Benedícat et custódiat nos omnípotens et miséricors Dóminus,
☩ Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus. Amen.

PIERWSZY ARTYKUŁ WYZNANIA WIARY

O BOGU, OJCU WSZECHMOGĄCYM

1. Czego uczy nas pierwszy artykuł Wyznania wiary: Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?
Pierwszy artykuł Wyznania wiary uczy nas, że Bóg jest tylko jeden, że jest wszechmogący i że stworzył niebo oraz ziemię wraz ze wszystkim, co jest na niebie i na ziemi, a więc, że stworzył cały wszechświat.
2. Skąd wiemy, że jest Bóg?
Wiemy, że jest Bóg, gdyż dowodzi tego rozum, a potwierdza to wiara.
3. Dlaczego nazywamy Boga Ojcem?
Nazywamy Boga Ojcem, gdyż ze swej natury jest On Ojcem drugiej Osoby Trójcy Świętej, to znaczy Syna, który jest z Niego zrodzony. Ponadto Bóg jest Ojcem wszystkich ludzi, których stworzył, zachowuje i rządzi nimi. Na koniec zaś dlatego, że za sprawą łaski Bóg jest Ojcem wszystkich dobrych chrześcijan, którzy z tego powodu są nazywani przybranymi dziećmi Bożymi.
4. Dlaczego Bóg Ojciec jest pierwszą Osobą Trójcy Świętej?
Bóg Ojciec jest pierwszą Osobą Trójcy Świętej, gdyż On nie pochodzi od żadnej innej Osoby, ale to od Niego pochodzą dwie pozostałe Osoby, to znaczy Syn Boży i Duch Święty.
5. Co oznacza słowo «wszechmogący»?
Słowo «wszechmogący» oznacza, że Bóg może uczynić wszystko to, co zechce.
6. Skoro Bóg nie może grzeszyć, ani umrzeć, to dlaczego powiadamy, że Bóg może uczynić wszystko?
Chociaż Bóg nie może grzeszyć, ani umrzeć, to jednak powiadamy, że Bóg może uczynić wszystko, gdyż móc grzeszyć albo umrzeć nie jest skutkiem potęgi, ale słabości, a tej nie może być w Bogu, który jest najbardziej doskonały.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 202o

Kazanie na ostatnią Niedzielę sierpnia, 31.08.2025
Słowo w przeddzień nowego roku szkolnego

Nie demoralizacji potrzebuje dzisiaj młode pokolenie,
lecz zdrowego rozsądku,
rozumu i wiary – katolickiej wiary!

Pobierz »

.

Jeżeli możemy, odmawiajmy codziennie cały Różaniec – wszystkie trzy części – rozważając w skupieniu tajemnice radosne, bolesne i chwalebne.
Woła żarliwie św. Ludwik:

Dusze wybrane! Niewolnicy Jezusa i Maryi, wiedzcie o tym, że Zdrowaś Maryjo jest po Modlitwie Pańskiej najpiękniejszą ze wszystkich modlitw (…).
Błagam was usilnie, w imię miłości, jaką żywię do was w Jezusie i Maryi, byście odmawiali codziennie, o ile wam czas pozwoli, cały Różaniec, a w chwili śmierci błogosławić będziecie dzień i godzinę, kiedy mi uwierzyliście.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny

Po Bożemu świętujmy niedzielę – Dzień Pański! – więcej

Ludzie szukają pokarmu dla duszy. Kościół Katolicki, jak dobra matka, troszczy się o każdą duszę. I każdej duszy podaje dobry, zdrowy, pożywny pokarm prawdy i łaski. Tak czyni od wieków. Kościół Katolicki jest doskonałym znawcą spraw ludzkiej duszy.
Trzeba odzyskać pełne przekonanie i pełne zaufanie, że cały arsenał ascezy (czyli trudu człowieka) i mistyki (czyli działania łaski w duszy człowieka), jakim Kościół dysponował przez wieki, co zaowocowało rzeszą Świętych, licznych dusz wiernych łasce, pozostaje w pełni aktualny, wiarygodny, wiążący – bo prawdziwy.
Sięgajmy zatem z pełnym przekonaniem i z pełnym zaufaniem do katolickich tradycyjnych pouczeń duchowych. – więcej

