Mirábilis Déus in Sánctis súis. Przedziwny jest Bóg w Świętych swoich. Bywało, że życie Świętych było naznaczone wieloma krzyżami i niepowodzeniami.
Św. Józef Kalasanty (1556-1648). Pisze hagiograf:
Zajaśniał gorliwością o zbawienie dusz. Służył ubogim, opiekował się więźniami, troszczył się o chorych, a gdy wybuchła w Rzymie zaraza, wspólnie ze św. Kamilem pielęgnował zadżumionych, a zmarłych porzuconych sam wynosił na cmentarz. Zrozumiał jednak, że nie to było jego przeznaczeniem i że go Bóg woła do pracy wychowawczej. Założył tedy zakon „ubogich kleryków regularnych Matki Bożej od szkół pobożnych” – scholarum piarum, (stąd: „pijarzy”), który w krótkim czasie rozszerzył się na całej katolickiej Europie. Wśród niezmiernych przeciwności prowadził rozpoczęte dzieło przez lat 52, zawsze na usługach młodzieży, pełen dla niej ojcowskiej dobroci i niezwyciężonej cierpliwości w utrapieniach, których mu Bóg nie szczędził. Pod koniec życia patrzył na doszczętny prawie upadek swego zakonu, przepowiedział jednak jego odrodzenie. Umarł w wieku lat 92 – 25 sierpnia r. 1648 .
Biskup Karol Radoński, Święci i błogosławieni Kościoła Katolickiego. Encyklopedia hagiograficzna