Początkujący powinien pilnie starać się o wykorzenienie grzechów – zwłaszcza grzechów śmiertelnych – i wad.
Postępujący powinien pilnie starać się praktykować cnoty, czyli sprawności w realizacji dobra.
Doskonały powinien pilnie starać się żyć w coraz pełniejszym zjednoczeniu miłości duszy z Bogiem.
O. Réginald Garrigou-Lagrange OP, w znamienitym dziele Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie, pisze:
Św. Tomasz (II-a II-ae, q. 24, a. 9) zauważa, że są różne stopnie miłości zależnie od różnych obowiązków (studia), które postęp w miłości nakłada człowiekowi. – Pierwszy obowiązek, który na nim ciąży, to unikanie grzechu i opieranie się ponętom pożądliwości, pociągającym nas w kierunku przeciwnym miłości: jest to obowiązek początkujących, u których miłość powinna być karmiona i podtrzymywana z obawy, aby nie zagasła. – Drugim obowiązkiem jest przede wszystkim staranie się o wzrost w dobrym i dotyczy on postępujących, którzy pracują głównie nad umocnieniem miłości przez jej pomnożenie. – Trzecim obowiązkiem człowieka jest staranie się w pierwszym rzędzie o jednoczenie się z Bogiem i rozkoszowanie się Nim: jest to obowiązek doskonałych, którzy „pragną rozstać się z tym życiem, a być z Chrystusem” (Flp 1, 23). Oto są trzy etapy w pochodzie ku świętości.