Najgłębsza pokora, największa łaska

Czytamy w 1 Liście św. Piotra Apostoła:

Wszyscy zaś pokorę wzajemnie sobie okazujcie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Uniżajcie się zatem pod potężną ręką Bożą, aby was wywyższył w czasie nawiedzenia (1 P 5, 5-6).

Matka Boża była najpokorniejszą z ludzi i otrzymała największą łaskę: została wywyższona ponad wszystkie stworzenia. Sama o sobie mówi, uznając wielkie dzieła Boże w Niej zdziałane, jak podaje św. Łukasz Ewangelista:

Wielbi dusza moja Pana, i rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Gdyż wejrzał na niskość służebnicy swojej; oto bowiem odtąd błogosławioną zwać mnie będą wszystkie narody. Albowiem uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest, i święte imię Jego (Łk 1, 46-49).