Odpowiedź na to pytanie jest po katolicku jasna. – więcej

Piątek jest dniem pokutnym, upamiętniającym zbawczą Mękę i Śmierć na Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zachowujemy post jakościowy, czyli powstrzymujemy się od pokarmów mięsnych. Rozważamy tajemnice bolesne Różańca.
W każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Przybywajmy z gorliwością!
Nabożne rozważanie Drogi Krzyżowej prowadzi do coraz bardziej poważnego przyjęcia i konsekwentnego wypełniania każdego dnia słowa Pana naszego Jezusa Chrystusa:

Jeśli kto chce iść za Mną, niech zaprze samego siebie, a weźmie krzyż swój na każdy dzień, i niech idzie za Mną (Łk 9, 23).

Poskromienie buntowników

Tymczasem doszła nowa przyczyna Naszego milczenia, na skutek nadzwyczajnego zuchwalstwa buntowników, którzy ponownie usiłowali rozwinąć swoją chorągiew. Widząc zatem, że niepospolite szaleństwo tych ludzi, dzięki ich długotrwałej bezkarności i Naszemu przebaczeniu, zamiast uspokojenia bardziej się wzmogło, poczytaliśmy wreszcie za obowiązek, choć z wielką boleścią Naszego serca, taką ich zaciętość poskromić rózgą władzy udzielonej Nam z Boskiego zrządzenia (por. 1 Kor 4, 21), dlatego, jak sami wywnioskować możecie, Nasza troskliwość musiała stawać się co dzień pracowitszą i trudniejszą.

Kościół oddaje dzisiaj cześć świętemu Krzysztofowi, który jest patronem kierowców.
Wskazania pożyteczne:

1. Siadam za kierownicę zawsze w stanie łaski uświęcającej.
2. Przed jazdą i po dotarciu do celu modlę się – przynajmniej czynię pobożnie znak Krzyża.
3. Zachowuję przepisy ruchu drogowego – w trosce o bezpieczeństwo własne i bliźnich.

---

Skoro się rymy złożyły – i dzisiaj je przypomnijmy. Weźmy sobie do serca i praktykujmy:

Toyotą jadę, czy Mazdą,
przed każdą modlę się jazdą.
I modlę się zawsze po jeździe.
W pojeździe.

Czym lampa dla domu, tym wiara dla duszy.
Św. Jan Chryzostom

Grzegorz XVI
Mirari vos
O liberalizmie

Do wszystkich Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów i Biskupów

Wielebni Bracia!
Pozdrowienie i apostolskie błogosławieństwo

Trudne początki pontyfikatu

Zdziwić Was może, jak sądzimy, że od czasu nałożenia na Naszą niegodną osobę troski o Kościół powszechny, nie skierowaliśmy do Was żadnej odezwy, której domaga się zarówno starożytny zwyczaj, jak i Nasza ku Wam przychylność. Najgorętszym zaiste Naszym pragnieniem było otworzyć Wam natychmiast uczucia Naszego serca i w udziale ducha przemówić do Was tym głosem, którym Nam rozkazano w osobie błogosławionego Piotra utwierdzać braci (por. Łk 22, 32).
Wszakże dosyć dobrze wiecie na jaką burzę klęsk i nieszczęść w początkach Naszego pontyfikatu zostaliśmy nagle wystawieni, z której gdyby Nas prawica Pańska nie wyrwała, ku Waszej boleści ujrzelibyście Nas w niej pogrążonych na skutek straszliwego spisku bezbożnych. Wzdraga się umysł odświeżać bolesną ranę wspomnieniem tylu niebezpieczeństw, dziękujemy raczej Ojcu wszelkiej pociechy, który rozproszywszy nieprzyjaciół, wyrwał Nas od zguby, a uśmierzywszy burzliwą nawałnicę dozwolił ochłonąć od trwogi. Chcieliśmy niezwłocznie pospieszyć z lekarstwem na ukojenie ran wiernego ludu, ale niezmierny ogrom obowiązków, którymi byliśmy przeciążeni w czasie przywracania porządku publicznego stanął na przeszkodzie Naszym chęciom.

Więź z Urzędem Nauczycielskim Kościoła w osobach Papieży – niedyspensowalną dla katolika – podtrzymujmy m. in. przez poznawanie nauczania papieskiego. Na niniejszym blogu treści tego nauczania są podawane regularnie.
Wczoraj zakończyliśmy lekturę encykliki Leona XIII Immortale Dei – O państwie chrześcijańskim, z 1 XI 1885, która pozwoliła nam poznać Boży porządek w zakresie relacji między władzą kościelną a świecką.
Dzisiaj rozpoczniemy poznawanie encykliki Grzegorza XVI Mirari vos – O liberalizmie i religijnym indyferentyzmie, z 15 VIII 1832.
Uważna lektura będzie nam z wielką korzyścią. Prawda jest dobroczynna!

Łaska Boża przyjęta z pełnym przekonaniem owocuje niewzruszoną wiernością – także pośród niezmiernych cierpień. Budujące świadectwo wiary! – więcej

Kazania katolickie – więcej

Owoce tego postępowania

Na tej drodze katolicy dwa najcelniejsze dobra osiągną: jedno, że pomocnikami Kościoła się staną w zachowaniu i krzewieniu chrześcijańskiej mądrości, drugie, że najwyższym dobrodziejstwem obdarzą społeczeństwo świeckie, któremu przewrotne doktryny i namiętności grożą wielkim niebezpieczeństwem.
Taka jest nauka, Wielebni Bracia, którą chcieliśmy podać wszystkim narodom katolickim o chrześcijańskim ustroju państw i o powinnościach obywatelskich.
W końcu wzywać trzeba gorącymi modły pomocy niebieskiej i prosić Boga, żeby to, co dla Jego chwały i szczęścia rodzaju ludzkiego podejmujemy, On sam, w którego mocy jest umysły ludzkie oświecać i wolę poruszać, do pożądanego doprowadził końca. Jako zadatek zaś Boskich dobrodziejstw i naszej ojcowskiej życzliwości rękojmię, udzielamy Wam z serca, Wielebni Bracia, wraz z duchowieństwem i ludem Waszej wierności i pieczy powierzonym, apostolskiego błogosławieństwa.

Dan w Rzymie, u św. Piotra, dnia 1 listopada 1885, ósmego roku Naszego panowania.

Leon XIII