Podano tutaj dwa odnośniki do materiałów internetowych zawierających katolickie treści oraz podstawowe informacje o naszym duszpasterstwie. – więcej
Miesiąc: marzec 2025
Nabożeństwa wielkopostne

W Wielkim Poście gromadźmy się gorliwie na nabożeństwa pasyjne:
– w piątki Drogę Krzyżową,
– w niedziele Gorzkie Żale.
Mieć nabożeństwo do Męki Pańskiej znaczy (…) czcić tę Mękę przez rozmyślanie o niej, przez odprawianie drogi krzyżowej, przez takie akty strzeliste, jak np. Adoramus Te Christe itd. albo Któryś za nas cierpiał rany – przez zadawanie sobie w piątki pewnych umartwień itd.; a zarazem uciekać się do Ran Pańskich, już to po światło w wątpliwościach, już po pomoc w pokusach, już po pociechę w cierpieniach. Czyli i ja tak czynię?… Mogęli śmiało powiedzieć, że mam gorące nabożeństwo do Męki Pańskiej?…
Bp Józef Sebastian Pelczar
Leon XIII, Encyklika Dall’alto (4)
Zaatakowanie Kościoła i religii
Później rozszerzono również na kleryków obowiązek służby wojskowej, co spowodowało jako nieuniknioną konsekwencję poważne i liczne trudności z naborem i odpowiednim kształceniem także duchowieństwa diecezjalnego. Położyli rękę na dziedzictwie Kościoła, konfiskując je w części całkowicie, częściowo zaś przygniatając je ogromnymi ciężarami w celu zubożenia duchowieństwa i Kościoła oraz pozbawienia go środków potrzebnych do życia i prowadzenia dzieł wspomagających jego Boskie apostolstwo. Stwierdzili to otwarcie sami sekciarze: Jedynym skutecznym środkiem, by ograniczyć wpływ kleru i klerykalnych stowarzyszeń, jest pozbawienie ich wszelkich dóbr i doprowadzenie ich do zupełnego ubóstwa.
Z drugiej strony działalność państwa zmierza całkowicie do usunięcia z życia narodu cech religijnego i chrześcijańskiego charakteru. Z prawodawstwa i z całej sfery oficjalnych stosunków eliminuje się systematycznie wszelkie objawy i koncepcje religijne, jeżeli nie dochodzi wprost do prześladowań. Publiczne przejawianie pobożności i wiary katolickiej jest zabronione lub utrudniane na tysiąc sposobów pod błahymi pozorami.
Skarb Mszy Świętej

Przenajświętszy Sakrament jest nie tylko sakramentem, ale jest ponadto nieustającą Ofiarą Nowego Testamentu, którą Jezus Chrystus pozostawił swemu Kościołowi, aby była składana Bogu przez ręce Jego kapłanów.
Katechizm katolicki św. Piusa X
Leon XIII, Encyklika Quamquam pluries – O opiece św. Józefa i Najświętszej Maryi Panny
O opiece św. Józefa i Najświętszej Maryi Panny, pod którą uciekać się powinniśmy w tych trudnych czasach.
Wyborna lektura, zwłaszcza na marzec – miesiąc poświęcony szczególniejszej czci św. Józefa. – więcej
Leon XIII, Encyklika Dall’alto (3)
Atak na papiestwo
Warto ukazać od początku różne fazy tej wojny. Zaczęło się od zniesienia z motywów politycznych cywilnej władzy papieży, lecz obalenie tej władzy miało służyć według ukrytych zamiarów prawdziwych animatorów, ujawnionych otwarcie później, zniszczeniu, a przynajmniej zniewoleniu, najwyższej duchowej władzy Najwyższego Pasterza rzymskiego. Dlatego nie ulegało żadnej wątpliwości, jakie są cele, do których zmierzali, gdy zaraz potem zniesiono zgromadzenia zakonne, co znacznie zmniejszyło liczbę ewangelicznych robotników dla świętej posługi i pomocy religijnej, a także głoszenia wiary wśród niewiernych.
Czcijmy św. Józefa!
Czcimy św. Józefa rokrocznie 19 marca.
Czcimy św. Józefa cały miesiąc marzec.
Czcimy św. Józefa – w naszym duszpasterstwie – w każdą środę.
Weźmy sobie do serca słowa kapłańskiej gorliwości ks. W. Mrowińskiego T.J.:
Przyłącz, Bracie miły, do modlitw czcicieli św. Józefa i swoje modlitwy, a bądź przekonanym, że jeżeli ty ze serca czcić Go będziesz, On przyczyną swoją błogosławieństwo i obfite łaski wypraszać ci będzie.
