Chrystus. Słuchaj, synu, słów moich, słów miłych wielce, a przechodzących wszelką umiejętność filozofów i mędrców tego świata.
„Słowa moje duchem i żywotem są” (J 6, 64) i nie według ludzkiego rozumu rozważać je należy.
Nie trzeba ich używać do marnej zabawy, lecz trzeba ich słuchać w milczeniu, a przyjmować je z wszelką pokorą i z wielkim zamiłowaniem.
Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa (Ks. III, rozdz. 3, 1)