Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co ja wam przykazuję. Już was nie będę zwał sługami, bo sługa nie wie, co czyni Pan jego. Lecz was nazwałem przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mego, oznajmiłem wam.
J 15, 14-15
Więź z Panem naszym Jezusem Chrystusem nie jest uzurpacją stworzenia wobec Swórcy. Sam Pan nasz Jezus Chrystus w swoim człowieczeństwie przybliża nam – lichym stworzeniom – swoje Bóstwo. Więź z Panem naszym Jezusem Chrystusem to fundamentalnie: wiara, nadzieja i miłość. Przyjaźń z Panem Jezusem jest znakiem rozkwitających w naszej duszy cnót teologicznych – wiary, nadziei i miłości.
Przejawy przyjaźni to między innymi:
– wiara niewzruszona,
– ufność bezgraniczna,
– miłość żarliwa,
– modlitwa – a w niej miejsce na adorację, podziw, zwierzanie się, otwieranie sekretów duszy (radości, cierpienia, niepokojów, wątpliwości), ufna prośba o światło i prowadzenie.
Przyjaźń z Panem naszym Jezusem Chrystusem jest niezawodna.
Przyjaźń z Panem naszym Jezusem Chrystusem miejmy za najcenniejszą ze wszystkich przyjaźni!