Leon XIII, Encyklika Dall’alto (2)
Walka sekty masońskiej przeciwko Kościołowi
Nie będziemy tu mówili o nowych rzeczach, ponieważ zaistniałe fakty nie zmieniają się, a o tych musieliśmy mówić już kilkakrotnie, jak to było stosowne. Tutaj postaramy się zebrać te fakty i pogrupować je tak, by wyciągnąć nasuwające się wnioski dla wspólnego pouczenia. Fakty te są niezaprzeczalne i dokonały się w blasku dnia, nie jako oderwane wydarzenia, lecz ściśle powiązany ciąg, wskazujący oczywiście na istnienie systemu realizowanego i rozwijanego w ten sposób. System ten nie jest nowy, lecz nowa jest zuchwałość, zaciętość i szybkość, z jaką jest realizowany. Jest to plan sekt rozwijany obecnie we Włoszech szczególnie od strony dotyczącej Kościoła i religii katolickiej, zaś jego końcowym i widocznym celem jest ewentualne zniszczenie ich.
Obecnie nie ma potrzeby wytaczania procesu sektom zwanym masońskimi; wyrok jest już wydany: cele, środki, program, działalność, wszystko jest znane z bezsporną pewnością. Opętani duchem szatana, którego są narzędziem, płoną, jak i ich inspirator, śmiertelną i nieubłagalną nienawiścią do Jezusa Chrystusa i do jego dzieła, czyniąc wszystko, co jest w ich mocy, by go skrępować i obalić. Wojna ta toczy się obecnie bardziej niż gdzie indziej we Włoszech, gdzie religia katolicka zapuściła głębsze korzenie, nade wszystko zaś w Rzymie, gdzie znajduje się centrum jedności katolickiej oraz Stolica Pasterza i powszechnego Nauczyciela Kościoła.
Anioł Pański
W dzisiejszą uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny przypomnijmy modlitwę Anioł Pański w języku Kościoła.
Przyswójmy ją dobrze i odmawiajmy codziennie.
Dostępny tekst i nagranie mogą nam być pomocne. – więcej
Leon XIII, Encyklika Dall’alto (1)
ENCYKLIKA
PAPIEŻA LEONA XIII
DO CZCIGODNYCH BRACI PATRIARCHÓW
I BISKUPÓW WŁOCH I INNYCH ORDYNARIUSZY,
UTRZYMUJĄCYCH POKÓJ I JEDNOŚĆ
ZE STOLICĄ APOSTOLSKĄ
DALL’ALTO
O WOJNIE WYDANEJ KOŚCIOŁOWI
15 X 1890 r.
Czcigodni Bracia!
Pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie!
Groźba utraty wiary
Z wysokości Stolicy Apostolskiej, na której umieściła Nas Opatrzność Boska, byśmy czuwali nad zbawieniem wszystkich ludów, spojrzenie Nasze często zwraca się ku Włochom, na terenie których Bóg aktem szczególnego upodobania ulokował stolicę swego Namiestnika, lecz od których doznajemy obecnie licznych i dotkliwych przykrości.
Nie martwią Nas osobiste krzywdy, wyrzeczenia i niedostatki narzucone przez aktualny stan rzeczy, czy też obraźliwe i uwłaczające ataki prasy kierowane każdego dnia przeciwko Nam. Gdyby chodziło tylko o Naszą osobę, a nie o upadek, w obliczu którego stoją Włochy zagrożone w swej wierze, to w milczeniu znosilibyśmy krzywdy, powtarzając z radością to, co mówił o sobie jeden z Naszych znakomitych poprzedników: Gdyby moja ziemska niewola nie zwiększała się przez codzienny ucisk, to z radością milczałbym o moim poniżeniu i zniewagach (Św. Grzegorz Wielki, Lettera all’Imperatore Maurizio, Regist. 5).
Jednakże oprócz niezależności i godności Stolicy Świętej, chodzi też o samą religię i zbawienie całego narodu, i to takiego, który od samego początku otworzył swoje wnętrze dla wiary katolickiej i gorliwie zachowywał ją w każdym czasie. Wydaje się rzeczą niewiarygodną, lecz jest niestety prawdą, że doszliśmy do tego, iż obawiamy się o utratę wiary przez nasze Włochy.
Wielokrotnie uderzaliśmy na alarm wobec nadciągającego niebezpieczeństwa, nie uważamy jednak, byśmy zrobili wszystko, co należało. Z powodu kontynuowanych i coraz ostrzejszych ataków, mocniej odzywa się w Nas głos obowiązku, który Nas skłania do zwrócenia się ponownie do Was, Czcigodni Bracia, Waszego duchowieństwa i ludu włoskiego. Ponieważ nieprzyjaciel nie ustaje w walce, ani My, ani Wy, nie możemy reagować milczeniem lub obojętnością, gdy przez Boże miłosierdzie zostaliśmy ustanowieni strażnikami i sędziami religii ludów powierzonych naszej pieczy. Pasterzami i czujnymi obrońcami trzody Chrystusa, dla której winniśmy być gotowi poświęcić w razie potrzeby wszystko, nawet życie.