Św. Atanazy uczy

Św. Atanazy umacniał wiernych w katolickiej wierze, którą głosił i której mężnie bronił. Nie polecał katolikom chodzić do kościołów, w których przez ważnie wyświęconych duchownych była głoszona heretycka ariańska doktryna i sprawowane były ważne sakramenty.
Czy tak trudno się domyślić, co powiedziałby dzisiejszym katolikom, gdy wokół powszechnie w kościołach ściek herezji – modernizm?

Duchu Święty, przyjdź, prosimy!

Ta pieśń, śpiewana w niektórych duszpasterstwach przed kazaniem, może nam posłużyć jako doskonała modlitwa przed naszą codzienną domową lekturą treści katolickich:

Duchu Święty, przyjdź, prosimy, Twojej łaski nam trzeba; niech w nauce postąpimy objawionej nam z nieba. Niech ją pojmiem z łatwością, utrzymamy z stałością, a jej światłem oświeceni, w dobrem będziem utwierdzeni.

Ks. Jacek Bałemba SDB, Kazanie na Zesłanie Ducha Świętego, 8.06.2025

Kazanie na Zesłanie Ducha Świętego, 8.06.2025
Lekcja: Dz 2, 1-11
Ewangelia: J 14, 23-31

„Nie możemy mieć nic wspólnego z obcym błędem”
(św. Ambroży)

Duch Święty prowadzi do Najświętszej Ofiary Mszy Świętej.
Diabeł od Mszy Świętej odwodzi.

Ty PRZYBYWAJ do stóp ołtarza,
a do Twojej duszy PRZYBĘDZIE Duch Święty!

Pobierz »

.

Epikeia

Naturalna słuszność (zwana też epikeia)

– Czy jest jakaś cnota pokrewna sprawiedliwości generalnej, czyli legalnej?

– Tak, jest to cnota, którą możemy nazwać naturalną słusznością, ale która znana jest także jako epikeia (z. 120).

– Jaka jest rola tej cnoty?

– Jej zadaniem i obowiązkiem jest skłanianie woli ku szukaniu sprawiedliwości we wszystkich rzeczach i wszystkich porządkach – poza tym, co jest zapisane w prawach lub obowiązuje jako zwyczaj – wtedy kiedy rozum naturalny, odwołując się do pierwszych zasad, stwierdza, że w jakiejś konkretnej sprawie tekst praw i zwyczaje nie mogą i nie powinny być stosowane (z. 120, a. 1).

– Czy ta cnota jest bardzo cenna?

– Tak, gdyż jest ona w porządku sprawiedliwości – czyli w ramach wszystkich cnót regulujących działanie człowieka w relacji z innymi ludźmi – najważniejsza i najcenniejsza, a nawet w pewien sposób nad innymi cnotami dominująca i utrzymująca je wszystkie w porządku dobra społecznego, który jest najważniejszy i najbardziej zasadniczy (z. 120, a. 2).

Tomasz Pegues OP, Katechizm według Summy Teologicznej św. Tomasza z Akwinu, Ząbki, b.d.w., s. 204-205