Związanie się wyłącznie z Mszą Świętą w rycie rzymskim nie jest wystąpieniem przeciwko Kościołowi Katolickiemu.

O SAKRAMENCIE
OSTATNIEGO NAMASZCZENIA

1. Czym jest ostatnie namaszczenie?
Ostatnie namaszczenie jest sakramentem ustanowionym dla duchowego i cielesnego wspomożenia chorych znajdujących się w stanie zagrożenia życia.
2. Jakie są skutki ostatniego namaszczenia?
Ostatnie namaszczenie przynosi następujące skutki:
1) Daje wzrost łaski uświęcającej.
2) Przynosi odpuszczenie grzechów powszednich, oraz grzechów ciężkich, gdy chory żałuje, ale nie może się wyspowiadać.
3) Oczyszcza ze słabości i niechęci duchowej, które pozostają pomimo odpuszczenia grzechów.
4) Daje moc do cierpliwego znoszenia choroby, do pokonania pokus i do dobrej śmierci.
5) Daje pomoc w odzyskaniu zdrowia ciała, jeżeli jest to dobre dla duszy.
3. Kiedy należy przyjąć ostatnie namaszczenie?
Ostatnie namaszczenie należy przyjąć wówczas, gdy choroba zagraża życiu, a chory przyjął już – jeżeli jest to możliwe – sakramenty pokuty i Przenajświętszej Eucharystii. Dobrze jest przyjąć ten sakrament, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie.
4. Dlaczego dobrze jest przyjąć ostatnie namaszczenie, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie?
Dobrze jest przyjąć ostatnie namaszczenie, gdy chory jest jeszcze przytomny i jest nadzieja na wyleczenie, gdyż: wówczas można przyjąć ten sakrament w dobry sposób, a więc można z niego uzyskać więcej owoców; sakrament ten przynosi poprawę zdrowia na ciele, o ile jest to korzystne dla duszy, gdyż wzmacnia siły naturalne, a więc nie powinien być opóźniany aż do momentu, gdy poprawa stanu zdrowia staje się niemożliwa.
5. Jak należy się przygotować do przyjęcia sakramentu ostatniego namaszczenia?
Do przyjęcia sakramentu ostatniego namaszczenia jest wymagane przede wszystkim, aby znajdować się w stanie łaski, mieć zaufanie w skuteczność tego sakramentu i w miłosierdzie Boże oraz zdać się na wolę Bożą.
6. Co powinien odczuwać chory widząc kapłana?
Chory widząc kapłana powinien być wdzięczny Bogu, że go przysłał i powinien chętnie przyjąć to wsparcie duchowe, a jeżeli jest w stanie, to sam powinien poprosić o udzielenie sakramentu.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

W ostatnich dniach kończącego się roku kościelnego z pokorą i skruchą przepraszajmy Pana Boga! – więcej

W ostatnich dniach kończącego się roku kościelnego więcej Panu Bogu dziękujmy! – więcej

Jakież to łaski wyprasza św. Józef grzesznikom? W książkach, czci św. Józefa poświęconych, znajdujemy najrozmaitsze przykłady. Przede wszystkim wyprasza im powstanie z grzesznych nałogów. Byli ludzie pijaństwu od lat wielu oddani, którzy już zwątpili o nawróceniu swoim. Św. Józef wymodlił im łaskę, że nie tylko z nałogu powstali, ale, co tak trudnym jest, że w trzeźwości wytrwali. Byli inni oddani cielesności, których św. Józef nawrócił. Na przykład pewna matka miała bardzo zepsutą córkę; daremne były prośby i łzy matki. Córka brnęła coraz więcej w występku. Razu pewnego, matka przeglądając książki córki, przekonała się, że czyta jedną z najgorszych. W miejsce zakładki, którą wyjęła, włożyła obrazek św. Józefa. Córka przychodzi, bierze niegodziwą książkę, znajduje obrazek św. Józefa; w pierwszej chwili zawołała w złości: „Kto tu moje książki przeglądał?”. Kiedy jednak wpatrzyła się dłużej w obrazek św. Józefa, puściły się jej z oczu łzy żalu, była nawróconą, wyspowiadała się i zmieniła się odtąd zupełnie. – Któż wyliczy nieskończenie wiele innych osób, które za sprawą św. Józefa z ciężkich powstało nałogów?
Ks. W. Mrowiński T.J., Miesiąc marzec

