Kościół Katolicki nie wyrasta z synagogi, lecz pochodzi od Jezusa Chrystusa

Jeszcze pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku mogły być oficjalnie drukowane (w tym przypadku z Imprimatur Abp. Antoniego Baraniaka SDB) czytelne katolickie stwierdzenia o odrębnym i niezależnym od synagogi pochodzeniu Kościoła Katolickiego:

Wybór apostołów był założeniem fundamentów pod budowę Królestwa Bożego na ziemi, czyli Kościoła. W ten sposób bowiem Chrystus ustanowił przywódców dla swego Kościoła, jego hierarchię. Charakterystyczne jest to, że Kościół i jego zwierzchnia władza nie wyrastają z synagogi i świątyni jerozolimskiej, lecz mają swe odrębne i niezależne pochodzenie. Jezus stwarza coś zupełnie nowego w miejsce starego ustroju religijnego. Stary bowiem porządek nie chciał się dostosować do nowych czasów, dlatego nie pozostało nic innego, jak go odrzucić.
Ks. Antoni Witkowiak, Propedeutyka teologii katolickiej, Poznań 1969

Rzekł głupi w sercu swoim: Nie ma Boga (Ps 52, 1)

Rzekł głupi w sercu swoim: Nie ma Boga (Ps 52, 1)

Wielu jest ludzi, którzy poprzestają na tym, co zjawiskowe, zmysłowe, postrzegalne, doświadczalne. Nie sięga głębiej do elementarnych umocowań całej rzeczywistości, nie stawia pytań o sens, przyczynę i cel. Można tę redukcyjną postawę określić mickiewiczowskimi słowy:

Takie widzi świata koło,
Jakie tępymi zakreśla oczy.

Czyn dobry pod każdym względem

Czyn ludzki jest dobry, jeśli jest dobry pod każdym względem. Ważna tu jest m.in. intencja, z jaką jest spełniany.
Starajmy się nie tylko pełnić dobre czyny, ale pełnijmy je z dobrą intencją.
Przykłady złych intencji – oraz wskazania, jak ich unikać – podaje sam Pan nasz Jezus Chrystus:

Strzeżcie się, abyście sprawiedliwości waszej nie czynili przed ludźmi, abyście byli widziani przez nich; bo inaczej zapłaty mieć nie będziecie u Ojca waszego, który jest w niebiosach. Gdy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak to obłudnicy czynią w synagogach i po ulicach, aby byli czczeni od ludzi. Zaprawdę powiadam wam: Wzięli zapłatę swoją. Ale gdy ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewica twoja, co prawica twoja czyni, aby jałmużna twoja była w skrytości; a Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda tobie. A gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy, którzy radzi modlą się w synagogach i stojąc na rogach ulic, aby byli widziani przez ludzi. Zaprawdę powiadam wam: wzięli zapłatę swoją. Ale ty, gdy się modlić będziesz, wejdź do izdebki swojej, a zawarłszy drzwi, módl się do Ojca swego w skrytości; a Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda tobie (Mt 6, 1-6).

Przykłady dobrych intencji:

  • miłość do Boga
  • posłuszeństwo Bogu
  • pragnienie podobania się Bogu
  • miłość bliźniego
  • zdobywanie zasług dla życia wiecznego.

Pius XII, Encyklika Invicti athletae Christi. O świętym Andrzeju Boboli (12)

Św. Andrzej wzorem męstwa

Niechże więc wszyscy jako we wzór wpatrują się w męstwo świętego męczennika Andrzeja Boboli. Niech nieugiętą jego wiarę i sami zachowują i na wszelki sposób bronią. Niech tak naśladują jego apostolską gorliwość, żeby starali się najusilniej, stosownie do swego stanu, Królestwo Chrystusowe na ziemi umacniać i we wszystkich kierunkach rozszerzać.

Droga Krzyżowa w piątki

Piątek jest dniem pokutnym, upamiętniającym zbawczą Mękę i Śmierć na Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zachowujemy post jakościowy, czyli powstrzymujemy się od pokarmów mięsnych. Rozważamy tajemnice bolesne Różańca.
każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Przybywajmy z gorliwością!

Jeśli chcesz być wywyższony w niebie, uniżaj się na ziemi.
Jeśli chcesz ze Mną królować, dźwigaj też krzyż ze Mną.
Albowiem tylko sami słudzy Krzyża znajdują drogę do szczęścia i prawdziwej światłości.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

„Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje”

Św. Tomasz z Akwinu naucza:
Pokora jest cnotą sprawiającą, że człowiek, mając wzgląd na Boga najwyższego, opanowuje w sobie i reguluje to, co dotyczy doskonałości, w ten sposób, że nie dąży wcale do osiągnięcia więcej, niż dla niego jest przeznaczone, lub do tego, co nie jest dlań odpowiednie, oceniając to według miejsca, które zostało mu wyznaczone przez Boga. – więcej