Pokarm prawdy na wielkopostne dni (29)

Każdego dnia powinniśmy odnawiać nasze postanowienia, i tak się do żarliwości pobudzać, jakbyśmy się dziś dopiero nawracali, i mówić:
Panie, Boże mój! Wspieraj mnie w moim dobrym postanowieniu, i w Twojej świętej służbie; i daj mi dziś, teraz, doskonalne rozpocząć, albowiem to, co dotąd uczyniłem, jest niczym.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa

Leon XIII, encyklika Libértas – O wolności człowieka (30)

Obowiązek jednostek

Tymczasem, spomiędzy wszystkich obowiązków ludzi ten bez wątpienia jest największym i najświętszym, który nam pobożnie i religijnie czcić Boga nakazuje. Wynika to nieodparcie z tego, że nieustannie stoimy pod władzą Boga, potęga i opatrzność Boga nami kieruje, a od niego wyszedłszy, do niego wrócić powinniśmy.
Dodać tu należy, że bez religii niemożliwą jest cnota w prawdziwym tego słowa znaczeniu. Cnota bowiem moralną jest, a jej obowiązki obejmują to, co nas prowadzi do Boga, który dla człowieka jest najwyższym i ostatecznym dobrem; a przeto religia, która – jak mówi św. Tomasz z Akwinu – „wywołuje to, co wprost i bezpośrednio zmierza do chwały Bożej” (Św. Tomasz z Akwinu, Summa theol., II-II q. 81 a. 6), panią jest i kierowniczką wszystkich cnót. Na pytanie więc, za którą spośród wielu, a między sobą sprzecznych religii pójść należy – odpowiada rozum i natura, z pewnością za tą jedną ze wszystkich, którą Bóg przykazał, którą ludzie, po pewnych zewnętrznych cechach, jakimi ją Boska opatrzność wyróżnić chciała, z łatwością za jedyną uznać mogą, błąd bowiem w sprawie takiej doniosłości sprowadziłby największe zguby. Przyznawszy więc człowiekowi ową wolność, o której mówimy, użyczałoby mu się tej władzy, iżby najświętszy z obowiązków mógł bezkarnie obalać lub porzucać i aby, odwróciwszy się od niezmiennego dobra, mógł się do złego zwrócić. Co, jak rzekliśmy, nie jest wolnością, ale zepsuciem wolności i ugrzęzłego w grzechu ducha niewolą.

Wielkopostne kazania o spowiedzi (5/5): Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu

Spowiedź należy odprawiać dobrze.
I do spowiedzi należy przygotować się dobrze.
Dobrze przygotować się do spowiedzi i dobrze spowiedź odprawić to znaczy dobrze wypełnić 5 warunków dobrej spowiedzi, które poleca nam Kościół. Każdy z pięciu. Wszystkie pięć!

1. Rachunek sumienia,
2. Żal za grzechy,
3. Mocne postanowienie poprawy,
4. Wyznanie grzechów, czyli szczera spowiedź,
5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu.

O zadośćuczynieniu Panu Bogu i bliźniemu. – więcej

Leon XIII, encyklika Libértas – O wolności człowieka (29)

Błędne poglądy o wolności wyznania

Celem lepszego uwydatnienia tego wszystkiego, należy z osobna przyglądnąć się rozmaitym rodzajom wolności, które naszego wieku mają być zdobyczą.
A najprzód przypatrzmy się w pojedynczych jednostkach temu, co tak bardzo przeciwnym jest cnocie religii, mianowicie wolności, jak mówią, wyznania. Opiera się ona niby na tym fundamencie, że każdemu wolno albo wyznawać religię, jaką mu się podoba, albo też nie wyznawać żadnej.

Ave Regína caelórum

Ave, Regína cælórum,
Ave, Dómina Angelórum:
Salve radix, salve porta,
Ex qua mundo lux est orta:

Gaude, Virgo gloriósa,
Super omnes speciósa,
Vale, o valde decóra,
Et pro nobis Christum exóra.

Witaj, niebios Królowo,
Witaj, Pani aniołów,
Witaj, Różdżko, witaj, Bramo,
Jasność zrodziłaś światu.

Ciesz się, Panno chwalebna,
Ponad wszystkie piękniejsza,
Witaj, o Najśliczniejsza,
Proś Chrystusa za nami.