Istotną treścią uroczystości Zwiastowania jest tajemnica Wcielenia – Słowo, Druga Osoba Trójcy Przenajświętszej, przyjęło ludzkie ciało i stało się człowiekiem w przeczystym łonie Najświętszej Maryi Dziewicy.
W scenie Zwiastowania podkreślmy niektóre aspekty duchowe. Rozmowa Matki Bożej z Bożym posłańcem, Archaniołem Gabrielem, była szczera, rozumna, w postawie chętnego usłyszenia Bożej prawdy i z gotowością jej wypełnienia. Doskonały wzór modlitwy!
I my w naszej modlitwie starajmy się, aby nie była ona tylko mówieniem do Pana Boga, ale by była szczera, rozumna, w postawie chętnego usłyszenia Bożej prawdy i z gotowością jej wypełnienia.
Bardzo ważne jest dla postępu w wierze, by nie tylko mówić do Pana Boga, ale by mieć duszę chętną do usłyszenia Bożych pouczeń. Ten aspekt podkreśla fragment Księgi Sentencji św. Izydora, biskupa:
„Oczyszczamy się modlitwami, dokształcamy czytaniem; jedno i drugie jest dobre, jeśli można sobie na to pozwolić równocześnie; jeżeli nie, to lepiej modlić się, niż czytać.
Kto chce być zawsze z Bogiem, powinien często modlić się i czytać. Albowiem, kiedy modlimy się, rozmawiamy z samym Bogiem, kiedy natomiast czytamy, Bóg mówi z nami.
Wszelki postęp ma swój początek w czytaniu i rozważaniu. To, czego nie wiemy, poznajemy z lektury, to zaś, czego nauczyliśmy się, utrwalamy w pamięci przez rozważanie.
Czytanie ksiąg świętych przynosi podwójną korzyść: wyrabia zdolność umysłu do pojmowania oraz odwraca człowieka od marności światowych i prowadzi do umiłowania Boga”.
Dlatego:
Czytam codziennie tradycyjne katolickie katechizmy.
Choćby jedną stronę dziennie. Codziennie.
Czytam codziennie żywoty Świętych.
Choćby jedną stronę dziennie. Codziennie.
Czytam codziennie tradycyjne katolickie pouczenia o życiu duchowym.
Choćby jedną stronę dziennie. Codziennie.
Naśladując Matkę Bożą, mam duszę otwartą i chętną na usłyszenie skarbu Bożych pouczeń.
I pomyślmy – czyż nie jest dla nas zaszczytem, że Pan Bóg do nas przemawia słowem Prawdy?
Pan Bóg jest detalicznie zatroskany o każdą duszę.