Na co się zda długo zwlekać ze spowiedzią albo odkładać Komunię Świętą?
Oczyść się jak najprędzej, wyrzuć co rychlej truciznę ze siebie, spiesz się po lekarstwo, a będzie ci z tym lepiej, niż gdybyś długo zwlekał.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Co oznacza określenie «dzień Pański»?
Określenie «dzień Pański» oznacza dzień poświęcony Panu Bogu, to znaczy przeznaczony przede wszystkim na służbę Bożą.
Katechizm katolicki Św. Piusa X

W niedzielę nie robimy zakupów.
Powstrzymujemy się od prac niekoniecznych.
Niedziela jest dniem odpoczynku.
W niedzielę chętnym sercem poświęcamy czas Panu Bogu na Mszę Świętą, modlitwę i katolicką lekturę. – więcej

Cenne wskazania św. Wincentego z Lerynu: – więcej

Przy lekturze tekstów katolickich zwracajmy uwagę, aby czytać dokładnie, wnikliwie. Nie poczytujmy sobie tego za ujmę, jeśli jakiś passus trzeba będzie przeczytać dwukrotnie, a nawet wielokrotnie. Prawda nam się odsłoni pełniej w miarę cierpliwej, uważnej lektury.

To są sprawy oczywiste:
żyć – to mieć sumienie czyste.
Stanisław Bałemba

O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w znamienitym dziele Trzy okresy życia wewnętrznego, podaje cenne pouczenia:

By dobrze uczestniczyć we Mszy świętej, z wiarą, nadzieją, prawdziwą pobożnością i miłością, można jej słuchać w rozmaity sposób. Można zwracać uwagę na modlitwy liturgiczne, na ogół tak piękne i tak pełne namaszczenia, wzniosłości i prostoty. Można również przypominać sobie śmiertelną Mękę Zbawiciela, której pamiątką jest Msza, oraz widzieć siebie u stóp krzyża z Maryją, Janem i świętymi niewiastami. Można też starać się składać Bogu w łączności z Jezusem cztery akty stanowiące cele Ofiary: adorację, wynagrodzenie, prośbę i dziękczynienie¹. Jeśli się modlimy, choćby tylko odmawiając pobożnie różaniec, uczestniczymy we Mszy owocnie. Można również z wielkim pożytkiem, za przykładem św. Joanny de Chantal i wielu świętych, oddawać się wtedy w dalszym ciągu modlitwie myślnej, zwłaszcza jeśli ma się skłonność do silnej i czystej miłości, jak św. Jan spoczywający podczas Ostatniej Wieczerzy na Sercu Jezusowym.
Ale w jakikolwiek sposób słucha się Mszy świętej, należy położyć nacisk na jedną ważną rzecz. Trzeba przede wszystkim złączyć się głęboko z ofiarą Zbawiciela, Głównego Kapłana: z Nim ofiarować Go Ojcu, pamiętając, że to ofiarowanie podoba się Bogu bardziej, niż budzą w Nim obrzydzenie wszystkie grzechy. Trzeba również ofiarowywać siebie coraz pełniej, ofiarowywać zwłaszcza cierpienia i przeciwności, które już teraz znosimy lub które spotkają nas w ciągu dnia (…).
Msza święta w ten sposób pojęta jest obfitym źródłem uświęcenia i coraz nowych łask.

– – –

 ¹ Pierwsza część Mszy świętej aż do ofiarowania budzi w nas uczucia skruchy i żalu (Confiteor, Kyrie eleison), uwielbienia i wdzięczności (Gloria), błagania (Kolekta), żywej wiary (Epistoła, Ewangelia, Credo), aby nas przygotować do ofiarowania świętej Ofiary, po której następuje Komunia i dziękczynienie.

