą, a z natury naszej to już wynika, że nie tylko mamy żyć na tym świecie, ale że mamy żyć podług praw moralności. Ku temu celowi winien porządek społeczny wszystko to uczynić, co jest potrzebne, iżby poszczególni obywatele państwa nie tylko mogli się mieć dobrze, ale o wiele więcej, iżby mieli dostateczną obronę do wydoskonalenia obyczajów. To udoskonalenie polega jedynie na poznaniu prawdy i na wykonywaniu cnoty. Zadaniem Kościoła atoli jest dostarczyć tego wszystkiego, co koniecznym jest, aby żyć według przepisów religii i bojaźni Bożej, które, ponieważ wszystko odnoszą do Boga, koroną są i uzupełnieniem wszelkiej cnoty.

Spostrzeżenie ogólne. Prawdziwe. – więcej

To, co obiektywnie, prawdziwie katolickie pozostaje dla nas pewnym punktem odniesienia w każdych okolicznościach. Obligatoryjnym! – więcej

Jeśli chcesz być wywyższony w niebie, uniżaj się na ziemi.
Jeśli chcesz ze Mną królować, dźwigaj też krzyż ze Mną.
Albowiem tylko sami słudzy Krzyża znajdują drogę do szczęścia i prawdziwej światłości.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Piątek jest dniem pokutnym, upamiętniającym zbawczą Mękę i Śmierć na Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zachowujemy post jakościowy, czyli powstrzymujemy się od pokarmów mięsnych. Rozważamy tajemnice bolesne Różańca.

W każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Przybywajmy, aby przechodząc od stacji do stacji, z miłością i wdzięcznością rozważać tajemnice Męki Pańskiej!

Kościół i państwo we własnej dziedzinie

Oczywiście, Kościół i państwo mają swoją osobną samodzielność. I dlatego jedno drugiemu nie jest poddane w zawiadywaniu swoimi sprawami, oczywiście w granicach zakreślonych przez cel, właściwy każdej instytucji. Z tego wszakże zgoła nie wynika, że zostają w zupełnym rozłączeniu, a mniej jeszcze, żeby miały być ze sobą w walce.

A gdy będziem zasypiali,
Niech Cię nawet sen nasz chwali. – więcej

O wiele więcej człowiek pewniejszy jest tego, co słyszy od Boga – który mylić nie może, niż tego, co widzi własnym rozumem – który może mylić.
Św. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna. Wiara i nadzieja

Ks. prof. Franciszek Spirago referując w Katechizmie pewne – różniące się od siebie – opinie archeologów, konkluduje: „Zdania tedy więcej i mniej uczonych przyjmować należy ostrożnie”.
Rozważna rada – nie tylko w odniesieniu do archeologii.

Cenne pouczenie, które bardzo nas powinno mobilizować do życia w stanie łaski uświęcającej i do liczenia się z obecnością Pana Boga w naszej duszy:

„Przez łaskę uświęcającą Bóg staje się realnie obecnym w nowy sposób, jako przedmiot poznawalny doświadczalnie, którym dusza sprawiedliwa może się radować. Nie jest On w niej tylko jako osoba nieobecna bardzo kochana, ale jest w niej realnie i czasem daje się nam odczuć” – więcej

Jedność katolików

Przeciwnie, religia święta musi być dla wszystkich rzeczą świętą i nieskazitelną. Co więcej, w tych sprawach państwowych, których nie można odłączyć od zasad obyczaju chrześcijańskiego i praw religii świętej, to mianowicie i bez przestanku mieć należy na celu, co najwięcej chrześcijaństwu może być pożyteczne. I gdyby religia święta przez zabiegi nieprzyjaciół miała być w niebezpieczeństwie, należy zaprzestać wszelkiego sporu: zgodnym umysłem i sercem podjąć należy wspieranie i obronę religii świętej, bo ona jest owym publicznym dobrem największym, ku któremu wszystkie skierowane powinny być prace.
Ale uważamy za potrzebne wyłożyć to jeszcze dokładniej.