Św. Józef w Kościele Katolickim

Pan Bóg wynosząc św. Józefa w przeszłym i naszym wieku do tak wielkiej chwały w swoim świętym Kościele, dał dowód nowy, że bramy piekielne nie przemogą go. Bądź pewien, Bracie mój, że wyniosłe głowy bezbożników naszego wieku rozbiją się, jak dawniej, o skałę Piotrową!
Ks. W. Mrowiński T.J., Miesiąc marzec

W każdą środę modlimy się do św. Józefa, który patronuje naszemu duszpasterstwu. Po Mszy Świętej w środy prosimy szczególnie o powszechny powrót ortodoksji katolickiej, o obfite owoce duchowe naszego duszpasterstwa, za jego dobroczyńców i ofiarodawców, za nasze rodziny oraz w naszych osobistych intencjach, które możemy składać w pojemniku przy tablicy ogłoszeń.

Suche Dni wrześniowe

Suche Dni jesienne – zgodnie z dawnym zwyczajem, sięgającym Grzegorza VII – obchodzi się w środę, piątek i sobotę po święcie Podwyższenia Świętego Krzyża (14 IX). Są one dniami dziękczynienia za zbiory oraz dniami pokuty za grzechy minionego kwartału. Post jest wynagrodzeniem za nieumiarkowane używanie darów Bożych. W Ewangelii sam Chrystus Pan zapewnia o skuteczności postu i modlitwy w poskramianiu wpływów szatana.
Celem Suchych Dni jest nawrócenie się do Boga przez skruchę serca i uczynki pokutne. Szczere nawrócenie przynosi wzrost łaski Bożej i radość. Pora zbiorów przypomina, że my również mamy przynosić owoce świętości. – więcej

Katechizm katolicki św. Piusa X (22)

O ŚWIĘTYCH OBCOWANIU

1. Czego nauczają nas te słowa Wyznania wiary: świętych obcowanie?
W słowach «świętych obcowanie» dziewiąty artykuł Wyznania wiary naucza nas, że dobra duchowe Kościoła, zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne, są wspólne dla wszystkich członków Kościoła ze względu na głęboką więź, która pomiędzy nimi istnieje.
2. Jakie są dobra wewnętrzne, wspólne dla całego Kościoła?
Dobrami wewnętrznymi, wspólnymi dla całego Kościoła są: łaski otrzymywane przez sakramenty, wiara, nadzieja i miłość, nieskończone zasługi Jezusa Chrystusa, obfite zasługi Najświętszej Maryi Panny i świętych, a także owoce wszystkich dobrych uczynków, jakie dokonują się w Kościele.
3. Jakie są dobra zewnętrzne, wspólne dla całego Kościoła?
Dobrami zewnętrznymi, wspólnymi dla całego Kościoła są: sakramenty, Ofiara Mszy Świętej, publiczne modlitwy, czynności kultu religijnego oraz wszystkie zewnętrzne praktyki, które jednoczą wiernych.
4. Czy wszystkie dzieci Kościoła uczestniczą w tej wspólnocie dóbr?
Wszyscy chrześcijanie, którzy znajdują się w stanie łaski uczestniczą we wspólnocie dóbr wewnętrznych, a osoby znajdujące się w stanie grzechu śmiertelnego nie mają tego uczestnictwa.
5. Dlaczego osoby znajdujące się w stanie grzechu śmiertelnego nie mają uczestnictwa w dobrach wewnętrznych Kościoła?
Osoby znajdujące się w stanie grzechu śmiertelnego nie mają uczestnictwa w dobrach wewnętrznych Kościoła, gdyż jako pozbawieni łaski Bożej są oni wykluczeni z doskonałej wspólnoty dóbr duchowych, ani nie mogą wypełniać uczynków będących zasługą na życie wieczne, bo łaska Boża będąc życiem nadprzyrodzonym w duszy jednoczy wiernych z Bogiem i z Jezusem Chrystusem jako Jego żywe członki i czyni je zdolnymi do podejmowania działań będących zasługą na życie wieczne.
6. Czy zatem chrześcijanie, którzy znajdują się w stanie grzechu śmiertelnego są zgoła pozbawieni wewnętrznych i duchowych dóbr Kościoła?
Chrześcijanie, którzy znajdują się w stanie grzechu śmiertelnego ciągle mogą korzystać z pewnych wewnętrznych i duchowych dóbr Kościoła, o ile zachowują nieutracalny charakter chrześcijański oraz cnotę wiary, która jest podstawą usprawiedliwienia. Ponadto są wspomagani modlitwami i dobrymi uczynkami wiernych dla uzyskania łaski nawrócenia do Boga.
7. Czy chrześcijanie, którzy znajdują się w stanie grzechu śmiertelnego uczestniczą w dobrach zewnętrznych Kościoła?
Chrześcijanie, którzy znajdują się w stanie grzechu śmiertelnego uczestniczą w dobrach zewnętrznych Kościoła, o ile nie są wykluczeni z Kościoła karą ekskomuniki.
8. Dlaczego członkowie wspólnoty Kościoła traktowani łącznie są nazywani świętymi?
Członkowie wspólnoty Kościoła traktowani łącznie są nazywani świętymi, gdyż wszyscy są powołani do świętości, zostali uświęceni przez chrzest, a wielu z nich rzeczywiście osiągnęło doskonałą świętość.
9. Czy wspólnota świętych rozciąga się także na niebo i czyściec?
Tak, wspólnota świętych rozciąga się także na niebo i czyściec, gdyż miłość jednoczy trzy części Kościoła: triumfujący, cierpiący i walczący. Święci modlą się do Boga zarówno za nas, jak i za dusze przebywające w czyśćcu. Natomiast my oddajemy cześć i chwałę świętym, a także możemy ulżyć cierpieniom dusz czyśćcowych przez pozyskiwanie dla nich odpustów oraz owoców innych dobrych uczynków.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

