Asceza jest na usługach mistyki. Po to dusza ma pracować nad sobą, aby niejako uczynić miejsce dla działania łaski w niej. Perspektywą jest coraz ściślejsze zjednoczenie duszy z Bogiem.
Asceza to między innymi wykorzenianie grzechów i wad. To jest podstawowe zadanie na wstępnym etapie życia wewnętrznego.
Nawet największe i zastarzałe grzechy i wady może dusza wykorzenić. Powinna! Jak tego dokonać?
1. Modlić się ufnie o pomoc Bożą w tej sprawie, pamiętając o słowach Zbawiciela: beze Mnie nic uczynić nie możecie (J 15, 5).
2. Być w pełni przekonanym, że możliwe jest wykorzenienie danego grzechu czy wady.
3. Być w pełni przekonanym, że powinnością – obowiązkiem – jest wykorzenienie danego grzechu czy wady.
4. Podejmować w tym kierunku starania, choćby trzeba było wolę swoją naginać z wielkim trudem.
5. Praktykować cnoty przeciwne danej wadzie – ágere contra. Na przykład w celu wykorzenienia wady lenistwa, praktykować pracowitość.
6. Jeśli upadki nadal się powtarzają, nie zniechęcać się, lecz podejmować trud wykorzenia danego grzechu czy wady na nowo. Z wielką cierpliwością i determinacją. I dla siebie trzeba być cierpliwym!