5. Co znaczy słowo «wierzę», od którego rozpoczynamy Wyznanie wiary?
Słowo «wierzę» znaczy, że przyjmuję za doskonałą prawdę to wszystko, co jest zawarte w tych dwunastu artykułach. Wierzę w te prawdy o wiele mocniej, niż gdybym je widział na własne oczy, gdyż Bóg, który ani nie może się mylić, ani nie może w błąd wprowadzać, objawił je świętemu Kościołowi katolickiemu, a nam za pośrednictwem tego Kościoła.
6. Jaka jest treść artykułów Wyznania wiary?
Artykuły Wyznania wiary zawierają główne prawdy, które mamy wyznawać, a dotyczące Boga, Jezusa Chrystusa i Kościoła, który jest oblubienicą Chrystusa Pana.
7. Czy pożyteczne jest częste odmawianie Wyznania wiary?
Częste odmawianie Wyznania wiary jest nader pożyteczne, gdyż wtedy prawdy wiary mogą coraz mocniej wnikać w nasze serca.

Katechizm katolicki św. Piusa X, Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 202o

Czasem dużo wysiłku kosztuje ujeżdżenie narowistego konia, podobnie jak ujęcie w karby pewnych temperamentów zdolnych do wielkich rzeczy. Ale jakżeż piękną jest rzeczą widzieć po dziesięciu lub piętnastu latach pracy nad sobą, jak temperamenty te uzyskały wyraźne znamię charakteru chrześcijańskiego.
O. R. Garrigou-Lagrange, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

„Cierpienia stygmatyków przypominają nam, czym powinna być dla nas Męka Zbawiciela i jak z każdym dniem powinniśmy lepiej mówić przy końcu Drogi Krzyżowej: «Sancta Mater, istud agas, Crucifíxi fige plagas cordi meo válide» – Matko święta, srogie rany, które zniósł Ukrzyżowany, wyryj mocno w duszy mej. Łaska nadzwyczajna, która pozwoliła wielu świętym, jak np. św. Katarzynie Sieneńskiej, pić z rany Serca Jezusowego, powinna nam przypominać, czym winna być dla nas żarliwa Komunia i jak w naszym wznoszeniu się ku Bogu każda z naszych Komunii powinna być w istocie swej żarliwsza niż poprzednia”.
O. R. Garrigou-Lagrange, Trzy okresy życia wewnętrznego wstępem do życia w niebie

Piątek jest dniem pokutnym, upamiętniającym zbawczą Mękę i Śmierć na Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zachowujemy post jakościowy, czyli powstrzymujemy się od pokarmów mięsnych. Rozważamy tajemnice bolesne Różańca.

W każdy piątek oratorium jest otwarte jeszcze pół godziny po Różańcu, aby dać wiernym możliwość odprawienia – prywatnie, w ciszy – Drogi Krzyżowej. Przybywajmy, aby przechodząc od stacji do stacji, z miłością i wdzięcznością rozważać tajemnice Męki Pańskiej!

„Z lekturą dzieł zawierających naukę duchową należy łączyć czytanie żywotów świętych, które podają przykłady pociągające, zawsze godne podziwu, często nadające się do naśladowania. Znajdziemy tam, co w okolicznościach nieraz bardzo trudnych czynili ludzie, którzy mieli tę samą naturę co i my, którzy początkowo mieli słabości i wady, ale łaska i miłość opanowywała coraz bardziej ich naturę, uzdrawiając ją, podnosząc, ożywiając. W nich szczególnie widzi się właściwe znaczenie zasady: «Łaska nie niszczy natury (w tym, co w niej dobre), ale ją udoskonala». W nich, szczególnie u kresu drogi oczyszczającej, widzi się, czym jest w życiu zjednoczenia prawdziwa harmonia natury i łaski, wstęp normalny do wiekuistej szczęśliwości” – więcej