Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.

Na marginesie pewnych diabelskich przepisików. – więcej

Antyfony „O”, tzw. „Wielkie Antyfony”, oparte na słowach Pisma Świętego, śpiewane przy nieszporach w dniach poprzedzających Boże Narodzenie – od 17 grudnia – są płomiennym wołaniem o przyjście Zbawiciela, a zarazem określają Jego przymioty. Są one bodaj najsilniejszym wyrazem tęsknoty adwentowej za Zbawicielem. Można posłużyć się nimi podczas nowenny przed Bożym Narodzeniem i w osobistych modlitwach.
Pierwsze litery tych antyfon, czytane od ostatniej do pierwszej (pomijając „O”), tworzą zawołanie: „ero cras” – jutro przybędę. – więcej

---

19 grudnia – III antyfona „O Radix”

O Radix Iesse, * qui stas in signum populórum, super quem continébunt reges os súum, quem gentes deprecabúntur: veni ad liberándum nos, iam noli tardáre.

O Korzeniu Jessego, który stoisz jako sztandar narodów, przed którym królowie zamkną swe usta, do którego narody modlić się będą, przyjdź nas uwolnić, racz dłużej nie zwlekać.

Uważajmy na tych, którzy pod szyldem obrony Tradycji bronią de facto mszy reformowanej, posoborowej, niekatolickiej. Bez względu na ich intencje, pogłębiają oni zamęt i utrzymują ludzi w emocjonalnym i zwyczajowym przywiązaniu do niekatolickiego kultu.
Katolik ma obowiązek związania się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z kultem katolickim. Kultem katolickim jest Msza Święta w rycie rzymskim. Przywołujmy wymagania prawego rozumu!

V Przykazanie Boże nakłada na nas między innymi obowiązek roztropnej troski o zdrowie. Noszenie kagańców na twarzy, zwłaszcza długotrwałe, jest szkodliwe dla zdrowia – szkodzi zdrowiu. Zachowujmy wiernie wymogi V Przykazania Bożego!

Nie znieważajmy Pana Boga przez posłuszeństwo zarządzeniom piekielnym. Bądźmy posłuszni nauce Apostoła Narodów! – więcej

Św. Jan Chrzciciel pełnił misję proroka z odsłoniętą twarzą – jawnie. Nie zasłaniał swojej twarzy ani szmacianym kagańcem, ani anonimowością internetu. Działał jawnie – z imienia i nazwiska. I powiedział to, co należało powiedzieć: słowo prawdy – wielkim i małym.

---

Św. Bonifacy, biskup, z listu do biskupa Kutberta:
„Trzeba nam w walce nie ustawać, bo w ciężkich czasach żyjemy. Jeśli taka wola Boża, oddajmy życie za wiarę Ojców Świętych, abyśmy z nimi do Królestwa Niebieskiego się dostali. Spraw, o Boże, abyśmy nie usypiali na urzędzie najwyższego strażnictwa nam powierzonego, i nie stali się psami milczącymi, albo najemnikami, uchodzącymi przed wilkiem. Bądźmy pasterzami gorliwymi, czujnymi, w głoszeniu słowa Bożego nieustającymi, bez względu na osoby, i nie oglądając się na to, co nas za to spotkać może”.

Nie wolno tym ludziom ufać!
A co należy czynić?
Modlić się o wytrwanie w wierze katolickiej.
Lex credendi. Poznawać wiarę katolicką, czytając codziennie tradycyjne katolickie katechizmy. Przynajmniej jedną stronę dziennie. Codziennie.
Lex orandi. Związać się wyłącznie, dożywotnio i nieodwołalnie z kultem katolickim – Mszą Świętą w rycie rzymskim.
Pomocne i umacniające nas w wierności będzie także dokładne poznawanie historii Kościoła z czasów, kiedy nurty heretyckie zdominowały struktury kościelne. Chodzi przede wszystkim o wiek IV (arianizm) oraz o wiek XVI (anglikanizm). Czytajmy wiele o Świętych z tych okresów.
Katolik czyta. Katolik kształci się chętnie.
Tylko wiara katolicka jest prawdziwa.
Tylko wiara katolicka do zbawienia prowadzi.
Już jest czas świadectwa. Czas próby na miarę historyczną.
Dochowajmy wierności wierze katolickiej!

---

Mówi Pan nasz Jezus Chrystus: „I powstanie wielu fałszywych proroków i zwiodą wielu. A iż się rozmnoży nieprawość, oziębnie miłość wielu. Kto zaś wytrwa aż do końca, ten będzie zbawiony” (Mt 24, 11-13).

Antyfony „O”, tzw. „Wielkie Antyfony”, oparte na słowach Pisma Świętego, śpiewane przy nieszporach w dniach poprzedzających Boże Narodzenie – od 17 grudnia – są płomiennym wołaniem o przyjście Zbawiciela, a zarazem określają Jego przymioty. Są one bodaj najsilniejszym wyrazem tęsknoty adwentowej za Zbawicielem. Można posłużyć się nimi podczas nowenny przed Bożym Narodzeniem i w osobistych modlitwach.
Pierwsze litery tych antyfon, czytane od ostatniej do pierwszej (pomijając „O”), tworzą zawołanie: „ero cras” – jutro przybędę. – więcej

---

18 grudnia – II antyfona „O Adonai”

O Adonái, * et Dux domus Israël, qui Móysi in igne flammæ rubi apparuísti, et ei in Sina legem dedísti: veni ad rediméndum nos in brácchio exténto.

O Adonai, Wodzu domu Izraela, któryś ukazał się Mojżeszowi w płomieniu krzaka gorejącego i dałeś mu prawo na górze Synaj, przyjdź nas odkupić mocą Twojego ramienia.