Św. Filip Benicjusz, Wyznawca

Filip Benicjusz (Philippus Benitius) św., w. – 23 sierpnia.
Ur. we Florencji w r. 1233; studiował medycynę i został później bratem w świeżo powstałym klasztorze serwitów. Przygotowawszy się do kapłaństwa, otrzymał święcenia i był dwukrotnie wybrany generałem zakonu ku wielkiej swej przykrości. W r. 1268, gdy kardynałowie chcieli go obrać papieżem, ponieważ nie widzieli kandydata godniejszego, ukrywał się w górach aż do obioru Grzegorza X. Przebiegał potem Europę, wizytując klasztory swego zakonu. Pracował dla dzieła pokoju we Włoszech, godząc gwelfów z gibelinami; uczestniczył w soborze powszechnym w Lugdunie [II Sobór w Lyonie]. Miał posiadać dar języków. Um. w r. 1285. Kult (dozwolony) w r. 1671.

Za: Biskup Karol Radoński, Święci i błogosławieni Kościoła Katolickiego. Encyklopedia hagiograficzna

Mirábilis Déus in Sánctis súis.
Przedziwny jest Bóg w Świętych swoich.