Jak pokorne, ufne i kochające dzieci…

Jak pokorne, ufne i kochające dzieci, powtarzajmy Panu Bogu codziennie:

Akt wiary

Wierzę w Ciebie, Boże żywy,
w Trójcy jedyny, prawdziwy;
wierzę, w coś objawił Boże,
Twe słowo mylić nie może.

Akt nadziei

Ufam Tobie, boś Ty wierny,
wszechmocny i miłosierny,
dasz mi grzechów odpuszczenie,
łaskę i wieczne zbawienie.

Akt miłości

Boże, choć Cię nie pojmuję,
jednak nad wszystko miłuję,
nad wszystko, co jest stworzone,
boś Ty dobro nieskończone.
A jako samego siebie,
wszystkich miłuję dla Ciebie.

A przy wieczornym pacierzu, po rachunku sumienia, dodawajmy:

Akt żalu

Ach, żałuję za me złości,
jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie, grzesznemu,
do poprawy dążącemu.

Msza Święta i Różaniec!

Bądźmy wielkoduszni i poświęcajmy Panu Bogu czas, zwłaszcza w niedzielę – Dzień Pański!
Są nieliczne miejsca na mapie Polski, gdzie nie tylko codziennie sprawowany jest kult katolicki – Msza Święta w rycie rzymskim, ale także codziennie wspólnie odmawiany jest Różaniec.
Dusza katolicka gorliwa, po Mszy Świętej pozostanie, aby pobożnie odmówić Różaniec.
Matka Boża woła: Odmawiajcie Różaniec!

Z naszej kruchty strategicznej

W połączeniu z uważną i wielokrotną lekturą trzech broszur, zawierających teksty dotyczące Mszy Świętej w rycie rzymskim oraz będące przestrogą przed nowym kultem (fundamentalna Bulla Quo primum Św. Piusa V!) – więcej – idźmy w tym roku w głąb tej doniosłej tematyki, sięgając do analitycznych teologicznych opracowań, pozwalających poznać w wielu aspektach nieoceniony skarb tradycyjnej katolickiej Mszy Świętej.
Jedno z cennych opracowań, wielce pomocnych w wieloaspektowym poznawaniu tajemnicy Mszy Świętej. Uważna lektura będzie nas prowadzić do owocnego i coraz doskonalszego brania udziału we Mszy Świętej w rycie rzymskim.
Katolik czyta.
Katolik kształci się chętnie.

Praca wre!

Najważniejsza praca na świecie to praca nad sobą, praca nad udoskonaleniem i uświęceniem swojej własnej duszy.
„Tak więc, bracia moi mili, bądźcie stali i niewzruszeni: obfitujący zawsze w dziele Pańskim, wiedząc, że praca wasza nie jest próżna w Panu” (1 Kor 15, 58). – więcej

„Pożyteczni idioci”

„Pożyteczni idioci”. Określa się tak ludzi, którzy nieświadomie i bez złej woli stają się narzędziem w ręku innych ludzi, podejmujących złe moralnie działania.
Określenie „pożyteczni idioci” bywa używane dla upokorzenia i dezawuowania pewnych osób. Ale może być także stosowane z pobudek szlachetnych: dla potrząśnięcia sumienia, dla otrzeźwienia oraz pobudzenia do używania prawego rozumu i do odpowiedzialności. W tym sensie sformułowanie – o ile osoba, do której jest skierowane, nie zamknie się na wymagania prawego rozumu – powinno być odczytywane jako forma przestrogi i upomnienia, dla dobra tejże osoby.