Cel ostateczny

„Wielki jesteś, Panie, i bardzo chwalebny, wielka moc Twoja «a mądrości Twojej nie masz liczby». Chwalić Cię pragnie człowiek, mała cząstka stworzenia Twego, człowiek noszący piętno śmiertelności swojej, noszący znamię grzechu swego i świadectwo, że «pysznym się sprzeciwiasz». A jednak chwalić Cię chce człowiek, mała cząstka stworzenia Twego. Ty sprawiasz, że radością jest chwalić Cię, albowiem stworzyłeś nas dla siebie i niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie w Tobie” (Św. Augustyn, Wyznania).