Odpowiedzialność za słowo (19)

Zadziwiająca rzecz! W stanie duchownym i w kółkach osób pobożnych nierzadko natrafiamy na osoby, którym się zdaje, że są doskonałymi, języka lękają się umaczać w winie, a nawet w wodzie, według obrazowego wyrażenia się świętego Franciszka Salezego, a z lubością przez obmowę i potwarz zatapiają go w krwi bliźniego. “A ocierając następnie usta swoje mówią: nie uczyniłem nic złego” (Prz 30, 20).
Ks. Zygmunt Skarżyński, Rzecz o obmowie, plotkach i potwarzy w przykładach

Przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego trwajmy na modlitwie!

„Dalejże, marny człowieczku! Opuść na chwilę swoje zajęcia, uchyl się nieco od nawału swych myśli. Odrzuć ciążące ci troski, odłóż pochłaniające cię prace. Zajmij się choć trochę Bogiem, spocznij w Nim przez chwilę.
Wejdź do wnętrza swego serca, wyklucz wszystko, co nie jest Bogiem i co nie prowadzi do Niego. Zamknij wejście i szukaj Jego samego” (Św. Anzelm, Proslogion).

Droga Krzyżowa w piątki

Na Chrystusową Mękę i Śmierć powinniśmy patrzeć w świetle tajemnicy Zmartwychwstania. Naucza Św. Paweł Apostoł: “Chrystus powstawszy z martwych, więcej nie umiera, śmierć nad nim więcej nie będzie panować” (Rz 6, 9)!
każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Przybywajmy z gorliwością!

„Błogosławiony Albert Wielki, nauczyciel świętego Tomasza, dowiedział się w objawieniu, iż zwykłe wspomnienie albo rozważanie Męki Jezusa Chrystusa jest dla chrześcijanina bardziej zasługujące na uznanie niż poszczenie o chlebie i wodzie w każdy piątek roku albo biczowanie się dyscypliną aż do krwi co tydzień czy codzienne odmawianie psalmów. Jaka jest przeto z kolei zasługa Różańca, który upamiętnia życie i Mękę naszego Pana?” (Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Przedziwny sekret Różańca świętego).