Wiążąc się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z rytem rzymskim Mszy Świętej nie czynimy niczego nadzwyczajnego. Spełniamy ni mniej, ni więcej, tylko swój katolicki obowiązek. Wtedy możemy powiedzieć – jak naucza Pan nasz Jezus Chrystus: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; cośmy winni byli uczynić, uczyniliśmy” (Łk 17, 10). – więcej

Po kilkudziesięciu latach mantra rewolucyjna wraca.
Aż trudno uwierzyć. – więcej

A my tymczasem pilnie dokumentujmy! – więcej

Nie powinniśmy nawet wchodzić do tych kościołów i kaplic, gdzie udzielana jest Komunia na rękę – i nie tylko nie zbliżać się do miejsc udzielania Komunii (na przykład bliżej ołtarza), ale w ogóle nie wchodzić do tych kościołów, ponieważ może się zdarzyć, że ktoś na przykład przyjmie Komunię na rękę, pójdzie do ostatniej ławki albo stanie w tyle kościoła i tam strzepnie z ręki (nawet nieświadomie) pozostałe na dłoni cząsteczki. Partykuły mogą więc znajdować się gdziekolwiek.
Jeżeli w mszy posoborowej ma miejsce konsekracja, to problem jest najpoważniejszy i mamy do czynienia z niesłychanym w skali, autoryzowanym pieczątkami watykańskimi i kurialnymi, procederem znieważania największej świętości, Najświętszego Sakramentu – Pana naszego Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie, Boga samego! – więcej

Istotną treścią uroczystości Zwiastowania jest tajemnica Wcielenia – Słowo, Druga Osoba Trójcy Przenajświętszej, przyjęło ludzkie ciało i stało się człowiekiem w przeczystym łonie Najświętszej Maryi Dziewicy.
W scenie Zwiastowania podkreślmy niektóre aspekty duchowe. Rozmowa Matki Bożej z Bożym posłańcem, Archaniołem Gabrielem, była szczera, rozumna, w postawie chętnego usłyszenia Bożej prawdy i z gotowością jej wypełnienia. Doskonały wzór modlitwy!
I my w naszej modlitwie starajmy się, aby nie była ona tylko mówieniem do Pana Boga, ale by była szczera, rozumna, w postawie chętnego usłyszenia Bożej prawdy i z gotowością jej wypełnienia.
Bardzo ważne jest dla postępu w wierze, by nie tylko mówić do Pana Boga, ale by mieć duszę chętną do usłyszenia Bożych pouczeń. Ten aspekt podkreśla fragment Księgi Sentencji św. Izydora, biskupa:

„Oczyszczamy się modlitwami, dokształcamy czytaniem; jedno i drugie jest dobre, jeśli można sobie na to pozwolić równocześnie; jeżeli nie, to lepiej modlić się, niż czytać.
Kto chce być zawsze z Bogiem, powinien często modlić się i czytać. Albowiem, kiedy modlimy się, rozmawiamy z samym Bogiem, kiedy natomiast czytamy, Bóg mówi z nami.
Wszelki postęp ma swój początek w czytaniu i rozważaniu. To, czego nie wiemy, poznajemy z lektury, to zaś, czego nauczyliśmy się, utrwalamy w pamięci przez rozważanie.
Czytanie ksiąg świętych przynosi podwójną korzyść: wyrabia zdolność umysłu do pojmowania oraz odwraca człowieka od marności światowych i prowadzi do umiłowania Boga”.

Dlatego:

Czytam codziennie tradycyjne katolickie katechizmy.
Choćby jedną stronę dziennie. Codziennie.

Czytam codziennie żywoty Świętych.
Choćby jedną stronę dziennie. Codziennie.

Czytam codziennie tradycyjne katolickie pouczenia o życiu duchowym.
Choćby jedną stronę dziennie. Codziennie.

Naśladując Matkę Bożą, mam duszę otwartą i chętną na usłyszenie skarbu Bożych pouczeń.
I pomyślmy – czyż nie jest dla nas zaszczytem, że Pan Bóg do nas przemawia słowem Prawdy?
Pan Bóg jest detalicznie zatroskany o każdą duszę.

Książka prawdziwie katolickiego kapłana, zatroskanego detalicznie o zbawienie dusz. Niejedną duszę uratowała przed piekłem. Możemy mieć nadzieję, że niejedną duszę od piekła uratuje.
Wracajmy do tej książki raz po raz. Czytajmy z uwagą i podarujmy bliźnim.
Czas Wielkiego Postu jest czasem pokuty, sprzyjającym odprawieniu dobrej i dobrze przygotowanej spowiedzi. Postarajmy się!

Pan Bóg daje rozum, aby robić zeń dobry użytek. – więcej

Missa non grata. Msza Święta niemile widziana.
Dokumentację tego pokroju gromadźmy pilnie, aby pozostała dla przyszłych pokoleń jako świadectwo wiary katolickiej jednych i zachowań niecnych ze strony drugich. – więcej