W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie za Kościół święty, za Stolicę Apostolską, za katolickie duchowieństwo, o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, za katolickie duszpasterstwa, szkoły i inne dzieła katolickie, o nawrócenie grzeszników, za konających, o pokój na świecie, za rodziców, wychowawców, nauczycieli, młodzież i dzieci, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.

Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit.
Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi.
Wyznanie wiary, Credo nicejsko-konstantynopolitańskie

Czego naucza nas ósmy artykuł Wyznania wiary: Wierzę w Ducha Świętego?
Ósmy artykuł Wyznania wiary naucza nas, że istnieje Duch Święty, trzecia Osoba Trójcy Świętej, który podobnie jak Ojciec i Syn jest Bogiem wiecznym, nieskończonym, wszechmogącym, Stwórcą i Panem wszystkich rzeczy.
Od kogo pochodzi Duch Święty?
Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna jako od jednej zasady, przez akt woli i miłości.
Skoro Syn pochodzi od Ojca, a Duch Święty od Ojca i Syna, to mogłoby się wydawać, że Ojciec i Syn są wcześniejsi od Ducha Świętego. Jakże więc można powiedzieć, że wszystkie trzy Osoby są odwieczne?
Można powiedzieć, że wszystkie trzy Osoby są odwieczne, gdyż Ojciec odwiecznie zrodził Syna, a Duch Święty odwiecznie pochodzi od Ojca i Syna.
Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

O ODPUSTACH

124. Czym jest odpust?
Odpust to darowanie doczesnej kary należnej za grzechy, które zostały już darowane co do winy. Darowanie to dokonuje się w Kościele już poza sakramentem pokuty.
125. Od kogo Kościół otrzymał władzę do udzielania odpustów?
Kościół otrzymał władzę do udzielania odpustów od Jezusa Chrystusa.
126. W jaki sposób Kościół za pomocą odpustów darowuje nam karę doczesną za grzechy?
Kościół za pomocą odpustów darowuje nam karę doczesną za grzechy przez udzielenie nam przeobfitych zasług Jezusa Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny i świętych, które to zasługi tworzą tak zwany Skarb [skarbiec] Kościoła.
127. Kto ma władzę udzielania odpustów?
Pełną władzę udzielania odpustów w całym Kościele posiada wyłącznie papież, a na terenie swej diecezji władzę tę posiada biskup w zakresie przyznanym przez papieża.
128. Jakie są rodzaje odpustów?
Są dwa rodzaje odpustów: odpust zupełny i odpust cząstkowy.
129. Na czym polega odpust zupełny?
Odpust zupełny polega na całkowitym darowaniu kary doczesnej należnej za popełnione grzechy. Jeżeli więc człowiek umrze po uzyskaniu takiego odpustu, wówczas trafi wprost do nieba, gdyż będzie wolny od jakiejkolwiek kary czyśćcowej.
130. Na czym polega odpust cząstkowy?
Odpust cząstkowy polega na częściowym darowaniu kary doczesnej należnej za popełnione grzechy.
131. W jakim celu Kościół udziela odpustów?
Kościół udziela odpustów, aby wspomóc naszą niezdolność do odpokutowania wszystkich kar doczesnych w tym świecie, abyśmy przez uczynki pobożności i miłości chrześcijańskiej mogli otrzymać to, co chrześcijanie pierwszych wieków uzyskiwali przez pokuty kanoniczne.
132. Co znaczy odpust na przykład czterdziestu dni, stu dni, albo siedmiu lat?
Odpust na przykład czterdziestu dni, stu dni, albo siedmiu lat, oznacza odpuszczenie takiego okresu kary doczesnej, jaki byłby do odpokutowania przez czterdzieści dni, sto dni, albo siedem lat praktyk pokutnych, jakie w dawnych czasach były nakładane przez Kościół.
133. Czy powinniśmy cenić odpusty?
Powinniśmy nader wysoko cenić odpusty, gdyż za ich pomocą czynimy zadość sprawiedliwości Bożej, a także łatwiej i szybciej osiągamy niebo.
134. Jakie warunki trzeba spełnić, aby uzyskać odpust?
Aby uzyskać odpust potrzeba: 1) Znajdować się w stanie łaski (przynajmniej przy końcu wypełniania uczynku) i być wolnym od tych grzechów powszednich, od kary za które chcemy być uwolnieni. 2) Wypełnić wszystkie uczynki, których Kościół wymaga dla uzyskania odpustu. 3) Mieć intencję uzyskania odpustu.
135. Czy odpust można także przekazać za dusze w czyśćcu cierpiące?
Tak, odpust można także przekazać za dusze w czyśćcu cierpiące, jeżeli zezwala na to ten, kto udziela odpustu.
136. Czym jest jubileusz?
Jubileusz, który zwykle udzielany jest co dwadzieścia pięć lat, jest to odpust zupełny, do którego są dołączone liczne przywileje i pozwolenia, jak na przykład zdolność do uzyskania rozgrzeszenia od pewnych zastrzeżonych papieżowi lub biskupowi grzechów i kar kościelnych oraz zamiana niektórych ślubów na inne dobre uczynki.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

