O GŁÓWNYCH RODZAJACH GRZECHÓW

1. Ile jest rodzajów grzechów?
Istnieją dwa rodzaje grzechów: grzech pierworodny i grzech uczynkowy.
2. Czym jest grzech pierworodny?
Grzech pierworodny to grzech, z którym wszyscy przychodzimy na świat i którego staliśmy się winni wskutek nieposłuszeństwa naszego pierwszego ojca, Adama.
3. Jakie złe skutki sprowadził na nas grzech Adama?
Grzech Adama sprowadził na nas następujące złe skutki: pozbawienie łaski Bożej, utratę nieba i nieznajomość dobra, skłonność do zła, śmierć i wszystkie inne nieszczęścia.
4. Jak można zmazać grzech pierworodny?
Grzech pierworodny można zmazać przez chrzest święty.
5. Czym jest grzech uczynkowy?
Grzech uczynkowy to taki grzech, który człowiek popełnia dobrowolnie, po dojściu do wieku użycia rozumu.
6. Jakie są rodzaje grzechów uczynkowych?
Istnieją dwa rodzaje grzechów uczynkowych: śmiertelny i powszedni.
7. Czym jest grzech śmiertelny?
Grzech śmiertelny to takie przekroczenie prawa Bożego, które powoduje poważne naruszenie naszych obowiązków względem Boga, naszych bliźnich albo nas samych.
8. Dlaczego taki grzech jest nazywany śmiertelnym?
Grzech taki jest nazywany śmiertelnym, gdyż powoduje śmierć życia nadprzyrodzonego duszy przez utratę łaski uświęcającej, która jest życiem duszy, podobnie jak sama dusza daje życie ciału.
9. Jakie szkody zadaje duszy grzech śmiertelny?
Grzech śmiertelny:
1) Pozbawia duszę łaski i przyjaźni z Bogiem.
2) Powoduje utratę nieba.
3) Pozbawia duszę posiadanych zasług i czyni ją niezdolną do zdobycia nowych.
4) Czyni duszę niewolnicą diabła.
5) Sprawia, że dusza staje się winna piekła i kar doczesnych.
10. Co jest potrzebne, aby doszło do grzechu śmiertelnego, oprócz poważnej materii czynu?
Oprócz poważnej materii czynu, aby doszło do grzechu śmiertelnego, potrzebna jest pełna świadomość powagi czynu oraz swobodna wola do uczynienia grzechu.
11. Czym jest grzech powszedni?
Grzech powszedni jest mniej poważnym przekroczeniem prawa Bożego, przez co lekko naruszamy niektóre nasze obowiązki względem Boga, naszych bliźnich albo nas samych.
12. Dlaczego taki grzech nazywamy powszednim?
Grzech taki nazywamy powszednim, gdyż jest lekki w porównaniu do grzechu śmiertelnego, nie pozbawia nas łaski Bożej i Bóg łatwiej go nam odpuszcza.
13. Czy można potraktować grzech powszedni jako rzecz niewielkiego znaczenia?
Traktowanie grzechu powszedniego za rzecz niewielkiego znaczenia byłoby wielkim błędem, gdyż grzech jest zawsze obrazą Boga, a także poważnie krzywdzi duszę.
14. Jakie szkody wyrządza duszy grzech powszedni?
Grzech powszedni:
1) Osłabia i ochładza miłość w nas.
2) Przysposabia nas do grzechu śmiertelnego.
3) Czyni nas winnymi poważnych kar doczesnych w życiu ziemskim i w czyśćcu.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

Mówił zaś do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za Mną (Łk 9, 23).

Piątek – także w Adwencie – jest dniem pokutnym, upamiętniającym zbawczą Mękę i Śmierć na Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zachowujemy post i rozważamy tajemnice bolesne Różańca.

W każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej.
Przybywajmy, aby – przechodząc od stacji do stacji – z pokorą, czcią i miłością rozważać tajemnice Męki Pańskiej, pokutować za swoje grzechy, dziękować za dar zbawienia i uczyć się od Zbawiciela miłości ofiarnej, gotowej na dźwiganie naszego codziennego krzyża i przyjęcie cierpienia, w duchowym zjednoczeniu z Jezusem Chrystusem cierpiącym i z Matką Bolesną.

