Cierpliwość bowiem jest wam potrzebna, abyście czyniąc wolę Bożą dostąpili obietnicy (Hbr 10, 36).

W każdych warunkach i w każdych okolicznościach mogę czynić dobro. Pan Bóg codziennie zostawia nam szeroko otwarte możliwości realizacji dobra. Nawet ze zła Pan Bóg mocen jest wyprowadzać dobro. Św. Paweł Apostoł naucza: Wiemy zaś, że miłującym Boga wszystko dopomaga do dobrego, tym co są powołani, według postanowienia, święci (Rz 8, 28).
Dobrze jest, rozpoczynając każdy nowy dzień, tak Panu Bogu z pokorą i wdzięcznością mówić: Dziękuję, Panie Boże, za nowy dzień, za szeroko otwarte możliwości realizacji dobra.
Za taką modlitwą niech idą liczne dobre czyny, spełniane każdego dnia sercem ochotnym.

Kazanie na święto św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty, 21.09.2025
Ewangelia: Mt 9, 9-13

Ewangelia jest skierowana także do Żydów.

Wiara katolicka jest wiarą apostolską.
Kościół Katolicki jest Kościołem apostolskim.

Wszystkie doktryny niespójne, sprzeczne z nauką Apostołów, są ciałem obcym w Kościele, które należy zdecydowanie odrzucić – wyrzucić!

Kryzys w Kościele, nie: kryzys Kościoła.

Jezus Chrystus JEST.
Kościół Katolicki istnieje.
Droga do zbawienia jest dzisiaj dla nas szeroko otwarta. I dzisiaj, pośród nawałnicy błędów, można zostać świętym – wielkim świętym!

Pobierz »

.

Co nam nakazuje trzecie przykazanie Boże: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”?
Trzecie przykazanie Boże: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”, nakazuje nam, abyśmy w święta oddawali Bogu cześć przez uczynki pobożności.
Co oznacza określenie «dzień Pański»?
Określenie «dzień Pański» oznacza dzień poświęcony Panu Bogu, to znaczy przeznaczony przede wszystkim na służbę Bożą.
Jakie uczynki pobożności mamy wypełniać w święta?
W święta mamy obowiązek pobożnie wziąć udział w Ofierze Mszy Świętej.
Jakie są inne dobre uczynki, przez które dobrzy chrześcijanie święcą dni świąteczne?
Dobrzy chrześcijanie święcą dni świąteczne przez: udział w kazaniach, nauce zasad chrześcijańskich i w nabożeństwach; częste pobożne przyjmowanie sakramentu pokuty i Komunii Świętej; praktykowanie modlitwy i dzieł chrześcijańskiego miłosierdzia.
Katechizm katolicki św. Piusa X

Św. Ignacy z Loyoli w Regułach o trzymaniu z Kościołem zaleca między innymi: „Pochwalać częste słuchanie Mszy, a także śpiewy, psalmy i długie modlitwy w kościele i poza nim”.
Św. Ignacy Antiocheński woła: „Dołóżcie starań, aby się częściej gromadzić na dziękczynieniu i uwielbianiu Boga. Gdy bowiem zbieracie się razem, słabnie moc szatana i dzięki zgodnej waszej wierze rozprasza się zło, które on sprowadza”.

Czas dużo mówi o miłości. – więcej

O. Pius Bełch OP, Ks. prałat Józef Bełch (1909-1993). Życie i dzieło społecznika i publicysty, żołnierza AK i więźnia UB. Wydawca: ks. Jerzy Klichta, Redakcja: Maria Lubieniecka i ks. Jerzy Klichta, Drukarnia Wydawnictwa Świętego Krzyża w Opolu, ISBN 83-919027-0-6, s. 178.

