Słowa do polskich kapłanów
Przy tej sposobności, przez słowa tej encykliki nie możemy nie zwrócić się wprost do wszystkich bardzo nam drogich synów Polski, zwłaszcza do tych świętych kapłanów, którzy dla imienia Jezusa Chrystusa ponieśli cierpienia i utrapienia. Postępujcie nadal mężnie, ale z tą odwagą chrześcijańską, która idzie w parze z roztropnością i z tą mądrością, która umie bystro patrzeć i przewidywać. Wiarę katolicką i jedność zachowujcie. Wiara niech będzie przepasaniem bioder waszych (por. Iz 11, 5), niech ona głoszona będzie po całym świecie (por. Rz 1, 8), niech dla was i dla wszystkich będzie tym „zwycięstwem, które zwycięża świat” (1 J 5, 4). A czyńcie to wszystko, „patrząc na Jezusa, sprawcę i dokonawcę wiary, który mając przed sobą wesele, podjął krzyż nie bacząc na hańbę i siedzi po prawicy stolicy Bożej” (Hbr 12, 2).
Tak postępując i to osiągnięcie, żeby wszyscy święci, szczególnie ci, co z waszego rodu wyszli, z tego wiekuistego szczęścia, jakim się obecnie cieszą, wraz z Królową Polski, Bożą Rodzicielką Maryją, na was i na ukochaną Ojczyznę waszą łaskawie spoglądali, by opiekować się nią i jej bronić.