Św. Ignacy Antiocheński, biskup i męczennik, w Liście do Magnezjan pisze wyraźnie: Niedorzecznością jest wyznawać Jezusa Chrystusa i zachowywać przepisy judaizmu. – więcej

Lecz po co odkładasz ten zamiar do jutra? – więcej

Nie opieraj się na samym sobie, lecz w Bogu połóż swoją nadzieję.
Czyń co możesz własnymi siłami, a Bóg przybędzie z pomocą twojej dobrej chęci.
Nie dowierzaj ani swej umiejętności, ani czyjejkolwiek przebiegłości, ale raczej łasce Boga, który pokornych wspiera, a dumnych poniża.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

18 grudnia – II antyfona „O Adonai” – więcej

O BŁOGOSŁAWIEŃSTWACH

1. Wymień błogosławieństwa.
Błogosławieństw jest osiem:
1) Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
2) Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
3) Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
4) Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
5) Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
6) Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
7) Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
8) Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
2. Dlaczego Jezus Chrystus ogłosił nam błogosławieństwa?
Jezus Chrystus ogłosił nam błogosławieństwa, aby zniechęcić nas do zasad tego świata i wezwać do umiłowania i praktykowania zasad Ewangelii.
3. Kim są ci, których świat nazywa szczęśliwymi?
Świat nazywa szczęśliwymi tych, którzy są bogaci i szanowani, którzy prowadzą wygodne życie i nigdy nie doznają cierpień.
4. Kim są ubodzy w duchu, których Jezus Chrystus nazywa błogosławionymi?
Ubogimi w duchu są wedle Ewangelii ci, których serca nie są przywiązane do bogactw, którzy czynią dobry użytek z majątku, jeżeli go posiadają, a nie poszukują go nadmiernie, jeżeli go nie posiadają i którzy znoszą cierpliwie jego utratę, gdy się tak zdarzy.
5. Kim są cisi?
Cisi to ci, którzy postępują łagodnie ze swymi bliźnimi, cierpliwie znoszą ich słabości, znoszą ich zniewagi i krzywdy bez skargi, złości albo odwetu.
6. Kim są smutni, którzy są mimo to zwani szczęśliwymi?
Smutni, którzy są mimo to zwani szczęśliwymi, to ci, którzy cierpliwie znoszą prześladowania, którzy smucą się z powodu popełnionych grzechów, z powodu zła i zgorszenia, które panuje na świecie, a także z tego powodu, że są tak daleko od nieba i że stale grozi im niebezpieczeństwo utraty zbawienia.
7. Kim są ci, którzy łakną i pragną sprawiedliwości?
Sprawiedliwości łakną i pragną ci, którzy gorąco pragną codziennie wzrastać w łasce Bożej oraz w pełnieniu dobrych i cnotliwych uczynków.
8. Kim są miłosierni?
Miłosierni to ci, którzy miłują swych bliźnich w Bogu i ze względu na Boga, solidaryzują się z ich nędzą, zarówno duchową jak i cielesną, a także starają się ich wspomagać wedle swych możliwości i pełnionych funkcji.
9. Kim są ludzie czystego serca?
Czyste serce mają ci, którzy nie przywiązali się do grzechów, trzymają się od nich z daleka, a przede wszystkim unikają wszelkiego rodzaju nieczystości.
10. Kim są pokój czyniący?
Pokój czyniący to ci, którzy zachowują pokój ze swymi bliźnimi i samymi sobą, a także starają się wprowadzić pokój i zgodę pomiędzy tymi, którzy żyją w niezgodzie.
11. Kim są ci, którzy cierpią prześladowania dla sprawiedliwości?
Prześladowania dla sprawiedliwości cierpią ci, którzy cierpliwie znoszą szyderstwa, pogardę i prześladowania z powodu wiary i zasad Jezusa Chrystusa.
12. Co oznaczają różne nagrody, obiecane przez Jezusa Chrystusa w błogosławieństwach?
Różne nagrody, obiecane przez Jezusa Chrystusa w błogosławieństwach oznaczają za pomocą różnych określeń wieczną chwałą w niebie.
13. Czy błogosławieństwa obiecują nam tylko chwałę w niebie?
Błogosławieństwa obiecują nam nie tylko chwałę w niebie, ale także środki do prowadzenia szczęśliwego życia, o ile jest to możliwe tutaj, na ziemi.
14. Czy ci, którzy idą drogą wskazaną w błogosławieństwach otrzymują jakąś nagrodę z tym życiu?
Tak, z pewnością ci, którzy idą drogą wskazaną w błogosławieństwach otrzymują nagrodę już w tym życiu, gdyż radują się wewnętrznym pokojem i zadowoleniem, które są jeszcze niedoskonałym, ale już początkiem szczęścia w niebie.
15. Czy ci, którzy postępują wedle zasad tego świata mogą być prawdziwie szczęśliwi?
Nie, gdyż nie będą mieć prawdziwego pokoju w duszy, ale znajdują się w niebezpieczeństwie wiecznego zatracenia.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

I czyja mężniejsza walka, jak tego, który usiłuje zwyciężyć sam siebie?
Powinno to być naszym głównym zadaniem: zwyciężać samego siebie, co dzień w walce ze sobą stawać się mocniejszym i co dzień choć cokolwiek postąpić ku coraz lepszemu.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

17 grudnia – I antyfona „O Sapientia” – więcej

Antyfony „O”, oparte na słowach Pisma Świętego, śpiewane przy nieszporach w dniach poprzedzających Boże Narodzenie – od 17 grudnia – są płomiennym wołaniem o przyjście Zbawiciela, a zarazem określają Jego przymioty. Są one bodaj najsilniejszym wyrazem tęsknoty adwentowej za Zbawicielem. – więcej