Słowo – więcej

Słowo – więcej

Powieść biograficzna o świętym proboszczu z Ars – świętym Janie Marii Vianneyu – w pięknej interpretacji Mirosława Utty.

Powieść piękna, przystępna, budująca!

„Jest On z nami aż do końca wieków, na Nim opiera się nasza nadzieja. Jego działanie jest zadatkiem tego, czego oczekujemy, jest On światłem dla umysłu i przepiękną ozdobą duszy” (Św. Hilary).

Hymn do Ducha Świętego

Sięgajmy chętnie do dwóch tysięcy lat historii Kościoła, aby odkrywać jej przepiękne karty. Częsta lektura żywotów Świętych pozwoli nam poznać wiarę katolicką i zmobilizuje nas do stosownych decyzji i działań, aby w aktualnych czasach zamętu powszechnego przyspieszyć kroku! – nie oszczędzać się i starać się o uświęcenie własnej duszy oraz podejmować starania o przywracanie katolickiego depozytu wiary w aspekcie doktryny, kultu i moralności.
Historia świętych nauczycielką życia.

Z listu św. Grzegorza Wielkiego, papieża
(księga 11, 36: Zbiór listów, 2)

„Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli”, ponieważ ziarno pszeniczne wpadłszy w ziemię obumarło w tym celu, aby nie królowało samotnie w niebie. Jego śmiercią żyjemy, Jego słabością się umacniamy, Jego cierpieniem uwalniamy od cierpień, Jego miłością szukamy w Brytanii braci, których nie znamy, Jego mocą odnajdujemy tych, których nie znając, poszukiwaliśmy.
Któż zdoła opowiedzieć, jak wielka tutaj radość zrodziła się w sercach wiernych, kiedy lud Anglów, dzięki łasce wszechmogącego Boga i twoim, Czcigodny Bracie, wysiłkom, porzuciwszy mroki błędów, oświecony został światłem wiary świętej. Z odnowionym umysłem wielbi teraz Boga czystym sercem i depcze bożków, przed którymi korzył się niegdyś w niedorzecznym lęku. Zasady świętego przepowiadania chronią go przed upadkiem, serce swe nakłania do przykazań, a umysł do ich rozumienia; w modlitwie uniża się aż do ziemi, aby duchem nie tkwić na ziemi. I kogóż to wszystko jest dziełem, jeśli nie Tego, który powiada: „Ojciec mój aż dotąd działa i Ja działam”.
Aby pokazać, iż świat się nie nawraca mądrością ludzi, ale mocą Bożą, wybrał niegdyś Bóg na swych głosicieli ludzi nieuczonych. Także i tutaj uczynił to samo dokonując w narodzie Anglów rzeczy wielkich za sprawą słabych ludzi. Ale dar ten niebieski, Bracie Drogi, wymaga, aby w jego odbieraniu połączyć z najwyższą radością najżywszą obawę.
Wiem dobrze, iż dzięki twej gorliwości Bóg wszechmogący okazał wielkie rzeczy wśród ludu, który postanowił wybrać. Dlatego trzeba, abyś owym darem niebieskim cieszył się z bojaźnią i lękał z radością. Abyś się cieszył, albowiem zewnętrzne znaki pociągnęły dusze Anglów do wewnętrznej łaski, abyś się lękał, by z powodu dokonanych dzieł słaby umysł nie uniósł się pychą i na zewnątrz będąc chwalony, wewnątrz nie upadł.
Trzeba nam bowiem pamiętać, iż kiedy uczniowie powrócili z radością z publicznego nauczania i powiedzieli Boskiemu Mistrzowi: „Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają”, usłyszeli w odpowiedzi słowa: „Nie z tego się radujcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.

(Liturgia Godzin, Pallottinum)

Im bardziej kapłan jest wierny codziennej modlitwie, tym bardziej zbawiennie oddziałuje na dusze. – więcej

Poznawanie cudów, które czynił Pan Jezus i święci oraz lektura pism świętych mistyków – ukazująca drogi życia duszy z Bogiem –  umocnią nas w wierze, iż Pan Bóg czuwa na każdym detalem naszego życia i nie uchodzi Jego uwadze żadne poruszenie naszej duszy. Prawdy jakże mobilizujące i pocieszające!

Św. Augustyn z Canterbury (+604), benedyktyn, biskup, cudotwórca. Wysłany z Rzymu przez papieża, św. Grzegorza Wielkiego, wraz z 40 mnichami, pozyskał dla wiary katolickiej króla Etelberta i tysiące Anglików. Zwany „apostołem Anglii”. Założył stolicę arcybiskupią w Canterbury. Szczęśliwa Anglia, skoro miała tak wielkich apostołów Chrystusowej Ewangelii!