Wielkie Antyfony „O”. 21 grudnia – V antyfona: „O Oriens”

Antyfony „O”, tzw. „Wielkie Antyfony”, oparte na słowach Pisma Świętego, śpiewane przy nieszporach w dniach poprzedzających Boże Narodzenie – od 17 grudnia – są płomiennym wołaniem o przyjście Zbawiciela, a zarazem określają Jego przymioty. Są one bodaj najsilniejszym wyrazem tęsknoty adwentowej za Zbawicielem. Można posłużyć się nimi podczas nowenny przed Bożym Narodzeniem i w osobistych modlitwach.
Pierwsze litery tych antyfon, czytane od ostatniej do pierwszej (pomijając „O”), tworzą zawołanie: „ero cras” – jutro przybędę. – więcej


21 grudnia – V antyfona „O Oriens

O Oriens, * splendor lucis ætérnæ, et sol iustítiæ: veni, et illúmina sedéntes in ténebris, et umbra mortis.

O Wschodzie, blasku Światła wiecznego i Słońce sprawiedliwości, przyjdź i oświeć siedzących w ciemnościach i w cieniu śmierci.

Rozróżnienie fundamentalne

Zawsze, a zwłaszcza w aktualnych czasach nasilającego się zamętu powszechnego, kwestią fundamentalną pozostaje rozróżnienie pomiędzy ortodoksją katolicką a odstępstwem od katolickiej wiary. Przynajmniej dwa warunki należy spełnić, aby posiąść zdolność do takowego rozróżnienia: mieć serce czyste (zachować stan łaski uświęcającej) oraz czytać pilnie tradycyjne katolickie katechizmy. Skoro w Polsce i na świecie jest zaledwie garstka duchownych, którym można ufać w sprawach wiary, ciężar odpowiedzialności osobistej każdej duszy jawi się jako naglący.

Modlitwa niejednokierunkowa

Czy modlitwa moja jest jednokierunkowa? To znaczy – czy jest tylko moim mówieniem do Pana Boga?
Łatwo to zweryfikować, stawiając dwa najprostsze pytania: Czy chętnie czytam nieskazitelne treści katolickie? Czy chętnie słucham nieskazitelnych treści katolickich?

1. Kto chętnie czyta katolickie treści, daje świadectwo tego, że pragnie, aby jego modlitwa była nie tylko mówieniem do Pana Boga, ale także słuchaniem głosu Bożego.
W Księdze Sentencji św. Izydor, biskup, pisze tak:
„Oczyszczamy się modlitwami, dokształcamy czytaniem; jedno i drugie jest dobre, jeśli można sobie na to pozwolić równocześnie; jeżeli nie, to lepiej modlić się, niż czytać.
Kto chce być zawsze z Bogiem, powinien często modlić się i czytać. Albowiem, kiedy modlimy się, rozmawiamy z samym Bogiem, kiedy natomiast czytamy, Bóg mówi z nami.
Wszelki postęp ma swój początek w czytaniu i rozważaniu. To, czego nie wiemy, poznajemy z lektury, to zaś, czego nauczyliśmy się, utrwalamy w pamięci przez rozważanie.
Czytanie ksiąg świętych przynosi podwójną korzyść: wyrabia zdolność umysłu do pojmowania oraz odwraca człowieka od marności światowych i prowadzi do umiłowania Boga”.

2. Kto chętnie słucha katolickich treści, daje świadectwo tego, że pragnie, aby jego modlitwa była nie tylko mówieniem do Pana Boga, ale także słuchaniem głosu Bożego. Jak wielkim skarbem są nieliczne miejsca, gdzie katolicki kapłan codziennie po katolicku naucza dusze!
Bądźmy mądrzy, jak Św. Teresa z Avili, która pisała: „Nigdy w życiu nie przykrzyło mi się słuchać rozmowy o Bogu”.

Wielkie Antyfony „O”. 20 grudnia – IV antyfona: „O Clavis”

Antyfony „O”, tzw. „Wielkie Antyfony”, oparte na słowach Pisma Świętego, śpiewane przy nieszporach w dniach poprzedzających Boże Narodzenie – od 17 grudnia – są płomiennym wołaniem o przyjście Zbawiciela, a zarazem określają Jego przymioty. Są one bodaj najsilniejszym wyrazem tęsknoty adwentowej za Zbawicielem. Można posłużyć się nimi podczas nowenny przed Bożym Narodzeniem i w osobistych modlitwach.
Pierwsze litery tych antyfon, czytane od ostatniej do pierwszej (pomijając „O”), tworzą zawołanie: „ero cras” – jutro przybędę. – więcej


20 grudnia – IV antyfona „O Clavis

O Clavis David, * et sceptrum domus Israël; qui áperis, et nemo claudit; claudis, et nemo áperit: veni, et éduc vinctum de domo cárceris, sedéntem in ténebris, et umbra mortis.

O Kluczu Dawida i Berło domu Izraela, który otwierasz, a nikt nie może zamknąć, zamykasz, a nikt nie zdoła otworzyć, przyjdź i wyprowadź z więzienia jeńca siedzącego w ciemnościach i w cieniu śmierci.

Kazanie na IV Niedzielę Adwentu, 19.12.2021

Kazanie na IV Niedzielę Adwentu, 19.12.2021 r.
Msza Święta w rycie rzymskim.
Ks. Jacek Bałemba SDB.

Lekcja: 1 Kor 4, 1-5
Ewangelia: Łk 3, 1-6

Diabeł siedzi na Watykanie.
Co zatem czynić?
– modlitwa o wiarę,

– lex orandi – Msza Święta w rycie rzymskim,
– lex credendi – tradycyjne katechizmy.
Adwent.
Wielkoduszność – dalekie dystanse.
Kultywować zwyczaje świąteczne.
Odwiedziny kapłana:
– kolęda,
– modlitwa za wiernych,
– słowo za pośrednictwem internetu.
Apoteoza katolickiej wiary – Św. Fidelis z Sigmaringen.
Wytrwać w katolickiej wierze!

Pobierz »