24.11.2025 Pierwszy śnieg tej jesieni we Wrocławiu.

Claude Debussy, The Snow is Dancing – Tańczące płatki śniegu
Z cyklu: Children’s Corner – Kącik dziecięcy
Jean-Yves Thibaudet – fortepian

f

Benedícite glácies et níves Dómino,
laudáte et superexaltáte éum in sǽcula.
Błogosławcie, lody i śniegi, Panu,
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!
(Dn 3, 70)

O ZADOŚĆUCZYNIENIU CZYLI POKUCIE

105. Czym jest zadośćuczynienie?
Zadośćuczynienie, które jest także nazywane pokutą sakramentalną, jest jednym z aktów penitenta, za pomocą którego penitent dokonuje pewnego wynagrodzenia Bożej sprawiedliwości za popełnione grzechy, dopełniając czynności zadanych przez spowiednika.
106. Czy penitent jest zobowiązany do przyjęcia pokuty zadanej przez spowiednika?
Tak, penitent jest zobowiązany do przyjęcia pokuty zadanej przez spowiednika, jeżeli jest w stanie wypełnić tę pokutę. W przeciwnym razie powinien z pokorą o tym powiedzieć i prosić o inną pokutę.
107. Kiedy należy wypełnić zadaną pokutę?
Jeżeli spowiednik nie określi czasu, to zadaną pokutę należy wypełnić w miarę możności jak najszybciej i będąc w stanie łaski.
108. Jak należy wypełnić pokutę?
Pokutę należy wypełnić zupełnie i pobożnie.
109. Dlaczego podczas spowiedzi nakładana jest pokuta?
Podczas spowiedzi nakładana jest pokuta, gdyż po rozgrzeszeniu sakramentalnym, które darowuje grzech i karę wieczną, pozostaje jeszcze zwykle kara doczesna, którą trzeba odbyć w tym świecie, albo w czyśćcu.
110. Dlaczego Pan Bóg chciał, aby w sakramencie chrztu darowane były wszystkie kary za grzech, a w sakramencie pokuty pozostaje jeszcze kara doczesna?
Pan Bóg chciał, aby w sakramencie chrztu darowane były wszystkie kary za grzech, a w sakramencie pokuty pozostaje jeszcze kara doczesna, gdyż grzechy popełnione po chrzcie są znacznie cięższe, bo popełniane są bardziej świadomie i z większym lekceważeniem darów Bożych, a więc obowiązek zadośćuczynienia za te grzechy może nas ustrzec przed ponownym ich popełnieniem.
111. Czy sami z siebie możemy dopełnić zadośćuczynienia Bogu?
Sami z siebie nie możemy dopełnić zadośćuczynienia Bogu, ale staje się to możliwe przez zjednoczenie naszych wysiłków z Jezusem Chrystusem, który nadał wartość naszym działaniom mocą zasług swej męki i śmierci.
112. Czy pokuta nakładana przez spowiednika jest zawsze wystarczająca do darowania kary należnej za nasze grzechy?
Pokuta nakładana przez spowiednika zwykle nie jest wystarczająca do darowania kary należnej za nasze grzechy, a więc musimy się starać uzupełnić ją innymi aktami pokuty, podejmowanymi z własnej inicjatywy.
113. Jakie są rodzaje uczynków pokutnych?