Katechizm katolicki św. Piusa X (21)

O PAPIEŻU I BISKUPACH

50. Kim jest papież?
Papież, który jest także zwany najwyższym kapłanem, albo biskupem rzymskim, jest następcą świętego Piotra na Stolicy Apostolskiej w Rzymie, jest zastępcą Jezusa Chrystusa na ziemi i widzialną głową Kościoła.
51. Dlaczego papież jest następcą świętego Piotra?
Papież jest następcą świętego Piotra, gdyż złączył w swej osobie godność biskupa rzymskiego i głowy Kościoła, ponieważ na mocy woli Bożej ustanowił stolicę w Rzymie, tam umarł, a więc każdorazowy biskup Rzymu dziedziczy również całą władzę świętego Piotra.
52. Dlaczego papież jest zastępcą Jezusa Chrystusa?
Papież jest zastępca Jezusa Chrystusa, gdyż reprezentuje Go na ziemi i w Jego imieniu rządzi Kościołem.
53. Dlaczego papież jest widzialną głową Kościoła?
Papież jest widzialną głową Kościoła, gdyż rządzi w sposób widzialny Kościołem na mocy władzy samego Jezusa Chrystusa, który jest niewidzialną głową Kościoła.
54. Jaka jest więc godność papieska?
Godność papieska jest największa ze wszystkich godności na ziemi i daje papieżowi najwyższą oraz bezpośrednią władzę nad wszystkimi razem i nad każdym z osobna spośród pasterzy i wiernych Kościoła.
55. Czy papież może się mylić, gdy naucza Kościół?
Papież nie może się mylić, gdy naucza Kościół, to znaczy, że jest nieomylny w orzeczeniach dotyczących wiary i moralności.
56. Jak to jest możliwe, że papież jest nieomylny?
Papież jest nieomylny za sprawą obietnicy Jezusa Chrystusa oraz na mocy niezawodnej pomocy Ducha Świętego.
57. Kiedy papież jest nieomylny?
Papież jest nieomylny, gdy jako pasterz i nauczyciel wszystkich chrześcijan, mocą swej najwyższej władzy apostolskiej ogłasza orzeczenia dotyczące kwestii wiary i moralności, które mają być przyjęte przez cały Kościół.
58. Jakim grzechem byłoby odmawianie przyjęcia uroczystych orzeczeń papieskich?
Odmawianie przyjęcia uroczystych orzeczeń papieskich, a nawet powątpiewanie w ich prawdziwość, byłoby grzechem przeciwko wierze. Gdyby ktoś trwał w tym niedowiarstwie, wówczas nie byłby już katolikiem, ale stałby się heretykiem.
59. Dlaczego Bóg udzielił papieżowi daru nieomylności?
Bóg udzielił papieżowi daru nieomylności, abyśmy wszyscy mogli być bezpieczni i pewni tych prawd, których Kościół naucza.
60. Kiedy orzeczono, że papież jest nieomylny?
Nieomylność papieska została orzeczona przez Sobór Watykański, a ktokolwiek odważałby się sprzeciwiać tej definicji, ten stałby się heretykiem i podlega wykluczeniu z Kościoła.
61. Czy określając, że papież jest nieomylny Kościół ustanowił nową prawdę wiary?
Nie, określając, że papież jest nieomylny Kościół nie ustanowił nowej prawdy wiary, ale sprzeciwiając się nowym błędom określił po prostu, że nieomylność papieża, zawarta już w Piśmie Świętym i Tradycji, jest prawdą objawioną przez Boga, a więc należy w nią wierzyć jako w dogmat, czyli artykuł wiary.
62. Jak każdy katolik winien zachowywać się względem papieża?
Każdy katolik zobowiązany jest uznawać papieża za ojca, pasterza i powszechnego nauczyciela oraz powinien być z nim w jedności umysłem i sercem.
63. Kogo, na mocy Bożego ustanowienia, należy darzyć największą czcią w Kościele po papieżu?
Na mocy Bożego ustanowienia po papieżu największą czcią w Kościele należy darzyć biskupów.
64. Kim są biskupi?
Biskupi są pasterzami wiernych, którzy przez Ducha Świętego zostali ustanowieni do rządzenia Kościołem Bożym na stolicach, które zostały im powierzone, w zależności od papieża.
65. Kim jest biskup na terenie diecezji?
Biskup na terenie diecezji jest prawowitym pasterzem, ojcem, nauczycielem i przełożonym wszystkich wiernych, czy to duchownych, czy świeckich, którzy należą do tej diecezji.
66. Dlaczego biskup jest nazywany prawowitym pasterzem?
Biskup jest nazywany prawowitym pasterzem, gdyż jurysdykcja albo władza, mocą której kieruje on wiernymi swej diecezji została udzielona biskupowi zgodnie z prawami i zasadami obowiązującymi w Kościele.
67. Czyimi następcami są papież i biskupi?
Papież jest następcą świętego Piotra, Księcia Apostołów, a biskupi są następcami Apostołów w tym wszystkim, co dotyczy zwyczajnego kierowania sprawami Kościoła.
68. Czy wierni zobowiązani są do zachowywania jedności ze swym biskupem?
Tak, wierni duchowni i świeccy zobowiązani są do zachowywania jedności ze swym biskupem w sercu i w duszy, gdy biskup cieszy się uznaniem i jednością ze Stolicą Apostolską.
69. Jak wierni powinni się zachowywać względem swego biskupa?
Każdy wierny, czy to duchowny, czy też świecki, powinien darzyć swego biskupa szacunkiem, miłością i czcią, okazywać mu posłuszeństwo we wszystkich sprawach, które dotyczą troski duszpasterskiej i duchowego zarządu diecezją.
70. Kto pomaga biskupowi w pracy duszpasterskiej?
W pracy duszpasterskiej biskupowi pomagają kapłani, a zwłaszcza proboszczowie.
71. Kim są proboszczowie?
Proboszcz jest kapłanem, któremu wyznaczone zostało przewodniczenie i kierowanie częścią diecezji zwaną parafią w zależności od biskupa.
72. Jakie obowiązki mają wierni względem swego proboszcza?
Wieni powinni zachowywać jedność ze swym proboszczem, winni być mu posłuszni, okazywać szacunek i poddanie we wszystkich sprawach dotyczących duszpasterstwa parafialnego.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020

