Dobrze będzie zwrócić uwagę na kilka kwestii, aby nasza służba Bogu była godna i stosowna.
Komunia Święta:
Po trzykrotnym odmówieniu modlitwy Domine, non sum dignus… osoby, które mają zamiar przyjęcia Komunii Świętej nie zwlekając, choć bez pośpiechu, podchodzą do balasek i klękają, oczekując na przyjęcie Komunii Świętej. Byłoby niestosowne, aby kapłan z Panem Jezusem stał i czekał aż wierni podejdą. To wierni mają oczekiwać na Pana Jezusa.
Przy przyjęciu Komunii Świętej:
– Nie opuszczamy głowy w dół, lecz lekko wznosimy, aby kapłan mógł wygodnie i bezpiecznie udzielić nam Komunii Świętej.
– Zwracamy uwagę na ułożenie rąk – mając ręce złożone, nie unosimy ich aż pod samą brodę, lecz trzymamy nieco niżej, aby ministrant mógł patenę komunijną umieścić nam lekko pod brodą, by zabezpieczyć partykuły (małe konsekrowane cząsteczki), którą mogą oderwać się od konsekrowanego komunikanta. Ta sama reguła trzymania rąk nieco niżej odnosi się do sytuacji, kiedy kapłan sam, bez ministranta, udziela nam Komunii Świętej.
Ubiór:
Msza Święta jest wydarzeniem uroczystym, świętym, wzniosłym.
Mężczyźni zadbani, pod krawatem.
Niewiasty ubrane gustownie i z zachowaniem wymogów niewieściej skromności.
Miejsce w kościele:
Sprzyjał zachowaniu powagi, skromności i skupienia w kościele zwyczajowy podział: mężczyźni siedzieli po lewej stronie, a niewiasty po prawej.
Zachowanie:
Dobrze będzie unikać w kościele wszelkich zachowań, które rozpraszałyby innych wiernych, odwracały uwagę od modlitwy i skupienia, i zwracały na nas uwagę.
Wyrazem naszej wiary i oznaką szacunku dla innych będzie zachowanie w kościele ciszy i skupienia. W takie zachowanie należy wdrażać dzieci od najmłodszych lat. Św. Jan Bosko odróżniał i tak uczył młodych: kościół jest od modlitwy, szkoła od nauki, podwórko od zabawy.
Pan Jezus mówi: Scriptum est: Quía domus mea domus orationis est. – „Napisano, iż dom mój domem modlitwy jest” (Łk 19, 46).
A Apostoł Narodów przykazuje: „Wszystko niech się odbywa godnie i w należytym porządku!” (1 Kor 14, 40).
Kilka powyższych przypomnień niech będzie nam pomocą, abyśmy zachowując w kościele co godne i słuszne, oddawali w sposób właściwy cześć Panu Bogu, do tegoż dopomagali innym i przysparzali dobra własnej duszy.