Brat kapłan pisze o bracie kapłanie. A rodzina to była bogata w powołania – z dziewięciorga dzieci aż pięcioro poświęciło się Kościołowi. Ks. Józef był m.in. dziekanem i proboszczem parafii w Sobótce. Ks. Stanisław oraz Franciszek (w zakonie o. Pius – dominikanin), autor niniejszej książki biograficznej, pracowali przy tłumaczeniu na język polski Sumy teologicznej św. Tomasza z Akwinu. Dzieło na miarę historyczną! O ks. Stanisławie, który wiele lat działał w Anglii, opierając się na zebranych dokumentach, napisał na ATK pracę doktorską, pod kierunkiem ks. prof. Henryka Skorowskiego SDB, ks. Edward Rusin. O życiu ks. Józefa mówi dużo sam tytuł biografii. Cenne karty Kościoła w Polsce.

Z polecanej biografii jeden passus:

Podobno proponowano mu pozostanie w wojsku zawodowo, ale odmówił. Nie mógł ścierpieć żołnierskiego sposobu życia, słownictwa, żargonu kapralskiego. Często reagował na plugawe i chamskie wyrażanie się. Gdy spojrzeć na całe jego życie, widać, że był to człowiek cichy. Nigdy z jego ust nie padały przekleństwa, słowa plugawe, nieskromne żarty. A lubił żartować. Także nigdy nie słyszało się, by kogoś obgadywał lub plotkował o kapłanach.

I jeszcze kwestia króla Bolesława Śmiałego. – więcej

Komu Pan Bóg sprzyja, temu pokojem jest Maryja.

Panu Bogu mamy wierzyć zawsze i wszędzie, i we wszystkim.
O. Pius Bełch OP (tłumacz), w przypisach do Sumy teologicznej św. Tomasza z Akwinu (15, Wiara i nadzieja), podaje roztropnościowe wskazanie:

Wobec twierdzeń ludzkich pisanych, czy mówionych, bez względu na to kto mówi, należy zachować daleko idący krytycyzm i roztropność. Bacznie należy uważać: kto mówi, po co mówi i co mówi (1 J 4, 1; J 8, 44).

Dusze się łatwo oszukują. Trzeba przykładać kryteria weryfikujące bardzo czytelne. – więcej

DWUNASTY ARTYKUŁ WYZNANIA WIARY

1. Czego naucza nas ostatni artykuł Wyznania wiary: żywot wieczny?
Ostatni artykuł Wyznania wiary naucza nas, że po zakończeniu życia doczesnego istnieje inne życie, wieczne szczęście w niebie dla wybranych oraz wieczne cierpienie w piekle dla potępionych.
2. Czy możemy pojąć szczęście panujące w niebie?
Nie możemy pojąć szczęścia panującego w niebie, gdyż wykracza ono poza pojęcie naszych ograniczonych umysłów, a także dlatego, że dobra niebieskie nie dają się porównać z żadnym z dóbr tego świata.
3. Na czym polega szczęście wybranych?
Szczęście wybranych polega na wiecznym widzeniu, miłowaniu i posiadaniu Boga, który jest źródłem wszelkiego dobra.
4. Na czym polega nieszczęście potępionych?
Nieszczęście potępionych polega na wiecznym pozbawieniu widzenia Boga i na wiecznej męce w piekle.
5. Czy szczęście w niebie i nieszczęście w piekle dotyczy wyłącznie duszy?
Szczęście w niebie i nieszczęście w piekle obecnie dotyczy wyłącznie duszy, gdyż obecnie tylko dusze są w niebie i w piekle, ale po zmartwychwstaniu ciał, człowiek w całej pełni swej natury, to znaczy z duszą i w ciele, będzie wiecznie szczęśliwy albo będzie wiecznie cierpiał.
6. Czy szczęście w niebie i cierpienia w piekle są jednakowe dla wszystkich?
Szczęście w niebie dla zbawionych i cierpienia w piekle dla potępionych będą mieć taką samą istotę i wieczne trwanie dla wszystkich, ale co do miary albo stopnia będą większe lub mniejsze stosownie do zasług bądź win danej osoby.
7. Co oznacza słowo «Amen», które znajduje się na końcu Wyznania wiary?
Słowo «Amen» na końcu modlitwy oznacza «niech tak będzie», a gdy znajduje się na końcu Wyznania wiary oznacza, że tak jest, to znaczy, że «Wierzę w te wszystkie prawdy, zawarte w tych dwunastu artykułach, o wiele mocniej niż gdybym je widział na własne oczy».

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2020