Wawrzyniec – po łacinie: Lauréntius.
Ks. dr Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski
láurea, –ae, f., 1. wieniec wawrzynowy, wieniec sławy; 2. triumf, zwycięstwo; 3. przen. láurea doctoralis godność doktorska; láurea iurisprudéntiae stopień doktora praw, doktorat prawa (C.i.c. 1378).
laureátus 3. uwieńczony wawrzynem, nagrodą, nagrodzony; rzecz. laureat
láurus, –i, m., 1. drzewo laurowe, wawrzynowe, wawrzyn; 2. wieniec laurowy; 3. przen. triumf, zwycięstwo.
Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych
laur wawrzyn; jego liście, gałązki; wieniec laurowy, wawrzynowy, symbol i nagroda zwycięstwa (u staroż. Greków i Rzymian). || laureat staroż. poeta, a. sportowiec uwieńczony wawrzynem; zdobywca nagrody, odznaczenia za wybitne osiągnięcia twórcze.
Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego
laur, laurowy, forma łacińska (laurus) wobec zesłowiańszczonej wawru, p. wawrzyn; toż i w imieniu Laurenty (niem. Lorenz) wobec Wawrzyńca.