Święto Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny

Siedem Boleści Najświętszej Maryi Panny:

Boleść pierwsza: Proroctwo Symeona.
Boleść druga: Ucieczka do Egiptu.
Boleść trzecia: Zgubienie Pana Jezusa.
Boleść czwarta: Spotkanie na Drodze Krzyżowej.
Boleść piąta: Ukrzyżowanie i śmierć Pana Jezusa.
Boleść szósta: Zdjęcie z krzyża.
Boleść siódma: Złożenie do grobu.

Dzisiaj – w dzień po święcie Podwyższenia Krzyża Świętego – przypada święto Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny.


Kazanie św. Bernarda, opata (Sermo in dom. infra oct. Assumptionis, 14-15: Opera omnia, Edit. Cisterc. 5 [1968] 273-274)
.
O męczeństwie Dziewicy Maryi mówi zarówno proroctwo Symeona, jak też samo opowiadanie o męce Pana. „Oto Ten – powiedział o Dziecięciu starzec Symeon – przeznaczony jest na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę – zwrócił się do Maryi – przeniknie miecz”.
O Święta Matko! Miecz naprawdę przeniknął Twoją duszę. Bo zresztą jedynie przenikając duszę Matki, mógł dosięgnąć ciała Syna. Kiedy więc Twój Jezus – wszystkich oczywiście, ale szczególnie Twój – oddał ducha, sroga włócznia nie dotknęła Jego duszy. Umarłemu, któremu nie mogła już zaszkodzić niemiłosierna włócznia, otworzyła bok, Tobie zaś przeszyła serce. Jego duszy tam już nie było, ale Twoja nie mogła się stamtąd oderwać. Straszny ból przeszył Twoją duszę, toteż zupełnie słusznie nazywamy Cię więcej niż Męczennicą, ponieważ ból współcierpienia przewyższa udrękę ciała.
Czyż bowiem nie były dla Ciebie czymś więcej niż miecz owe słowa, rzeczywiście przeszywające duszę i przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha: „Niewiasto, oto syn Twój”. Cóż za niezwykła wymiana! W miejsce Jezusa dany Ci jest Jan, sługa zamiast Pana, uczeń zamiast Nauczyciela, syn Zebedeusza zamiast Syna Bożego; zwykły człowiek zamiast prawdziwego Boga. Twej niezrównanie czułej duszy jak mogły nie przeszyć słowa, których samo tylko przypomnienie kruszy zupełnie nasze serca, choć są z kamienia i żelaza.
Nie dziwmy się, bracia, kiedy się mówi, że Maryja stała się męczennicą w duchu. Dziwić się może ten, kto nie pamięta, że Paweł pośród najcięższych grzechów pogan wymienia brak wrażliwości. Dalekie to było od serca Maryi, dalekie niech będzie od Jej sług.
Ktoś jednak może powiedzieć: „Czyż nie wiedziała wcześniej, że Jezus umrze?” Niewątpliwie. „Czyż nie ufała, że wkrótce zmartwychwstanie?” Zapewne. „I pomimo to cierpiała widząc Ukrzyżowanego?” Bardzo. A zresztą kimże jesteś, jakże rozumujesz, skoro trudniej ci przyjąć współcierpienie Maryi niż cierpienie Syna Maryi? On mógł umrzeć w ciele, Ona zaś nie mogła współcierpieć w duchu? W Chrystusie sprawiła to miłość, ponad którą większej nie miał nikt. W Maryi – miłość, z którą żadna inna, poza Chrystusową, nie może się równać.
ILG

