„Przeto powagą Naszą apostolską, ustanawiamy święto Pana Naszego Jezusa Chrystusa Króla, które ma być obchodzone na całym świecie corocznie, w ostatnią niedzielę miesiąca października, tj. w niedzielę poprzedzającą uroczystość Wszystkich Świętych. Polecamy również, aby w tym dniu corocznie odnawiano poświęcenie całego rodu ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, które Poprzednik Nasz, świętej pamięci Pius X, nakazał powtarzać każdego roku (…).
To święto zaś ustanowiliśmy na niedzielę dlatego, aby nie tylko duchowieństwo przez ofiarę Mszy Świętej i w pacierzach kapłańskich ze swej strony oddało cześć Boskiemu Królowi, lecz także, by i lud, wolny od zajęć codziennych, dał Chrystusowi w duchu świętej radości chwalebne świadectwo posłuszeństwa i uległości swojej. A do obchodzenia tego święta wydała się najodpowiedniejsza spośród innych ostatnia niedziela października, która prawie zamyka okres roku kościelnego; w ten sposób rozpamiętywanie w ciągu roku tajemnic życia Jezusa Chrystusa zakończy się niejako i pomnoży świętem Chrystusa Króla i zanim obchodzić będziemy chwałę Wszystkich Świętych, wysławiać i głosić będziemy chwałę Tego, który triumfuje we wszystkich Świętych i wybranych” (Pius XI, encyklika Quas primas).

Opórtet autem illum regnáre, donec ponat omnes inimícos sub pédibus eius. Novíssima autem inimíca destruétur mors.
„Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć” (1 Kor 15, 25-26).

Christus vincit.
Christus regnat.
Christus ímperat.

Jeżeli chcemy godnie uczcić Pana Boga w Trójcy Świętej Jedynego i przynieść pożytek swojej duszy, podejmijmy niezwłocznie tę decyzję poważną. Katolicką. Nie ma na co czekać! – więcej

Katolickie rozumienie posłuszeństwa nie jest komsomolskim rozumieniem posłuszeństwa – więcej

W tych dniach w Brewiarzu kapłani odczytują w Matutínum Księgi Machabejskie. Analogie do dzisiejszej sytuacji nasuwają się same, a między innymi: sympatyzowanie wielu z czynnikami obcymi prawowitej wierze, powszechność apostazji, mała grupa stających w obronie prawowitej wiary, determinacja wiernych.
Czytajmy Księgi Machabejskie. Znajdziemy w nich światło do zachowania wierności w czasach zamętu powszechnego.

Zgodnie z zarządzeniem Ojca Świętego Piusa XI w ostatnią niedzielę października przypada święto Chrystusa Króla.
Przygotujmy pięknie swoją duszę przez dobrą spowiedź oraz przez uważną lekturę encykliki Piusa XI Quas primas.
Możemy także wysłuchać:

Wśród materiałów internetowych, dotyczących tradycyjnej katolickiej liturgii, mamy do dyspozycji Divínum Offícium – wejście.
Cenny jest m.in. wybór języka tłumaczenia. Korzystając z Divínum Offícium, możemy z pożytkiem przygotować się do niedzielnej Mszy Świętej.

Przez dwa tysiące lat te elementarne kompetencje katolickiego duchownego były oczywistością. Sprawa została zamącona kilkadziesiąt lat temu – więcej

Ks. dr Gregorius Hesse – kapłański głos kompetentny. Napisy polskie.

Ktoś, gdzieś, coś zacznie, a inni to podchwycą i multiplikują. Są mody i mody. Od kilku przynajmniej lat rozpanoszyła się w Polsce moda mówienia: „Jeszcze raz”. Tego określenia używa się, gdy ktoś nie dosłyszał bądź nie zrozumiał czyjejś wypowiedzi i w ten sposób „prosi” o powtórzenie. Trzeba powiedzieć wprost: ta forma jest prostacka i niegrzeczna, zwłaszcza gdy stosują ją osoby młodsze w stosunku do starszych bądź godniejszych. Jeśli się ktoś tej formy nauczył, niechże się jej już od dzisiaj oduczy!
Zamiast powyższego sformułowania, można powiedzieć na przykład: „Czy mogłaby Pani powtórzyć?”, „Czy mógłby Ksiądz powtórzyć?”, „Przepraszam, nie dosłyszałem”, „Przepraszam, nie zrozumiałem” itp.
Nasz język ojczysty zawiera wiele możliwości stosownego odniesienia się do naszych bliźnich. W mowie i w piśmie.