Uczynki pokutne można sprowadzić do trzech rodzajów: modlitwy, postu i jałmużny.
114. Co tutaj oznacza modlitwa?
Przez modlitwę rozumiemy tutaj każdy rodzaj ćwiczeń pobożnych.
115. Co tutaj oznacza post?
Przez post rozumiemy tutaj każdy rodzaj umartwienia.
116. Co tutaj oznacza jałmużna?
Przez jałmużnę rozumiemy tutaj każde dzieło miłosierdzia duchowego czy materialnego.
117. Jakie uczynki pokutne przynoszą największe zasługi: nałożone przez spowiednika, czy też podjęte przez nas samych z własnej woli?
Uczynki pokutne nałożone przez spowiednika przynoszą największe zasługi, gdyż są częścią sakramentu, a więc mają większą skuteczność wziętą z zasług męki Jezusa Chrystusa.
118. Gdy człowiek umiera po rozgrzeszeniu, ale przed dokonaniem pełnego zadośćuczynienia sprawiedliwości Bożej, to czy trafia wprost do nieba?
Nie, taki człowiek trafia do czyśćca, aby tam dokonać zadośćuczynienia Bożej sprawiedliwości i być w pełni oczyszczonym.
119. Czy możemy wspomagać dusze cierpiące w czyśćcu?
Tak, możemy wspomagać dusze cierpiące w czyśćcu, przez modlitwy, jałmużnę i wszystkie nasze dobre uczynki, oraz przez odpusty, ale przede wszystkim przez Ofiarę Mszy Świętej.
120. Co penitent musi jeszcze uczynić po spowiedzi oprócz wypełnienia pokuty?
Oprócz wypełnienia pokuty penitent, który skrzywdził bliźniego w odniesieniu do jego majątku albo czci, czy też doprowadził do zgorszenia, po spowiedzi musi jeszcze jak najszybciej zwrócić mu jego własność, wynagrodzić zniewagę i naprawić zgorszenie.
121. Jak można naprawić zgorszenie?
Aby naprawić zgorszenie, trzeba usunąć przyczynę zgorszenia i zbudować słowem oraz przykładem tych, których zgorszyliśmy.
122. Jak możemy dopełnić zadośćuczynienia tym, których obraziliśmy?
Możemy dopełnić zadośćuczynienia tym, których obraziliśmy, prosząc ich o wybaczenie, albo dając im jakieś inne stosowne wynagrodzenie.
123. Jakie są owoce dobrej spowiedzi?
Owocami dobrej spowiedzi są: 1) Odpuszczenie popełnionych grzechów i otrzymanie łaski Bożej. 2) Przywrócenie pokoju i spokojnego sumienia. 3) Ponowne otwarcie bram nieba i zamiana wiecznej kary w piekle na karę doczesną. 4) Obrona przed ponownym popadnięciem w grzech i udział w skarbcu odpustów.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

O sanctissima, o piissima,
dulcis Virgo Maria!
Mater amata, intemerata,
ora, ora pro nobis.

Tu solatium et refugium,
Virgo Mater Maria.
Quidquid optamus, per te speramus;
ora, ora pro nobis.

Ecce debiles, perquam flebiles;
salva nos, o Maria!
Tolle languores, sana dolores;
ora, ora pro nobis.

Virgo, respice, Mater, aspice;
audi nos, o Maria!
Tu medicinam portas divinam;
ora, ora pro nobis.