Duszpasterstwa rzymskokatolickie są kontynuacją odwiecznej praktyki Kościoła Katolickiego w zakresie kultu, doktryny i moralności. Pan Bóg jest w nich godnie czczony i wierni otrzymują to, co do zbawienia duszy konieczne – Prawdę i Łaskę. Są one skutecznym remedium na trwający już kilkadziesiąt lat problem okupowania struktur kościelnych przez obcą religię.
Duszpasterstwo rzymskokatolickie, do którego kierujemy swoje kroki, wspierajmy pracą, na przykład porządkami przed niedzielą. Organizujmy się. Przed pracą krótko się pomódlmy, a przynajmniej uczyńmy nabożnie znak Krzyża. Pracę wykonujmy solidnie i starannie, zadbajmy o to, aby nie brakło niczego, czego braknąć nie powinno. Prezbiterium sprzątają mężczyźni. A po zakończeniu prac, zostawmy sprzęty do sprzątania w dobrym stanie, przygotowane dla następnych pracowników. Podczas pracy w miejscu świętym zachowajmy skupienie, unikajmy zbędnych (zwłaszcza głośnych) rozmów.
W kościele, kaplicy czy oratorium pracujmy z dobrą intencją, pamiętając o słowach św. Pawła Apostoła: Cokolwiek czynicie, z serca czyńcie jak Panu, a nie ludziom; wiedząc, że od Pana weźmiecie zapłatę dziedzictwa. Panu Chrystusowi służcie! (Kol 3, 23-24).
Praca taka jest zaszczytem, praca w miejscach, w których katoliccy duchowni sprawują katolicki kult i krzewią katolicką doktrynę – dla chwały Bożej i dla zbawienia dusz.