O zachowaniu się w kościele

Z powodu licznych aberracji, jeśli chodzi o zachowanie się ludzi w kościele w ostatnich kilkudziesięciu latach, jest zasadne przypominać: także i z zachowania się w kościele zdamy sprawę Panu Bogu.
Pan Jezus mówił do znieważających miejsce święte: Napisane jest: Dom mój domem modlitwy zwany będzie, a wyście go uczynili jaskinią zbójców (Mt 21, 13).

Katechizm katolicki św. Piusa X (20)

KOŚCIÓŁ NAUCZAJĄCY I NAUCZANY

38. Czy istnieje jakaś różnica pomiędzy członkami Kościoła?
Istnieje poważna różnica pomiędzy członkami Kościoła, gdyż istnieją ci, którzy sprawują władzę i ci, którzy winni są jej posłuszeństwo, ci, którzy nauczają, i ci, którzy są nauczani.
39. Jak nazywa się ta część Kościoła, która naucza?
Ta część Kościoła, która naucza nazywana jest Kościołem nauczającym.
40. Jak nazywa się ta część Kościoła, która jest nauczana?
Ta część Kościoła, która jest nauczana nazywana jest Kościołem słuchającym albo nauczanym.
41. Kto wprowadził tę różnicę w Kościele?
Tę różnicę w Kościele wprowadził sam Jezus Chrystus.
42. Czy zatem Kościół nauczający i Kościół nauczany są dwoma Kościołami?
Kościół nauczający i Kościół nauczany są dwiema odrębnymi częściami jednego i tego samego Kościoła, podobnie jak w ciele ludzkim głowa różni się od innych członków, ale wraz z nimi tworzy jedno ciało.
43. Kto wchodzi w skład Kościoła nauczającego?
W skład Kościoła nauczającego wchodzą wszyscy biskupi wraz z papieżem, który jest ich głową, rozporoszeni po całym świecie, albo zgromadzeni na soborze.
44. Kto wchodzi w skład Kościoła nauczanego?
W skład Kościoła nauczanego wchodzą wszyscy wierni.
45. Kto zatem ma władzę nauczania w Kościele?
Władzę nauczania w Kościele posiada papież i biskupi, a w zależności od nich także inni duchowni.
46. Czy jesteśmy zobowiązani, aby słuchać Kościoła nauczającego?
Tak, bez wątpienia jesteśmy zobowiązani, aby pod groźbą wiecznego potępienia słuchać Kościoła nauczającego, gdyż Jezus Chrystus powiedział do pasterzy Kościoła: «Kto was słucha, mnie słucha, a kto wami gardzi, ten mną gardzi».
47. Czy oprócz władzy nauczania Kościół posiada jeszcze inną władzę?
Tak, oprócz władzy nauczania Kościół posiada jeszcze zwłaszcza władzę sprawowania rzeczy świętych, stanowienia praw oraz zobowiązywania do ich właściwego wypełniania.
48. Czy władza, która posiadają hierarchowie kościelni pochodzi od ludu?
Władza, która posiadają hierarchowie kościelni nie pochodzi od ludu, a herezją byłoby tak twierdzić, gdyż ta władza pochodzi wyłącznie od Boga.
49. Komu przysługuje prawo wykonywania tej władzy?
Prawo wykonywania tej władzy przysługuje wyłącznie członkom hierarchii, to znaczy papieżowi i biskupom, którzy podporządkowani są papieżowi.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020