W jakim celu sprawowana jest Ofiara Mszy Świętej?
Ofiara Mszy Świętej składana jest Bogu z czterech powodów:
1) Aby oddać Bogu należną cześć i dlatego zwana jest ofiarą hołdu.
2) Aby podziękować Bogu za Jego dobrodziejstwa i dlatego zwana jest ofiarą eucharystyczną, czyli dziękczynną.
3) Aby przebłagać Boga i zadośćuczynić za nasze grzechy oraz aby wspomóc dusze w czyśćcu cierpiące i dlatego zwana jest ofiarą przebłagalną.
4) Aby wyprosić u Boga wszystkie łaski, które są nam potrzebne i dlatego zwana jest ofiarą prośby.
Katechizm katolicki Św. Piusa X

Poważnie prowadzona praca nad sobą powinna być naszym chlebem codziennym. Przypomnijmy jedną regułę walki duchowej. Regułę „Natychmiast”. Reagować natychmiast!
Po pierwsze: Pokusy dobrowolne.
Nigdy dobrowolnie nie narażajmy się na pokusy.
Po drugie: Pokusy niedobrowolne.
Przy pokusach niedobrowolnych stosujmy regułę: Natychmiast!
Natychmiast oddalajmy pokusę! I natychmiast oddalajmy bliskie okazje do grzechu!
W ten sposób damy Panu Bogu wyraz szczerego pragnienia dochowania wierności łasce.
Poza tym łatwiej jest oddalić pokusy, gdy oddalamy je NATYCHMIAST.
Mówi Pismo Święte:

„Synu, jeśli zgrzeszyłeś, nie przydawaj drugi raz, ale i za dawne grzechy proś, aby ci były odpuszczone. Uciekaj przed grzechami jak przed wężem, bo jeśli się do nich zbliżysz, ukąszą cię. Zęby lwie, zęby ich, zabijające dusze ludzkie” (Syr 21, 1-3).

Nie bójmy się postawić sobie w tegorocznym Wielkim Poście większych wymagań niż dotychczas!
Nie bójmy się postawić sobie w tegorocznym Wielkim Poście wielkich wymagań!
Z pomocą łaski Bożej wypraszanej przez codzienną, pokorną i ufną modlitwę, toczmy zwycięski bój z pokusami i diabłem.
Sprawa jest w najwyższym stopniu pilna. Chodzi bowiem o zwycięstwo Królestwa Bożego w naszej duszy i sprzeciwienie się królestwu szatana. I chodzi o uniknięcie kary wiecznej – piekła, jako konsekwencji uległości pokusom i diabłu, i o zasłużenie na wieczną nagrodę, obiecaną przez Boga sługom wiernym.

Sobota. Obchód Suchych Dni kończył się zawsze wigilią, czyli czuwaniem na modlitwie przez całą noc z soboty na niedzielę. Pozostałością wigilii są lekcje i modlitwy dzisiejszej Mszy Świętej. Podkreślają one, że Kościół jest dziedzicem obietnic danych Izraelowi. Chrystus – nowy Mojżesz – zawarł nowe i wieczne przymierze między swoim ludem i Bogiem. Przymierze to zapewnia nam szczególną opiekę Bożą, ale nakłada na nas obowiązek wierności. Zjawienie się Mojżesza i Eliasza przy Przemienieniu Pańskim było potwierdzeniem, że w Nim wypełniły się proroctwa Starego Testamentu. W scenie Przemienienia występują trzej posłańcy Boga, którzy zostawili nam przykłady 40-dniowego postu, przytaczane w liturgii kończącego się tygodnia. Za ich wzorem przez post i modlitwę dążymy do przemienienia naszych dusz i do chwały niebieskiej. – więcej

Kościół i wolność

Otóż, jak o niepodzielności, duchowości i nieśmiertelności natury duszy ludzkiej, tak też i o wolności nikt ani donioślej nie opowiadał, ani jej wytrwalej nie zatwierdzał, jak Kościół katolicki, który po wszystkie czasy obydwojga uczył i jak dogmatu strzegł. I nie tylko to: lecz przeciw gadaniom heretyków i przeciw poplecznikom nowinkarskich zdań podjął się Kościół obrony wolności i tak wielkie dobro człowieka od zagłady uratował. Pod tym względem świadczą piśmienne pomniki, z jakim naciskiem odparł niezdrowe zapędy Manichejczyków i innych; nikt też nie może się zasłaniać nieświadomością tego, z jaką to energią i z jaką siłą walczył on w nowszym wieku, już to na Soborze Trydenckim, już to następnie przeciw jansenistycznemu sekciarstwu, za wolną wolą człowieka, nie dopuszczając, by się kiedykolwiek i gdziekolwiek fatalizm usadowił.