Miesiąc: grudzień 2024

Boże Narodzenie – czas osobistej modlitwy serdecznej

Rozmówić się serdecznie z Panem Jezusem. Święta Bożego Narodzenia to czas dla Pana Boga, czas modlitwy.
Będzie to już wielkie dobro, jeśli w tych świątecznych dniach znajdziemy czas, aby uklęknąć z pokorą przed Betlejemskim żłóbkiem i wyrazić Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi naszą miłość, wdzięczność, ufność, radość i żywe pragnienie dochowania Mu wierności.
Znajdźmy w dniach świątecznych czas na osobistą modlitwę serdeczną.

Wesołych Świąt!

Wszystkim Wiernym przybywającym do naszego oratorium oraz Wiernym z Polski i z zagranicy związanym z naszym duszpasterstwem składamy najserdeczniejsze życzenia błogosławieństwa Bożego oraz radosnych, pełnych pokoju, błogosławionych świąt Bożego Narodzenia.

Ks. Jacek Bałemba SDB
Ks. Dariusz Kowalczyk SDB

– – –
Pasterka będzie w tym roku odprawiona w intencji: O błogosławieństwo Boże, opiekę Matki Bożej i św. Józefa dla wiernych, którzy swoją modlitwą, pracą i ofiarą materialną przyczynili się do przygotowania nowego miejsca dla naszego duszpasterstwa.

Wyłożyłem ci to tak obszernie, abyś dobrze zrozumiał, że nie masz się trapić, ani trwożyć, gdy cię Bóg pokusami doświadcza

Wyłożyłem ci to tak obszernie, abyś dobrze zrozumiał, że nie masz się trapić, ani trwożyć, gdy cię Bóg pokusami doświadcza i że one nie powinny cię pozbawiać pokoju wewnętrznego. Osoby w tych rzeczach niedoświadczone kładą na karb szatana i własnych grzechów to, co je wprost z ręki Bożej spotyka i dowód największy Jego miłości biorą za dowód niełaski, a najcenniejsze Jego pieszczoty i dary za opuszczenie i zapomnienie. Trwają dobrowolnie w tym usposobieniu, wmawiając w siebie, że wszystko to, co kiedyś uczyniły, straconym jest i bezowocnym, że już zguby wiekuistej ujść nie zdołają. W istocie jednak nie ma nic straconego, bo wszystko wypływa z najwyższej względem nas dobroci Bożej.
Gdyby te dusze chciały temu wierzyć, to by nie tylko nie traciły pokoju wewnętrznego i pogody umysłu wśród ucisków, utrapień i trudności na modlitwie, lub wśród innych pobożnych ćwiczeń, ale przeciwnie, upokorzywszy się w duchu przed Bogiem, z wytrwałą odwagą odnawiałyby ciągle postanowienie pełnienia woli Bożej, w taki sposób i w takich warunkach, jak się Panu Bogu podoba. A wtedy, jak ci, którzy przyjmują wszystko, co ich spotyka, jakby z miłościwej ręki najlepszego Ojca, nigdy pokoju duszy nie traciliby. I zamiast czuć w sercu żal lub gorycz, w każdej chwili składaliby Bogu gorące i serdeczne za wszystko dzięki. Trwając zaś w tym ćwiczeniu, doszliby do tego, że bez straty czasu i bez utraty wewnętrznego pokoju, wszystko im z największą przyjdzie łatwością.
Św. Piotr z Alkantary, Pokój duszy

Leon XIII, Encyklika Humanum genus – O masonerii (24)

Autorytet bez podstaw.
Społeczeństwo bez porządku

I dlatego jasną jest rzeczą, że ci, którzy by społeczeństwo chcieli mieć uwolnione od wszelkich obowiązków religijnych, działają nie tylko niesprawiedliwie, lecz także nierozsądnie i niedorzecznie. Ponieważ zaś ludzie rodzą się z woli Bożej do społecznego, zbiorowego pożycia, i ponieważ władza rządzenia tak koniecznym jest węzłem społecznego bytu, że gdyby ją usunięto, społeczeństwo musiałoby się rozchwiać natychmiast, stąd wniosek konieczny, że powagę władzy ustanowił ten sam Bóg, który jest stwórcą społeczeństwa. Z czego znów pokazuje się, że ten, kto dzierży władzę, bez względu na to, kim jest, sługą jest Boga. I dlatego, o ile cel i istota społeczeństwa ludzkiego tego wymagają, należy prawowitej władzy, gdy słuszne wydaje rozkazy, tak być posłusznym, jak samemu Bogu, Rządcy całego świata. Wprost zaś prawdzie przeciwnym jest to zdanie, jakoby od woli ludu zależało odmówić posłuszeństwa, gdy mu się spodoba.