
Życie wewnętrzne to także walka z pokusami. Nie powinniśmy dobrowolnie narażać się na pokusy. Jeśli Pan Bóg dopuszcza na nas pokusy niedobrowolne, czyni to w tym celu, aby wzmocnić naszą wolę i udoskonalić naszą duszę. I rzeczywiście, jeśli na te niedobrowolne pokusy reagujemy nie zwlekając, wzmacnia się nasza wola, udoskonala się nasza dusza i zdobywamy zasługi na Niebo.
Św. Alfons Maria Liguori, w dziele Jak kochać Jezusa, czyli o miłowaniu Pana Jezusa w życiu codziennym, daje takie wskazówki:
Gdy nacierają pokusy przeciw czystości lub wierze, nie tracąc ani chwili czasu, od razu trzeba je odrzucać przez akty miłości Boga, szczerej skruchy i przez odwrócenie od nich uwagi jakimś zajęciem zewnętrznym. Skoro więc w umyśle naszym pojawi się jakaś myśl nieuczciwa, potrzeba niezwłocznie ją oddalać, zamknąć jej, jak to mówią, drzwi przed nosem, nie rozstrząsając, czym ona jest i zachować się z nią, jak zachowujemy się z iskrą ognia, kiedy ujrzymy, że na odzienie nasze padła.